Stefan

Ik werk als een business consultant om bedrijven te helpen hun IT in controle te krijgen. Twee kinderen, getrouwd geweest en inmiddels nu zeven jaar gescheiden. Getrouwd geweest met de moeder van je kinderen neem ik aan? Met de moeder van mijn kinderen. Twee zoons, één van 19 en één van 22 op dit moment. En daar zit dus het dilemma waar ik mee loop.

Je maakt zelf al het bruggetje waar we het over hebben. Wat is je dilemma? Mijn dilemma zit met name in hoe we als samenleving met verstoten ouders... maar ook met de kinderen omgaan. En hoe we daar zichtbaarheid aan kunnen geven... en dat op een juiste manier kunnen begeleiden. Want ik zie dat er heel veel leed is. Maar dat we met z'n allen niet goed weten hoe we ermee om moeten gaan. En dat is eigenlijk mijn dilemma waarom ik hier zit. In februari heb ik een podcast vanuit hier gehoord...

Van een vader in een vergelijkbare situatie. Van een vader in een vergelijkbare situatie waar de aanleiding compleet anders is, maar wel dezelfde gevoelens heeft van machteloosheid, moedeloosheid.

En gewoon niet weten hoe die wel in contact kan komen met zijn kinderen. En wat voor pijn en verdriet dat bij de vader doet. En de moeder, als het met de moeder te maken heeft. En ik zie te zoeken hoe we daarmee moeten gaan. En de kinderen die daar... Alleen dat hoor je niet en dat zie je niet. En daarbij heb je een probleem van de korte termijn. Van het hier en nu, maar ook van over vijf of tien jaar. Het is voor alle betrokken natuurlijk allemaal heel...

Ik heb dagen gedwied om het verlies van mijn kinderen. Dan is het eerder gelaten dan boos. Ja, want ik heb geaccepteerd dat de situatie er is. En wat ik eigenlijk zeg, ik wil het juk dragen. Alleen ik wil er niet onder gebukt doorgaan. Dus ik wil het juk dragen met kracht.

Ik heb twee kinderen van 19 en 22, waarbij de oudste ik nu vijf jaar niet meer gezien en gesproken heb. De oudste is 22 hè? Ja, vanaf zijn 17e. En de jongste is nu 19 en die heb ik bijna vier jaar niet meer gesproken. Dus het was vanaf zijn 15e en eerst verbrak zijn oudere broer het contact. Eerst verbrak de oudere broer het contact en daarna de jongere en dat waren twee compleet verschillende aanleidingen voor.

De oudste is met name gekomen doordat wij, toen wij nog getrouwd waren, ik en mijn oudste zoon water en vuur waren. En echt heftig water en vuur waren, waarbij in het begin ook fysiek wel wat gebeurd is. Dat heb ik goed kunnen kanaliseren, maar later is dat dus ook door woordenwisselingen echt wel heftig geweest.

Ja, daar hebben we wel eens op de bank gezeten. En daar heb ik ook wel mijn spijt betuigd over wat er gebeurd is. En hoe oud was hij toen? Toen was hij 16. Ja, echt een hele jonge jongen nog eigenlijk. En nog steeds grensoverschrijdend zelf bezig. Constant zoeken van hoe ver mag ik gaan. En als ik hem terug haalde...

dan daar ook gewoon geen acht op slaan, zeg maar. Hij was zeg maar onhandelbaar, zou je dat zo kunnen zeggen? Ik vind dat heel lastig om dat te zeggen. Lastig, hij was lastig. Hij was gewoon lastig en hij trok zich niet al van autoriteit. Dat was ook letterlijk zijn woorden.

Dat zei hij letterlijk? Ja, dat zei hij letterlijk. Dat betekent neem ik aan ook een moeizame schoolcarrière? Ja, maar dat was dus ook mijn frustratie. Hij was heel pinta. Op de lage school hebben we hem zelfs, toen hij op de eindklas zat, ging hij alvast wat VWO proeven omdat ze hem anders gingen vervelen.

Maar toen werd hij twaalf en toen zag hij andere dingen. En dat vond hij leuker om te doen dan met school bezig zijn. Inmiddels is dat allemaal goed. Dus hij is inderdaad vanuit VWO teruggegaan naar MAVO. Hij heeft de MAVO gedaan. Daarna is hij naar een MBO gegaan. Maar inmiddels doet hij HBO vastgoed in Eindhoven. Dus het is allemaal wat dat er gaat wel goed gekomen. En hij pakt de bom. Maar in die tijd was mijn frustratie... jongen, je zit je kwaliteiten te vergooien...

