Roland

Die op het werk gebeurd zijn bijvoorbeeld. Waar ik dan mee zit. En dan krijg je niet inhoudelijk een reactie terug. Dan is het oké bijvoorbeeld. En dat gebeurt vaker. En dan zit ik alweer een... Je maakt een turfgebaar. Ja, alweer een turfgebaar te doen. Ze reageert alweer niet inhoudelijk.

De twee voorbeeldjes die ik je nu heb gegeven. Ik stel een vraag, zij stelt geen medevraag. Ik vertel iets over het werk en ze vraagt er niet over door. Die lijken allebei te gaan over... Zij is niet geïnteresseerd in mij. Ja, zo voelt het voor mezelf.

Is dat ook de rode draad in waarom irritatie zich bij jou opstapelt? Of kan het ook vanwege andere dingen zich opstapelen? Het is heel vaak een bevestiging. Van wat een bevestiging? Wat er gebeurt. Eigenlijk zit ik erop te wachten dat het weer gebeurt. Zie je wel? Eigenlijk lak ik het ook wel wat uit, dan lijkt het.

Ja, en ik heb nu twee hele kleine voorbeeldjes. Daar moet ik het even mee doen. Kan je een voorbeeld geven? Kijken of we een derde kunnen maken van iets wat je uitlokt. Wat zou je dan kunnen doen om iets uit te lokken? Zij is heel extrovert. Dus zij vertelt heel veel over haarzelf.

Doe iets als jij ongeveer. We zijn echt helemaal tegenovergesteld hoe wij zijn. Zij is heel extrovert, direct. Daarbij heeft ze een diagnose ADHD gekregen een tijdje terug. Een AD en een controle. Ja, dat is een complete allergie eigenlijk. Misschien kan ik daar wel niet goed mee omgaan dat het zo anders is.

En dan heb je het vaak over... Ja, ik ben heel rationeel. Ik ben echt feitelijk van wat er gebeurt. En zij werkt meer met emotie waarschijnlijk. Ja. En dat botst dan wel eens. En dan heb ik last van hoe zij het doet. En zij heeft last van hoe ik ben. En op het moment... Ik ga een beetje in de ronde met je kletsen... om te kijken van waar zit het nou precies in? Of wat zou je kunnen doen? Of laten? Op het moment dat...

Dat zij geen wedervraag stelt. Wat je eigenlijk wel hoopt dat ze dat doet. Vertel je haar dat? Dat je teleurgesteld bent? Nee, niet. Ook niet als je s'avonds passief bij haar binnenkomt. En dan zeg je dat. Wat is het dat je dat niet zegt?

Dat is dat stukje denk ik dat je er niet toe doet. Oncontrole komen er best wel emoties. Ja, maar dit raakt je. Ja, maar dit heeft ook weer te maken met de relatie met de moeder van mijn kinderen. Dat je ook maar een functioneel iemand was en niet zozeer een... Je echt gezien voelde als geliefde of als man. Nee, totaal niet.

Kies ik de goede woorden? Want ik maak jou zin af. Maar gaat het om je niet gezien voelen? Ja, er niet toe doen. Behalve voor het praktische gedeelte.

En zo is het vroeger ook gegaan in mijn opvoeding. Nou, met lachen op de lippen waren, hoe was dat vroeger? Zo ging dat ook. Ik was de jongste van drie. Mijn moeder was enorm jong toen ze al moeder werd. En dan heb je drie kinderen en dan ben je 23.

Toen ze 23 was, had jij geboren. Ja, klopt. Dan ben je echt jong. Dus die had ook nog niet zeg maar een levenservaring. En dat heeft zich ook allemaal doorgeëtterd en zo. Dat je ook niet belangrijk was.

