Niek Hendriksen

Ja, dat heeft hij ook zelf uitgelegd. Er is een interview met hem geweest... vlak voor de inhoudelijke behandeling van het hoge beroep bij het Hof Den Haag. Dat is nog steeds terug te vinden bij RTV Noord-Holland. Zetten we in de show notes. En daarin geeft hij heel duidelijk aan wat zijn belang is. Namelijk om niet als verantwoordelijke voor de dood van een ander...

uiteindelijk zelf te sterven. Want het maakt wel uit of je drugs vervoert... waar hij onherroepelijk voor is veroordeeld... of dat je daadwerkelijk verantwoordelijk bent voor het nemen van een leven. En dat onderscheid was voor hem cruciaal. Dus hij zocht echt rehabilitatie.

Dat had er natuurlijk ook mee te maken. Kijk, voor hun was er weinig veranderd. Kijk, de verklaringen op basis waarvan een cliënt oorspronkelijk werd veroordeeld... die lagen er nog steeds. De bouwstenen voor de veroordeling bij de rechtbank en het hof waren niet veranderd. Het Europees Hof had niet gezegd... daar is iets fout gegaan in die bewezen verklaring. Dus op zich was er voor het Hof Den Haag niet een dwingende reden... om er heel anders in te gaan zitten. En voor de advocaat-generaal van dienst ook niet.

Een goede vraag.

Ik ervaarde die spanning wel. Alleen niet in de zin van een zaak die heet van de naald is. Maar wel vanwege het belang dat erachter zat. En ook vanwege mijn emotionele betrokkenheid bij deze zaak. Niet zozeer dat ik er zelf bij betrokken ben. Maar wel omdat zo'n onderdeel, zo'n rode draad... door mijn eigen leven als advocaat is geweest. Het is eigenlijk altijd een zaak waar ik heel erg gewassineerd door ben geweest. Het is dan heel bijzonder dat je die zaak uiteindelijk mag bepleiten. Ja.

Want hoe ging dat eigenlijk op zitting dan? Want je komt opnieuw bij het Hof Den Haag. Was je ook cliënt daarbij of niet? Nee, en dat is dus het uitzonderlijke aan de hele situatie. Dat degene die verantwoordelijk is voor de rechtspraak over het aanwezigheidsrecht... dat bewerkstelligd heeft met als resultaat dat uiteindelijk de zaak inhoudelijk wordt behandeld. En hij toen te ziek was...

Om van zijn onwezigheidsrechts gebruik te maken. Ja, en wij ook ervoor gekozen hebben om de zaak even goed maar door te zetten. Omdat zijn gezondheid zodanig broos was dat we het risico liepen dat hij het überhaupt niet... Hij was echt ernstig ziek. Ja, hij had geen griepje of zo. Nee, nee, nee, nee, nee, nee.

Het ging gewoon niet goed met hem en uiteindelijk is hij dus ook overleden. Een aantal, ik denk twee jaar later of iets dergelijks. Maar goed, je zit dus ook in een situatie waarin je denkt... als het gebeurt nu, dan valt het hele proces natuurlijk letterlijk dood neer. Want met hem sterft het proces. Dus we moesten wel door, ongeacht dat hij niet aanwezig was. En dat is ook de reden waarom we toen met RTV Noord-Holland hebben gesproken...

heel bewust, zodat in ieder geval het Hof kennis kon nemen... van wat nou zijn motieven waren, hoe hij erin zat. Dat ze hem in ieder geval live nog, nou niet live... maar in ieder geval nog konden zien op beeld... waarin hij uitlegde van dit is mijn reden om nog dit te doen. Dus je hebt eigenlijk een interview met RTV Noord-Holland gedaan... of dan is jij maar je cliënt, met instemming van jou... om hem een beetje voor het Hof tot leef te brengen eigenlijk. Ja.