Ik vind dat zonde. En ik ben een vader die... Vader en moeder horen waren normen te geven. En je gaat ze erover heen. En dat past niet in mijn ogen bij mij. En ik dacht ook in mijn vrouw zijn ogen. En op zich wilden ze dat ook wel. Alleen de benaderingswijze was bij haar een andere dan bij mij. En dat past niet op elkaar. Zou je kunnen aangeven wat de verschillende benadering was?

Mijn vrouw zat graag met het oudste kind gewoon naast hem een gesprek te voeren. Praten. Praten. En erover hebben. En erover hebben. Waarbij ik het gevoel had dat het bij de oudste het ene oor inging en gelijk het andere oor weer uit. Ja, de overtuiging. Hij heeft eerder een begrenzing nodig en heldere kaders dan begrip en een goed gesprek. Nou, en hij zocht toch de begrenzingen en kaders weer op. En als hij op dat moment niet teruggefloten werd, ging hij er gewoon dwars overheen. En waren dat de nieuwe grenzen en kaders? Ja.

En dat was hoe ik het ervaarde en dat accepteerde ik niet. En ik begrijp dan uit hoe je er nu over spreekt, dat het voor jou en je vrouw lastig was om op één lijn te komen. Om een gedeelde visie te hebben over hoe doen we dat nou met hem. Ja, zij gaf mij bijvoorbeeld een papiertje hoe werkt een puberbrein. En dat ik dacht ja, als ik dat moet geloven dan kunnen we nog wel leven. Ja.

Nou, dat. En dat misverstand over de opvoeding, dat hadden jullie bij de oudste? Hadden jullie dat bij de tweede ook? Nee, de tweede was veel, ik wil niet zeggen liever, maar die hield zich aan onze grenzen. Gaf minder gedoe voor jullie. Gaf minder gedoe, ja. Was een ander kind, een andere jongen. Ja, heel anders. En daar had ik ook niet deze problemen. Daar hoefde ik niet op te treden. Kan je dan zeggen dat het verschil van opvatting over hoe gaan we met de oudste om, dat het uiteindelijk een belangrijke reden is geweest waarom jullie het als stel ook niet gered hebben?

Precies, dat was ook haar hoofdreden om te gaan scheiden. Hoe jij mijn kind behandelt, dat was hoe ze het ook zei. Ja, hoe jij mijn kind behandelt neemt mijn liefde voor jou af. Kwam dat voor jou als een donderslag bij helder hemel? Deze uitspraak wel. Ze had wel eerdere zinsspelingen gemaakt in de zin van zo kan het niet langer. Of ik voel me niet fijn of we moeten dit jaar anders doen.

Dat je daarin geen verbinding kunt voelen met elkaar... is natuurlijk heel erg pijnlijk. Ja, zeker. En voor jou totaal overwachts. Maar ook voor mijn ex-vrouw. Voor allebei. Voor allebei, ja. Want op het moment dat ze dat had aangegeven... achter in de tuin op een vrijdagmiddag... wanneer we een wijntje aan het drinken waren... ja, dan hadden we een heel ander gesprek gehad. Maar het was voor jou een mededeling? Het was een mededeling, ja. We zaten bij de mediator toen het gezegd werd...

Dus we zaten al volop in het proces om te gaan scheiden. Hoe oud waren de kinderen toen jullie gescheiden zijn? 2018 zijn we definitief uit elkaar gegaan. De oudste was 15 en? De oudste was 15 en de jongste was toen 2006, dus die was 12.

15 en 12. En we hebben het over, jouw onderwerp is ouderverstoting. Sinds wanneer zie je je kind dan helemaal niet meer? Hoe is dat gegaan? Bij de oudste is de relatie verbroken op de 17e. Dus hij is ruim anderhalf jaar lang een week bij mij thuis geweest en een week bij zijn moeder. Dat was de omgangsregeling.

Dat was iedereen ook verbaasd over, gezien de relatie die ik met hem had. Dat hij dat nog wel wilde? Ja, dat hij dat nog wel wilde. Maar ook daarin was het wel duidelijk dat wij heftig botsten. Hij had veel het huis alleen omdat ik gewoon veertig uur aan het werken was in Utrecht. Reis tijd erbij, dan was ik om zeven uur ochtends weg en vaak zeven uur s'avonds weer thuis.