Ένα κορίτσι και ένα αγόρι μεγάλωσαν σε σπίτια όπου η χαρά θεωρούνταν επικίνδυνη.Εκείνη έμαθε να κρύβει τη λάμψη της, γιατί η μητέρα της φοβόταν πως «οι άλλοι είναι κακοί, δεν θα χαρούν με τη χαρά σου».Εκείνος έμαθε να κρατά τη χαρά του χαμηλά, γιατί ο πατέρας του δεν άντεχε να τον βλέπει να πετυχαίνει εκεί που ο ίδιος δεν τα είχε καταφέρει.Δύο ιστορίες, το ίδιο μοτίβο: Ο φθόνος που ταξιδεύει αθόρυβα από γενιά σε γενιά και γίνεται φόβος. Ο φόβος ότι αν φανείς, θα το πληρώσεις.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς αυτός ο φόβος μάς κάνει να μικραίνουμε για να είμαστε αποδεκτοί, πώς περιορίζει τη χαρά και τη ζωντάνια μας, και πώς αρχίζουμε να απελευθερωνόμαστε όταν καταλάβουμε πως το φως μας δεν πληγώνει κανέναν — απλώς φωτίζει

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related