Voor mijn gevoel, hè? Ja, en voor jouw gevoel is voor jouw gevoel. En of dat dan feitelijk klopt of niet, dat vindt de controller interessant. Maar als mens gaat het om wat je voelt. Dat is wat je voelt en daar moet je iets mee. En of je nou gelijk hebt of niet. En de twee die boven jou waren, jongens, meisjes? Mijn broer is vijf jaar ouder en mijn zus één jaar. Oké, dus je zus zit dichter op jou. En hoe was je relatie met je zus? Dat was dus je grote broer in jouw beleving?

Ja, die was al heel jong uit huis. Dus die heb ik eigenlijk niet echt bewust meegemaakt. Hoe oud ging hij uit huis dan? Ja, toen was hij al een voorzaagziende al. Maar goed, hij was vijf jaar ouder. Dus toen je 19, 11, 12 was, heb je hem toch meegemaakt? Ja, maar die had dan wel een heel ander leven. Jullie leefden langs elkaar heen? Ja, daar heb ik nog steeds niet een inhoudelijke goede band mee. En je zus? Maar geen ruzie of zo, maar gewoon ik heb er niks van. Twee werelden. Ja.

En je zus? En mijn zus, daar heb ik wel een heel goede band mee. Omdat we schelen nog geen jaar. Het is minder dan een jaar, zeg maar. En die heeft hetzelfde probleem wat. Ook door mijn moeder vooral. Mijn moeder vindt zichzelf ook zielig. Die trekt ook altijd negatieve aandacht.

Vierjaardagen, dan is zij het middelpunt. Maar vooral in negatieve opzichten, weet je wel. Nou, en dat is gewoon heel vervelend. En ze had gewoon geen tijd en aandacht over voor jullie dus. Het ging allemaal om haar. Nee, dat heb ik mijn vader wel eens gevraagd. Dat was een paar jaar nadat ik geboren werd. Hij heeft eindelijk haar opleiding afgemaakt. En daarna is het eigenlijk nooit meer gezellig geweest. Laten we het zo zeggen. En had het afmaken van de opleiding daar iets mee te maken dan?

Nou, op dat moment koos ik voor zichzelf. Voor de werk? Nou, gewoon voor zichzelf. Dat zij het belangrijkste was in het gezin. Je zegt, het ging net als je geëmotioneerd bent... niet gezien worden en niet toedoen. Niet van betekenis zijn. Dat gevoel had je als kind dus ook in dat gezin. Ik kan me dus ook geen gesprekken herinneren met mijn moeder... die echt ergens over gingen. Ook niet toen ik met schoolkeuzes en zo...

Nooit iets aan haar had. Wat zal ik laten worden? Wat zal ik doen? Wat voor opleiding? Ik heb het allemaal zelf me moeten uitvinden. Je hebt geen steun in hele belangrijke keuzes die je in je leven moet maken. En de rol van je vader, wat was die? Ja, onderdanig. Die liep wel mee. Maar daar had ik ook niks aan. Het is wel een hele goede man.

Maar het was ook niet zo dat hij zag wat het met jullie deed? Nee, helemaal niks. En dat is wel sinds een jaar of drie, vier is dat anders geworden. Toen kon ik eindelijk met hem erover praten wat er allemaal gebeurd is. En toen is hij ook veranderd, maar hij begreep ons opeens, ja.

Kun je me om na te kunnen voelen hoe het voor jou... en ook voor je zus geweest moet zijn... kun je me voorbeelden uit je jeugd geven... waarin dit niet gezien worden zich heel pijnlijk openbaarde? Ja, dat je altijd alleen naar school moest als klein kind al...

En hoe oud heb je dan over? Ja, de basisschool. En dan lag mijn moeder nog gewoon in bed. Dus dat je zelf als kleinkind al voor jezelf moest zorgen. Want zij moest uitslapen en mijn vader was daar naar zijn werk toe. En wij moesten het maar redden. Met z'n drietjes. Ja, dus we hebben nooit zo'n warm gezin gehad. We aten nooit met z'n allen aan tafel, warm eten en zo.