Wietse Hage

En hier, het is wel tof, want als je dus die A2A, dat kan je dan natuurlijk aangeven, dat jouw agent A2A support heeft. En dan kan je weer in een hele lijst komen van A2A ecosystem, waardoor je uiteindelijk een wereld gaat krijgen waarin agents aan agents verbonden zijn en dan op een laatste punt van het hele grafiekje pas bij een mens komen. En wat kunnen we hiermee?

Nou, als ontwikkelaar, als je luistert, je inlezen, want dit is mogelijk weer zo'n protocol waar we dan later van gaan zeggen, oh ja, logisch natuurlijk. En ik denk dat niet-ontwikkelaars, dus product owners, mensen die nadenken over communicatie binnen organisaties, even, mocht je dat nog niet gedaan hebben, moeten gaan nadenken, oh...

Natuurlijk, alles wat wij bouwen is natuurlijk niet alleen maar meer voor mensen. Die AI's, die agents, die gaan ook onze software en onze agents gebruiken. En ik leg dit vaak ook uit aan bedrijven, dat je niet alleen maar user experience hebt, maar ook agentic experience. Namelijk, als een agent op jouw website komt, kan die agent dan jouw website goed gebruiken.

Dus geef je die agents dan een soort, niet een backdoor, dat lijkt me een onverstandige term, maar een soort zijspoor, klinkt beter, van joh, jij moet helemaal niet rond gaan klikken op die site joh. Kom maar hier, jij bent van het level dat we gewoon één op één met elkaar via A2A kunnen praten. Dus dit is ook, dat A2A is in essentie ook een manier om te stoppen met computer use en dat rare tussenstap van agents die rond klikken op jouw website.

de ervaring beter gaat worden. Precies, en het zit... en voor de mensen die nu luisteren denken... nou is het toch gewoon weer MCP. MCP is vanuit een AI praten met data... op een gestructureerde manier. A2A is vanuit AI praten met een andere AI. En dan heb je toch wel een ander soort interactie... namelijk ook een dynamiek van heen en weer praten, et cetera. Oké, mijn hoofd ontploft hier een beetje van. Ik zat iets grappigs te lezen op de New York Times website...

Nou, het is natuurlijk de vraag of het een remote-only job is. Kijk, als jij door een AI-systeem helemaal bent ondervraagd en aan de andere kant een AI-systeem hebt neergezet, dat al die vragen perfect heeft beantwoord en op maandag kom je op je werk. Je kan dat allemaal helemaal niet. Je bent helemaal niet zo sociaal als dat jouw bot was of jouw avatar, whatever. Dan heb je natuurlijk een groter probleem dan als het een remote-only job is, waar jij gewoon zegt, nou, dat ding wat ik al die tests heb laten doen, gaat ook mijn werk doen.

Hoe digitaler en hoe abstracter jouw werk is... hoe meer het gemediëerd is door informatieprocessen... hoe meer je er nog mee weg kan komen na je sollicitatie zelfs... om datzelfde systeem te blijven inzetten. Als dat echt zo is, dan bestaat die baan binnenkort niet meer. Nee, maar dat is natuurlijk hetzelfde als mensen uit het onderwijs... die mij vaak een soort grappend aanspreken van...

Inmiddels maken de studenten alles met JetGPT. En wij kijken erna met JetGPT. Zullen we die twee dingen gewoon aan elkaar koppelen. En dan dus gewoon uitzetten. Want dit is een soort van. Dat zijn grapjes. Maar weer met de hand gaan doen.

Ja, precies. Zullen we dat systeem daarnaast gewoon uitzetten? Want het zijn inmiddels twee AI's die tegen elkaar praten. Het kost alleen maar energie. Het is echt zonde. We testen niks meer. En dan daarna gaan we weer terug naar testen. Ik moet zeggen, er is best wel wat beweging wereldwijd in onderwijs om naar oude toetsmethodieken te gaan. Of klassieken, misschien moet ik ze zo noemen. Want wat de toets

Nou, eerste stap is om kort even uit te leggen wat een VLA is, een Vision Language Action Model. Vision Language Action Model. Ja, want dit ding, dit model dat Google heeft aangekondigd, een versie van Gemini die kan draaien lokaal. En dat lokale betekent dan een machine die bij een robot kan staan of in een robot kan zitten, ja.

