Mikołaj

Ja uważam, że skate to jest gra, która ma wyglądać, a nie być do grania. Przynajmniej w fazie alfa.

To było świetne. Jakby dosłownie, żeby, nie wiem, trochę teraz brzmi jak jakiś totalny domator introwertyk, ale można było sobie uprawiać sport stojąc przed telewizorem. Ale to jest w ogóle bardzo ciekawy case tego, co mówisz, bo firma Nintendo, nie wiem, czy wiecie, jak wydawała, znaczy tutaj będę potrzebował fakt checkingu, ale raczej mówię prawdę, jak wyszło

Jak wybuchła pandemia i ogólnie w Japonii i tam w Azji jest starzejące się społeczeństwo, to w momencie jak wyszło chyba Wii U albo Wii U... Jak wybuchła pandemia? No to też. To wtedy już był Switch. Znaczy tak, tylko że jakby chodzi mi o ten konkretny typ gier, które pozwalają Ci się ruszać w trakcie... Bo Wii U to jest konsola.

No tak, ale na Wii U też wyszła jakaś gra, która pozwalała ci się ruszać. O to mi chodzi. Że bardzo dużo osób właśnie starszych zaczęło się ruszać dzięki tym grom.

Nie, właśnie nie lubiłem się ruszać, ja lubię sobie, dobra, co ja będę gadał, po prostu nie lubię tej gry, bardzo mi się nie podoba, jest taka toporna też mam wrażenie. Toporna? Co ty mówisz? Idealnie łapie jakby twoje ciało, nie ma tam w ogóle żadnych, no nie wiem, a na czym graliście, na...

To było wspaniałe. Ja jestem PlayStation Master i ogólnie jestem PlayStation Gamer całe życie i to było wspaniałe. Co za miny strzelasz. Przecież to było totalną...

No ale właśnie nie musisz, chodzi o to, że ja na przykład bardzo często grałem po ciemku. To dostanie epilepsji tańcząc przed ekranem. Słuchaj, nie musisz grać z zapalonym światłem, to jest plus, to jest przede wszystkim. To światło może być bardzo słabe. No to wychodzi na to, że jesteś uzależniony, bo grasz po nocach. No, ho, ho, ho, dobra.

I wiesz, masz tą uluźnię, masz ten kontroler i ja do tej pory pamiętam, w masy gier takich grałem i grałem też w grę o Harrym Potterze, w którą wy na Xboksie byście nie zagrali, bo właśnie ta gra polegała na tym, że potrzebowaliście tego kontrolera. Powiedziałeś o tej Księgę Czarów, coś takiego? Tak, tak. Ja to kojarzę. I do tego potrzebowaliście tego, bo ten kontroler, te wasze masażery, to były różdżki tak naprawdę.

I wy używaliście tego jako różdżki. To było wspaniałe, tak samo. Bardzo mi się podobało to, że jak była taka gra, tylko że ja teraz nie pamiętam jak ona się nazywa, ale było na pewno coś o łapaniu małp, to było bardzo fajne, bo ta gra o łapaniu małp... Boże, nie pamiętam jak ona się nazywa, później sprawdzę. To w tej grze chodziło o to, że mieliście łapać małpy, dosłownie, jakby to...

W grze o łapaniu małp? Musieliście łapać małpy. Tak, i to było po prostu tak, że twoja postać mimowolnie ruszała się z punktu A do punktu B, a ty po prostu obracając się dookoła musiałeś łapać małpy. I na te małpy były różne siatki, których nie zmieniłbyś sobie na Kinectie, a dzięki temu kontrolerowi miałeś wszystko pod ręką i zmieniałeś te siatki co chwilę, bo do innej małpy była potrzebna inna siatka.

więc, albo inne jakieś umiejętności, więc po prostu miałeś wszystko w jednym ręku. Tak samo była jeszcze gra, która polegała, to się nazywało Medieval... Dynasty. Nie, nie, nie, nie pamiętam jak ona się nazywała, ale właśnie ona też polegała w ten sposób, że to była historia takiego księcia, który został zamieniony w szkieleta i musiał... Medieval.

