Wiktoria

Myślę, że ta świadomość się zwiększa, że jest na to zapotrzebowanie, bo skoro taki rynek istnieje, to to zapotrzebowanie na niego na pewno jest. Ale nie mówię tego z własnych doświadczeń, bo rzadko tego doświadczam. Sporo wiem, właśnie chociażby z ramienia fundacji mojego taty, ale nie są to moje własne doświadczenia. Czy Twój tata też jest niewidomy? Mój tata jest osobą głuchoniewidomą.

Rozumiem, czyli jeszcze jakby z większą trudnością się zmaga, chociaż nie możemy tego porównywać. Mój tata jest najdzielniejszą osobą na świecie. Ja nie mam nawet w połowie tyle zasobów i umiejętności, co on. Ja bym chciała nie widzieć, nie słyszeć i być w stanie robić tyle rzeczy, naprawdę. Wow, to...

Związane z moją codziennością, tak? Nie, ogólnie. No wiadomo, że mam, chyba każdy ma, czy to mniejsze, czy to większe. Faktycznie chciałabym, żeby przyszły rok był moim rokiem zawodniczym, bo tak jak mówię, chciałabym w przyszłym roku zacząć brać udział w zawodach z koła. 2026, bo my to słuchajcie nagrywamy jeszcze w starym roku.

Potwierdzam, jest któryś tam grudnia, dziesiąty chyba. Więc tak, na pewno pod tym kątem mam sporo marzeń, jeśli chodzi o mój rozwój, czy to właśnie sportowy, czy też naukowy, bo mam nadzieję, że uda mi się w lipcu obronić magisterkę i będzie można edukować się dalej, bo mimo, że ogromne zmęczenie studiami jest we mnie, to raczej nie chciałabym zaprzestać w miejscu, w którym jestem,

Nie zdradzam na razie nic więcej, bo o tym poza moim pluszowym dinozaurem Krystyną jeszcze nikt nie wie. Ale kochani, będzie update sytuacji. Będzie, zapraszam na Instagrama, tam na pewno coś się pojawi. Dobra, coś jeszcze chciałaś dokończyć? Nie, tyle. Ja już wytrąciłam. Viki, miałam Cię przynajmniej pretekst, wiesz, zaprosić do siebie. Tak, ja jestem pierwszy raz w życiu w akademiku, to jest naprawdę duże wydarzenie dla mnie.

To mnie zaskoczyłaś. Nie wiem, czy takie istnieje. Chyba nie istnieje. Mam parę zasad, z którymi się kieruję w moim życiu, parę wartości, które są dla mnie szczególnie ważne, ale chyba nie mam żadnego takiego mosta.

Okej, a coś bardziej edukacyjnego? Róbcie to, co kochacie. I jeśli tylko to będzie w Waszym życiu obecne, wszystko się poukłada. Dobrze. Wiki, bardzo Ci dziękuję za rozmowę ze mną. Było bardzo miło. Ja również mam nadzieję, że nikogo nie zanudziłam, zwłaszcza Ciebie, bo oni mogą wyłączyć albo przyspieszyć, a Ty musiałaś tu siedzieć przez tę godzinę. Ale mam nadzieję, że nie przesuwaliście, że...