Vincent Karremans

Daar vind ik het echt een ander verhaal. En ik vind over het algemeen natuurlijk dat je reguleren is prima, zolang je het maar goed doet en ook combineert met effectief handhaven. Want wat we veel zien in dat hele reguleringsverhaal en met regeldruk, is dat er zijn in heel veel sectoren, ook ten aanzien van die big tech, zijn er heel veel regels. Alleen wat je ziet is dat ze, noem bijvoorbeeld een andere branche, de uitzendbranche of elke andere willekeurige branche,

Er zijn heel veel goedwillende ondernemers en er zijn ook kwaadwillende ondernemers. Nou die regels willen we natuurlijk opstellen voor de kwaadwillende ondernemers. Die uit zichzelf dus niet doen wat wij graag willen dat ze doen. Maar het punt is van die kwaadwillende ondernemers die houden zich niet aan de regels. En ook niet aan de zeventiende, achttiende en de negentiende. Terwijl die goedwillende ondernemers elke keer meer lasten en meer compliance op hun bord krijgen. En daardoor ook weer dat er heel veel meer kosten en lasten en een rem opkomt om dingen te ontwikkelen.

Dus je moet goed kijken. Kijk, op zich is regulering niet slecht, maar je moet goed kijken hoe je het doet, waar je het doet, om welke redenen het doet en hoe je het vervolgens ook handhaaft. Want als je niet regels opstelt zonder dat je het echt goed handhaaft, dan heeft het ook weinig zin. Dus het is een veel genuanceerder verhaal, want dat is ook helemaal niet het verhaal wat ik vertel. Ook niet als ik heb over regels van we moeten lekker snoeien en dat is het dan ook. Helemaal niet, want achter elke regel, ook regels die er nu zijn, zit een zorg.

En die zorg is gerechtvaardigd. Of het nou gaat om de bescherming van de publieke gezondheid... gezondheid van kinderen, fraudebestrijding, milieu, noem het maar op. Achter elke regel die ook ondernemers in de wereld... zit een zorg. Dus die moet je op een bepaalde manier ook een plek geven. Maar ik denk vaak op een andere manier... met veel minder administratieve lasten voor ondernemers tot gevolg. En dat kan ook. Concluderend...

En de aanleiding was dat er weer een bedrijf had aangekondigd te vertrekken uit de Rotterdamse haven. En ik dus een verhaal vertellen over dat ik me grote zorgen maak over de economie. Dat we ons in slaap laten sussen door die positieve cijfers die we elke keer krijgen. En dat nieuwsbericht met een stokfoto van de Rotterdamse haven.

En ik had daar best wel een serieuze toon. En ik ging daar best fel in. Dus eigenlijk dat op de trom staat. Wat de reactie was. Ben jij minister van Economische Zaken? Je hoort wel trots te zijn op onze economie. En toen het einde van het gesprek was. Zei die presentator Thomas van Zijl. Dames en heren misschien kunt u niet geloven. Maar dit was de minister van Economische Zaken.

Dit is het sceptisch waar ik tegemoet mee word getreden... als ik dit verhaal vertel. Mensen verwachten van de minister van Economische Zaken... een soort Emile Ratelband... die op de borst kloppend over de economie over straat gaat. Het gaat allemaal geweldig. En op het moment dat je dat verhaal... als minister van Economische Zaken dus niet vertelt... dan word je dus met zoveel cynisme tegemoet getreden. En dat is denk ik...

heel exemplarisch... van hoe er nu wordt gedacht... over de economie en de uitdagingen die er zijn. Dat zit ook in onze menselijke aard. Wij willen het niet graag hebben over de uitdagingen... en de problemen die er zijn. We kijken graag liever de slimste mens... dan dat we kijken naar... serieuze journalistieke programma's.

En dat is allemaal prima. Ik hou ook van ontspanning. Ik vind de slimste mensen ook leuk. Maar dat is wel wat in de aard van mensen zit. En ik denk ook dat heel veel politieke partijen misschien wel weten dat dit eraan komt. Sommigen denken ook niet dat ze dat niet zo doorleven of ervaren. Maar een slecht nieuwsboodschap is natuurlijk nooit leuk om te vertellen. Zeker niet in verkiezingstijd. Maar ja, ik denk altijd dat dat nodig is. En omdat dat gewoon het realisme is waar we voor staan. En dat je anders gewoon echt een...

Ja, een rat voor ogen wordt gedraaid, want dit is de reële positie van de Nederlandse economie en daarmee ons verdienvermogen en uiteindelijk daarmee de financierbaarheid van alles wat we belangrijk vinden, van het onderwijs, van de jeugdzorg, de wetenschap, defensie, noem maar op, cultuur, wordt allemaal betaald met belastinggeld, maar dat wordt wel eerst ergens verdiend en als dat onder druk komt te staan...