Send us a textENG: We often lose the most important, the most precious and only on the verge of death we realize it and at that moment we dream to return, to survive, to have again. ARM: Հաճախ կորցնում ենք ամենակարևորը, ամենաթանկը և միայն մահվան շեմին ենք գիտակցում դրա մասին ու այդ պահ, երազում ենք վերադառնալ, վերապրել, ունենալ նորից…Vardges Petrosyan (Armenian: Վարդգես Պետրոսյան) (August 9, 1932 – April 15, 1994) was an Armenian writer of fiction and drama.ENG: “ Maybe all flowers are some kind of people who come out of the ground looking for someone and because they are not able to find them they die, they die for the last time. And I realized that you will not find anything in the world for the second time, that’s why I wanted to shout with all my floral voice - “ Do not lose! people.” - Vardges PetrosyanARM: «Բոլոր ծաղիկներն էլ երևի ինչ-որ մարդիկ են, որոնք հողից դուրս գալով փնտրում են մեկին և որովհետև չեն գտնում, մեռնում են շուտով, մեռնում են վերջին անգամ: Ու ես հասկացա, որ աշխարհում ոչինչ չես գտնի երկրորդ անգամ և դրա համար ուզեցի գոռալ իմ ծաղկային ամբողջ ձայնով. «Մի՛ կորցրեք, մարդի՛կ»:Վարդգես Պետրոսյան«Ինչու են շուտ մեռնում ծաղիկները»Support the show

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related