Je kan ook zeggen het is lokaal, maar zo groot als een klaslokaal. Dit is ook nog compact, want het model is niet zo zwaar. Dus het kan draaien op hardware die je aan een accu kan hangen en zelfs mee kan met de robot. Dat is gewoon wat een lokaal betekent in de robotica. Een Vision Language Action Model is een model specifiek gemaakt eigenlijk om beeld te kunnen binnenkrijgen. Want zo'n robot heeft vaak ogen, noemen ze sensoren, noemen ze ogen.

Die moet taal kunnen begrijpen. Want iemand geeft opdrachten aan die robot. Wat die moet doen. En die moet acties kunnen doen. Want uiteindelijk wil je ook dat er beweging gaat komen. Zo wil ik een robot die mijn vaatwasser inruimt. Dus die ziet...

Mijn vaat, die hoort... Vision. Ja, die hoort mijn opdracht, namelijk... Language. En die pakt... Die vaat was erin. Action. Juist. VLA. Kijk, dit is letterlijk... Jouw voorbeeld is het meest gebruikte voorbeeld. Heel goed. En dat zie je ook in, zeg maar, de paper. Dit is zo'n lekkere...

ja, hoe noem je dat? Vroeger werden veel wetenschappelijke artikelen vaak als PDF's aan ons getoond in een heel roman fontje, zeg maar, waardoor het er ook allemaal heel chic uitzag. Altijd tegenwoordig worden veel research papers gewoon websites, want er zitten heel veel animaties in en video's en het zijn rijkere. Dus dit is zo'n lekkere

...webpaper die ze hebben uitgebracht. En daar zitten dus ook allerlei... ...voorbeeld video's in van zo'n klassieke... ...tweearmige robot, 3D geprint... ...die allemaal opdrachten gaat doen... ...aan de hand van opdrachten... ...die mensen geven in speech... ...zeg maar in tekst. Wat zie je dan?

Nou, bijvoorbeeld... Dit zijn dus een beetje suffe voorbeelden altijd hoor. Maar blokjes op elkaar zetten. Een t-shirt vouwen. Dat t-shirt vouwen is trouwens wel echt... Ja, dat is niet suffe. Dat vind ik zeer relevant. Dat is ook best wel moeilijk, zeg maar. Maar uiteindelijk komt het erop neer dat je...

die VLA modellen... omdat ze dus best wel multimodaal zijn... ze kunnen veel dingen tegelijk begrijpen... tussen air quotes... zijn het hele zware grote modellen. Dus het zijn cloud modellen. Die robot is eigenlijk een thin client... die heeft een dikke verbinding naar het datacenter... en op het moment dat er geen internet is in de fabriek... of bij jou thuis... dan staat die robot daar een beetje te wachten... tot er weer internet is. Dus...

Wat je uiteindelijk wilt is in ieder geval een deel van de robot lokaal hebben. Dat kan je doen om privacy redenen. Maar ook om veiligheidsredenen. Het is toch lekker dat een robot niet thuis je hele huis kapot gaat schoppen. Omdat hij geen internet heeft. Je wil een soort...

basic VLA hebben, dat die zegt... oké, ik heb een VLA in de cloud... maar op het moment dat ik die cloudverbinding niet heb... val ik terug op mijn local VLA... en kan ik tenminste zelf naar mijn oplaadplek lopen. Of op de bank gaan zitten wachten... tot jij thuis bent. Maar is het niet ook gewoon veel sneller...

Is het hun gelukt om het van een cloud model naar een lokaal model te krijgen met gelijkwaardige prestaties? Is dat wat hier gebeurd is? Wat is dan het nieuws? Nou, ja goed, gelijkwaardig, dan heb ik in mijn hoofd meteen zitten, het is hetzelfde. Maar meer in de buurt, meer dan genoeg om lokaal van alles te doen.