Ja, en die beelden heb ik natuurlijk ook bij het Hof Den Haag onder de aandacht gebracht. Ik wil dit graag op zitting tonen. Het was ook een fragment van 10 minuten of iets dergelijks. Zodat jullie niet even een beeld hebben waarom we hier eigenlijk zijn. Want het is juridisch allemaal hartstikke interessant. Maar het gaat natuurlijk wel om een mens en zijn motieven waarom we hier bezig zijn met elkaar. 16 jaar na dato.

Ja, hij wilde dat zelf ook graag. Het initiatief ging ook van hem uit. Moet ik er eerlijk bij zeggen. Ik vloeg er wel op aan, omdat op dat moment zijn gezondheid al tanende was. En je gewoonweg niet weet, wat gaat er gebeuren in een proces? Hoe lang duurt het nog? Heb je erover getwijfeld dat je denkt, moet ik hem dit nou wel laten doen of niet? Nee.

bij goede rechters min of meer gegeven was. Het in leven houden van die zaak... dat is veel meer te danken aan Stijn Francken dan aan mij. Want de kans dat een zaak bij het Europees Hof tot succes leidt... Waarom verwijs je nu naar Stijn Francken dan?

Omdat ik het meer zijn prestatie vind... dat die zaak überhaupt uiteindelijk nog levend was... toen ik er iets mee te maken kreeg. Dan dat dat mijn verdiensten zijn. Want de kans dat je een procedure bij het Europees Hof wint... is heel veel advocaten niet gegeven, kan ik je vertellen.

Nee, hij heeft zijn lot wat dat betreft in mijn handen gelegd. En erop vertrouwd dat ik datgene zou doen wat moest gebeuren. Je hebt al een vrij korte behandeling waarschijnlijk op dat moment. Ja, qua feiten natuurlijk zeker. Dus het was echt een kwestie van, dit is het dossier, dat kennen we allemaal. En neem maar standpunten in natuurlijk. Nadat we dus de beelden hadden gekeken van RTV Noord-Holland. Wat was de eis van de AG? Volgens mij zeven jaar. Wat werd uiteindelijk de uitspraak?

Hij is veroordeeld toen tot 22 maanden. Dat had een spuur te maken met het verhandelen van een grote partij. Maar vrijgesproken van... Maar vrijgesproken van geweld, feit, ontvoering. Dus waar het hem om ging. De verantwoordelijkheid voor de dood van Paul Ebskamp. En ben je hem dat zelf gaan vertellen? Het eerste wat ik heb gedaan is hem bellen, ja. Hoe reageerde hij? Hoe reageerde hij...

Volgens mij zei hij letterlijk... Ik ben er stil van, jongen. Ja. Hoe voelde jij je daarbij?

Ik was vooral heel erg gelukkig bij het feit... dat als je vertrouwen in de rechtsstaat stelt... dat de rechtsstaat op zo'n moment levert. En dus doet wat juist is, voor mijn gevoel. Dus ik heb veel meer triomfantieke gevoelens... over het functioneren van onze rechtsstaat...

waarin rechters zijn die het aandurven om ondanks... een veroordeling bij de rechtbank in Noord-Holland... een veroordeling bij het Hof in Amsterdam... een niet-cassatie bij de Hoge Raad... een terugverwijzing die gebaseerd is op aanwezigheidsrechten... te zeggen, ja, maar wij kijken anders naar deze zaak... omdat wij onafhankelijk zijn en een eigen blik hebben...

En getriggerd worden door wat de advocaat zegt. Maar uiteindelijk wel zelf die verantwoordelijkheid pakken. Want wat was er makkelijker geweest om te zeggen... nou, meneer heeft de kans gehad om aanwezig te zijn. We hebben een veroordening bij het Hof Amsterdam. We sluiten ons daarbij aan. En dat was het. Dat was de meest logische uitkomst geweest. Waar wij bij rechtsstaat, waar rechters in zitten... die het aandurven om in zo'n situatie... nog zelf een oordeel te vormen en te vellen.