Deze aflevering ontstond niet vanuit een theorie, maar vanuit iets wat zich afspeelde in mijn praktijk. Een moment waarop alles samenkwam. We weten inmiddels, en daar is ruim veertig jaar onderzoek naar gedaan, dat een leven niet zomaar is zoals het is. Gedrag, patronen en innerlijke overtuigingen ontstaan niet uit het niets. Ze zijn terug te voeren naar generationeel en vroegkinderlijk trauma en naar hechting. Wanneer we spreken over vroegkinderlijk trauma, hoort daar ook prenataal trauma bij. Een laag die vaak wordt overgeslagen, terwijl juist daar de eerste imprint ontstaat. Ik kan hier veel over vertellen vanuit mijn studies, maar minstens zoveel vanuit mijn praktijkervaring. Laatst was er een cliënt bij mij in het Rijk Leven traject. Ze ervaart op meerdere deelgebieden geen rijk leven. En zoals zo vaak is het nooit één enkele belemmering of één losstaand voorval. Tijdens een sessie vertelde zij iets wat ik inmiddels vaker heb gehoord van cliënten. Ze is zeer creatief en bedenkt de mooiste en meest betekenisvolle projecten voor haar klanten. Projecten waarvan zij diep vanbinnen voelt dat ze anderen echt verder zouden helpen. Maar deze projecten zien nooit het levenslicht. Op het moment dat het zichtbaar mag worden, verkrampt haar lichaam. Ze krijgt hoofdpijn, voelt druk en ervaart alsof er ineens een rem wordt ingetrapt. Ze durft dan niet meer, terwijl ze tijdens het creëren juist een enorme innerlijke kracht voelt. Alsof ze weet dat ze iets wezenlijks te brengen heeft. Ze begreep dit patroon zelf niet. Haar werk, zoals zij het noemde, stagneerde in het donker. Ik kende haar autobiografie inmiddels goed en wist dat zij met een tang was geboren. Een geboorte met een tang gaat gepaard met kracht en trekken. En een geboorte is altijd een overgang van donker naar licht. Meer zal ik hier niet verklappen. Daarvoor nodig ik je uit om de podcast te beluisteren. Wat ik hier wel wil benadrukken, is dat de prenatale periode niet over woorden gaat. Deze periode gaat over gevoel en gevoelherinneringen. Over hoe het lichaam situaties herkent en opslaat, zonder dat daar taal voor nodig is. Generationeel trauma en prenataal trauma vormen samen de start van jouw imprint. Daar begint de ontwikkeling van gedrag. Niet pas na de geboorte, maar al veel eerder. Veel therapeuten richten zich vooral op hechting na de geboorte. Maar hechting start al bij de preconceptie. Juist daar ligt vaak een verdiepende laag die inzicht geeft in hardnekkige patronen. Het moreel van dit verhaal is eenvoudig, maar wezenlijk. Dingen gebeuren niet zomaar. Jouw leven is niet toevallig zoals het is. Wanneer we niet naar de oorzaak durven kijken, blijven we pleisters plakken. Prenataal trauma verdient meer aandacht, omdat het een sleutel vormt tot dieper begrip van gedrag. Niet om te verklaren of te veroordelen, maar om te verzachten en te begrijpen. Ik wens je veel luisterinspiratie. Mocht je nog vragen hebben, stel deze gerust via mijn Instagram. Ik beantwoord je vraag graag. Vond je de aflevering helpend. Geef mij dan een rating op iTunes of Spotify Denk je dat je partner of een vriendin dit moet horen. Deel de aflevering gerust. Daarmee help je ook anderen om rust, eigenwaarde en groei te vinden. Heb je vragen over mijn aanbod, dan kan je hier kijken. Groetjes, Debbie Volg mij hier op Instagram. Hier kan je mij ook altijd een berichtje sturen of een vraag stellen. www.debbiebernasco.nl Je kan me ook hier vinden: Youtube LinkedIn Facebook

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related