Tom

Well, why was he saying that?

Well, because the Tripoli is pulling up in the position that is a that is an invasion ship.

It's got advanced aircraft on it.

Twenty five hundred Marines.

It can do what the big aircraft carriers can't because the big aircraft carriers, they sit back in a protected area and it's a launch.

It's like an airstrip.

You don't want the aircraft carrier in the in the hot theater.

You want it back.

Well, the Tripoli is made to be an assault part of an assault.

So that's what's going on.

The combination of.

I'll give you more time, but here comes the Tripoli.

We may do something on Karg Island.

Now it's five days.

Causes the markets to calm a little bit.

I don't want to see boots on the ground.

I don't want to see anybody get off the USS Tripoli on the ground there at all, personally.

Ik ben Tom en ik ben 27 jaar. Ik kom uit de buurt van Den Bosch, de hoofdstad van Brabant. Ja, mij wel bekend. Ja, voor degene die in het noorden van het land wonen. De hoofdstad van Brabant. Zo is het. En ik woon daar in de buurt met mijn vriendin, al bijna vijf jaar. En ik werk als adviseur in de zorg. En dan de hamvraag, wat brengt jou hier?

Ja, wat mij hier brengt, Bertolt, is dat ik het gevoel heb alsof ik geen moeder meer heb. En dat wordt versterkt, dat gevoel, doordat ik ook een enorm loyaliteitsgevoel heb naar mijn ouders toe. Fysiek heb je je moeder nog wel, neem ik dat aan. Ze leeft nog. Ze leeft nog, maar ik heb het gevoel alsof ik haar niet meer heb. En dat vind ik, dat is een probleem wat ik ervaar.

En dat wordt versterkt door een loyaliteitsgevoel. Zoals dat ik hoop dat ieder kind dat heeft naar zijn ouders toe. Een bepaald loyaliteitsgevoel. Het is je moeder. Het is je moeder. Ja.