Wouter Louwmans

De geloofwaardigheid van mijn cliënt heb ik betoogd. En uiteindelijk dat dat wel in de strafmaat ook een rol moest spelen. En ik vind dat wel erg belangrijk om dat te benadrukken. Want Chris had het daar in het begin ook over... dat het wel mijn stellige overtuiging is...

dat op het moment dat iemand dat ook zelf wil... en dan heb ik het niet over de zware georganiseerde criminaliteit en liquidaties... maar dat er veel eerder advocaten in het begin al zouden moeten zeggen... misschien is het wel goed, meneer of mevrouw, om uw verhaal te vertellen. En niet altijd dat bijna automatisme...

Nee, maar ik hou dat cliënten ook wel vaker voor. En soms begrijpen ze dat wat moeilijker. En dan zeg ik altijd als voorbeeld... stel, jij weet dat jouw vriendin vreemdgaat. En je hebt een filmpje achter de hand waar dat op staat. En je confronteert haar.

Vind je het dan prettig dat ze jou eerst heel lang gaat voorliegen... totdat jij met dat filmpje komt en dan nog blijft liegen? Of dat ze zegt, ja, het klopt. En ik kan je ook uitleggen waarom. En dat wil nog niet zeggen dat je dan met elkaar verder moet gaan...

Maar dan zie je de cliënt wel vaak nadenken. Dan had ik toch liever dat ze eenmaal eerlijk was geweest. En niet dat ze dan ook nog een keer ging liegen. En wat dat betreft zijn rechters ook maar gewoon mensen. En dat hou ik dan de cliënt ook voor. Wat wil je nu in zo'n inhoudelijke behandeling? Eerst 1, 2, 3 uur tegen een rechtbank lopen liegen. Om vervolgens in de strafmaat, ja mag het een ontje minder zijn. Ja, dat wordt natuurlijk een moeilijk verhaal dan vaak.

zijn mededaders ook veroordeeld. Die heeft uiteindelijk 21,5 jaar gekregen. En bij de vrouw is de rechtbank anderhalf jaar boven de eis gaan zitten. Zij heeft 19,5 jaar gekregen. En wat is nou jouw analyse daarvan? Die verschillen, waar komt dat door, denk jij?

Nou, dat kun je heel mooi teruglezen in de vonnis. En met name de vrouw wordt door de rechtbank ernstig verweten... het feit dat zij de politie op het verkeerde spoor heeft gezet... en daarmee heel veel capaciteiten van de politie heeft verkwist... met wat de rechtbank zegt, een flauwekulverhaal. Het is toch weer een raar argument eigenlijk, maar goed. Dat zij uiteindelijk ook naar haar kinderen toe de waarheid heeft verdoezeld...

En uiteindelijk ook wordt haar verweten dat zij mijn cliënt... en in mindere mate natuurlijk de medeverdachte... want daar had zij nooit rechtstreeks contact mee... zover heeft gekregen door met datzelfde verhaal... dat de Rijkenbank dus bestempelt als niet waar. Die slechte relatie heeft overgreed om haar man om het leven te brengen.

Nou, de vrouw was de enige die meer heeft gekregen dan de eis. Vanwege al die omstandigheden die de rechtbank in haar nadeel heeft meegewogen. En bij de medeverdachte, andere mannelijke medeverdachte... was de eis al een stuk hoger, gelet op zijn strafblad. Mijn cliënt en de vrouw hadden allebei een blanco strafblad. Het was niet zo dat de rechtbank heeft vastgesteld wie er...

maar uiteindelijk gestoken heeft. Nee, dat laat de rechtbank in het midden. De rechtbank zegt dat kunnen we niet vaststellen... maar dat vinden wij voor een veroordeling ook niet dermate van belang. U bent allemaal medepleger van dit feit. Bewust en nauwsamen gewerkt, Klaas Kees. Van Swaas, hoe landde de straf bij jouw cliënt? Want die moest lang de gevangenis in.

Ja, nou, uiteindelijk best wel goed. Hij vond het fijn dat zijn verhaal in grote mate was geloofd. In zijn optiek stond het dan daarmee vast dat het zo was gegaan. En hij heeft ook besloten om af te zien van een hoger beroep. Ja, want hij is niet lang na het vonners overleden, hè? Ja.

Twee jaar ben ik uit mijn hoofd wel tussen gezeten. Dus het was niet vlak erna. Maar hij wist wel dat hij niet in goede gezondheid was. Dat deelde hij ook in dat eerste gesprek met mij al mede. Dat hij zei, daarom vind ik het ook van belang... dat nu bij de rechterbank mijn verhaal goed naar voren komt.

De mannelijke medeverdachte, precies om de reden die Chris noemde... zover mij bekend, niet. Die wilde dat risico niet nemen. De vrouw is wel in hoger beroep gegaan... en die heeft uiteindelijk diezelfde straf gekregen van het gerecht... of ook die 19,5 jaar, maar dan wel onder de nieuwe VI-regeling. Dus dat betekent voor haar gewoon 4 jaar, zo'n dikke 4, 5 jaar meer. Extra. Françoise, hoe kijk jij nou terug op deze zaak?

Nou, in die zin als een hectische zaak. Met veel verklaringen. Heeft heel veel moeite gekost uiteindelijk om het verhaal van mijn cliënt goed voor het voetlicht te brengen. Maar uiteindelijk ben ik blij dat dat gelukt is. En ook ik denk nog wel vaak aan die kinderen.