Mikołaj

Ale to nie jest Master Chief, Master Chef z tego... No właśnie. Tylko to jest Master Szefa. No, właśnie się... To było takie głupie, to się jednak nie dowiemy. To się jednak nie dowiemy. To się jednak nie dowiemy. Mam.

Nie mogę znać.

Albo cały The Last of Us w sumie. Nawet swój nie The Last of Us, tylko The Walking Dead. Seria gierek. Albo w ogóle Tilted Games w stylu jakichś The Wolf Among Us albo coś takiego. Mega dobre.

Ja szukam dalej tego, jak się wymawia ogólnie pojawia się Master Chief. Nie szef, nie szef, tylko Master Chief. Więc miałem rację. Tyle od nas. Dziękujemy bardzo. Widzimy się w następnym odcinku. Siema. Do usłyszenia. Nara.

Nie, no Fortnite to jest gołcik, nie? W sensie, no ja Fortnite gram do tej pory, aczkolwiek gry online kiedyś, to rzeczywiście ja też widzę odbitkę od gier online, bardziej przejście w fabułę, ale to też tak w sumie jest sinusoida, że kiedyś bardziej fabuły, później bardziej multiplayer, teraz znowu bardziej fabuły, aczkolwiek zdarza się grać w multi jakieś.

Nie, no to jest gra z przyjaciółmi, która wymaga od ciebie połączenia z internetem, bo też masz, możesz grać z kimś, ale wiesz, lokalnie. To wtedy możesz sobie zapauzować, bo wtedy mówisz, ej dobra, stopujemy. Na przykład Fifę. Fifę można, jak grasz lokalnie. Znaczy to zależy tak naprawdę, jaki tryb, nie? No bo jak masz Ultimate Team, no to to jest stricte online, że grasz z kimś, kto jest daleko, nie? Ale jak grasz sobie jakąś karierę albo właśnie na kanapie typowo, no to możesz sobie zapauzować w każdej chwili. No właśnie, no. Ale to już temat na inny odcinek. Mi się wydaje, że takie kanapowe granie. Teraz nie o tym.

I to też jest wada na przykład, jeżeli już tak nie jest. No właśnie, ja bym powiedział bardziej, że zupełnie inaczej się podchodzi do relacji online, a nie online, tak analogowych relacji, że tak powiem. Bo mam wrażenie, że jest takie pewne powiedzenie, dość popularne, chociaż już teraz to już chyba takie bardziej starsze,

Że no kozak w necie, a wiadomo kto w świecie, że jednak osoby są bardziej odważne, odważniejsze w świecie internetu i łatwiej jest im się otworzyć w internecie niż właśnie analogowo. Takie mam wrażenie, nie?

Może Mikołaj powiedz, bo tobie wszedłem w zdanie, więc ty zacznij. No to ja poznałem, w sumie inaczej, do podstawki chodziłem z gościem, który w czasie właśnie pandemii, on zawsze dużo grał na komputerze i zawsze ten komputer był tam praktycznie

połową jego życia, a dopiero później w czasach właśnie pandemii, w momencie, w którym zaczęliśmy częściej spotykać się online i ja sam zacząłem częściej używać komputera nie tylko do nauki czy do jakiegoś chwilowego poprzeglądania internetu, no to zacząłem spędzać więcej czasu z nim online. I pamiętam, że później było go już po pandemii, po lockdownie, było go bardzo ciężko wyciągnąć z domu.

że jemu ta, właśnie ta, a propos tej alienacji, takiego zamknięcia się, no to pandemia na pewno to bardzo wzmocniła, że on coraz więcej czasu zaczął spędzać w internecie. On był też graczem Diablo, więc i nie powiem, że nie, co mi trochę imponowało, spędzał na tym Diablo tyle czasu, że

Później było to widać po wynikach, bo nieraz był pierwszy w Europie, czy pierwszy na świecie w sezonie, na przykład w jakimś w Diablo. Kurde, to jest niezostrzegnięcie, bo Diablo ma tak potężnie długi i ciężki endgame, że jakieś pierwsze miejsce w takiej grze to jest... No i on był tam, nie wiem czy tam się da być solo, jakby top 1, czy tam jest jakiś ranking solo, ale na pewno drużynowo.

To jest ciekawostka. Grał z tatą swoim, z wujkiem i z jakimś gościem z Niemiec. Do tej pory pamiętam jego ksywkę, imię tego gościa z Niemiec, ale nie będę podawał, żeby tutaj... Ale spokrewniony był z nimi? Czy nie? Czy taki ziomek z Zeta, który...

Słuchaj, robimy drużynę e-sportową, nie? Gram ja, ojciec, wujek i słuchaj, słuchaj, bo nie mamy kogo wziąć, to nie chcesz wpaść, nie? A on, ja, ja, ze gut. No, właśnie najlepsze jest to, że ten gościu z Niemiec, no to oni się poznali w Diablo, przez Diablo i to są...

Jakby zwróćcie uwagę na to, że gościu, który miał na tamten moment 17 lat, 16, zaczął grać z 40-latkami, nie? I jakby to jest pozytywny aspekt gier online i w ogóle gier, że one łączą, właśnie nie ma znaczenia twój wiek.

bardziej mają znaczenie twoje umiejętności, to jak się dogadujesz z kimś, ale jednak dzielą od tych osób właśnie takich od swoich rówieśników, mam wrażenie. W sensie możesz i się połączyć z rówieśnikami poprzez granie, ale możesz też się podzielić, tak jak od nas na przykład się odłączył, bo byliśmy grupą dość zżytą, no to od nas się odłączył, nie? Więcej czasu zaczął spędzać z tymi czterdziestolatkami i więcej czasu zaczął spędzać w Diablo, nie?

Więc no, to jest taki pierwszy przykład jaki mi przychodzi jeśli chodzi o alienację, o takie odłączenie się od innych. No tak. No ja może nie znam tak stricte osób, tak z mojego otoczenia, albo nie wiem, że te osoby mają taki problem.

I tutaj, nie wiem, w 5M grałem dwa razy, bo pamiętam, że serwer, na którym byłem miał tyle, był tak pomodowany, że mi się po prostu komputer palił, jak zaczynałem grać. Więc dosłownie dwa razy byłem w 5M, ja więcej czasu na MTA spędziłem i ja pamiętam, że ja też często nie wylogowywałem się na...

to ja pamiętam, był pociąg zawsze, to było takie miejsce do zarabiania kasy, bo nie wiem jak to działało w 5M, jak się zarabiało kasy w tym, w 5M, ale na MTA, no to zawsze był pociąg, ja po prostu i tam się trzymało jeden przycisk. Ja pamiętam, na noc potrafiłem zostawić na 6 godzin po prostu coś ciężkiego na spacji i tak się nabijały pieniądze, nie, przez 6 godzin na przykład.

I później rano wstaję, godzina 9 na jakieś tam zajęcia w podstawówce czy w liceum i patrzę, ja jestem milionerem, nie? Bo przez 6 godzin sobie pojeździłem jak spałem i hajsu nabiłem, nie? Wow, inflacja tego serwera musiała być niezwykłym zjawiskiem.