Rutger

Gelukkig een heel fijn netwerk om me heen. Mijn vriendin en hoe lastig voor hun ook. De kinderen en ook zeker mijn beste maatje. En mijn compagnons die me op tourbeurten elke dag even kwamen uitlaten. Om een stukje te wandelen en buiten te komen. Ben ik er eigenlijk ook best wel snel weer bovenop gekomen. Helaas ook wel met behulp van medicatie. En sinds een aantal weken ben ik nu ook weer in therapie.

Ik heb wel het gevoel dat door het gesprek... of na het gesprek, laten we het zo zeggen... er een nieuwe laag van de ui is afgepeld... waardoor ik mezelf wat beter begrijp... en vooral ook misschien wat minder oordeel heb over hoe het werkt. Ik ben sinds kort...

Weer rustig aan het werk gegaan. En met een nieuwe klus gestart. Die heel erg bij me past. Die heel erg vraagt wat ik leuk vind. En ook denk goed te kunnen. Dus al met al is het nu positief. En dat was het ook tijdens en vlak na de podcast. Maar het is ook een periode vrij donker geweest. En ondanks dat ik me nu goed voel. Ben ik daar nog wel een soort van aan het herstellen.

Maar dat zie ik heel erg positief tegemoet. Ja, dus het is spannend om dit nu zo in te moeten spreken... en te weten van, oh, straks kan heel de wereld luisteren. In combinatie met dat je het dan zo heel belangrijk vindt... wat mensen dan van je vinden. Ja, is dat toch wel een soort van heel erg exposed of zo? Maar ik kijk er ook wel een soort van naar uit... omdat ik het heel erg leuk vind om erover te praten.

Hoe het werkt. Hoe het gewerkt heeft. En hoe het nu gaat. Ik hoop dat ik. Op basis daarvan. Met mensen misschien leuke gesprekken kan hebben. Over hoe andere mensen vergelijkbare. Problemen ervaren. En voor de mensen met wie ik dat gesprek niet zelf kan voeren. Hoop ik dat ze in elk geval. Het een leuke podcast vonden. Hopelijk er zelf misschien wat. Aan hebben. Bedankt voor het luisteren.