Mediewil, tak. I musiałeś grać i pokonywać różnych po prostu, różne postacie. Ja do tej pory pamiętam system wyciągania strzał i zapinania ich na kołczan, w sensie zapinania ich na łuk z kołczanu.

czyli po prostu musieliście wykonać ruch ręką do tyłu tym padem i zasymulować wyciągnięcie strzały poprzez naciśnięcie triggera i dopiero wtedy nałożenie tego fizycznie na łuk wyobrażając sobie, że trzymajcie łuk w lewej ręce czy w prawej i po prostu wypuszczenie strzały poprzez puszczenie triggera takich rzeczy na kinectie z tego co mi wiadomo nie było i jeszcze do tego chciałem dodać gry na PSA

W sensie te sportowe, właśnie na kamerkę PS. One też były wspaniałe. Na przykład mieliście grę o rzucaniu dyskami, jak ona się nazywa? Ta, że musicie dyskiem rzucić do koszyczka takiego. Olimpiada. Nie, nie pamiętam jak to się nazywa.

I chodzi o to, że po prostu tam też, żeby wykonać ruch, mieliście wszystkie dyski w jednym ręku. Wystarczyło po prostu zmienić sobie różdżką, w sensie różdżką masażerem, wystarczyło zmienić sobie dysk i wykonywaliście ruch rzutu dyskiem. Tak samo było z walczeniem na miecz i tarczę. Czegoś takiego na kinectie z tego, co mi wiadomo, nie było. Na pewno było. A tutaj mieliście... Chyba nie. No. Nie?

No wydaje mi się, że tego nie było. Albo powiedzmy lepsze eksy, no tak. No to też prawda. Plus, no mieliście do tego różdżkę, którą musieliście, jakby bez niej nie było sensu walczyć na przykład na miecz i tarczę. Mikołaj, ale... Przepraszam, ale jakby... No Kinect był lepszy. No nie! No był lepszy, bo generalnie ty mówisz, że można było sobie zmienić wszystko pod ręką. No a na Kinectie jak? Zatrzymujesz po prostu ręką robiąc tak i zmieniasz sobie.

No ale... Bo działa ci jako kursor na całym ekranie ręka, gdy zrobisz tak. No tak, ale jakby ja ci podałem dlaczego, podałem ci dlaczego uważam, że PS jest lepszy, bo masz wszystko w jednym ręku i nie musisz zatrzymywać nic ani ten, tylko robisz to real time. Ale to chyba chodziło od gry akurat zależało, a nie od konstrukcji kinek tam, w sensie

Ale, jest zawsze jakieś ale. Żeby grać na Nintendo, też potrzebujecie kontrolerów. I też używacie kontrolera do gry. No tak. No tak, i do tej pory gracie. Ale co to ma jedno do drugiego? W sensie, do czego zmierzasz? Do tego zmierzam, że uważam, że posiadanie kontrolera w ręku i zmienianie wszystkiego real-time, bez zatrzymywania, jest lepsze. Tylko, że jakby...

Cześć, z tej strony Mikołaj i Rozalia. Witajcie w trzecim odcinku podcastu Podsłuchani, w którym rozmawiamy o tym, co nas porusza, inspiruje i zmienia, co towarzyszy nam praktycznie każdego dnia, czyli o muzyce. Dzisiaj rozmawiamy o muzyce XX wieku, jak się zmieniła i dlaczego to właśnie ta muzyka dała początek nowym tworom w świecie muzyki.

Zapraszamy Was do wysłuchania trzeciego odcinka naszej serii Od Beethovena do Skolima, podczas której przejdziemy przez wszystkie gatunki muzyki od klasyki po disco. Uwaga, teraz dżingiel. Podsłuchani