Erik Vlaminck (1954) heeft Suikerspin geschreven, een schitterend boek dat Roos Van Acker in deze podcast in de meest plastische bewoordingen aanprees. Hij is ook de man achter Dikke Freddy, een fictieve figuur over wie hij al meer dan 25 jaar columns schrijft. Daarnaast schreef hij nog romans, novelles, theaterteksten, gedichten en columns. Zijn recentste roman heet: Een berg mens onder witte lakens. Hij schreef ook een roman die pas na zijn dood mag verschijnen. Waarom dat zo is, dat vraag ik hem op het einde van deze aflevering. Erik Vlaminck woont in Borgerhout, maar we hadden afgesproken in zijn schrijfhuis, een oude boswachterswoning in Westmeerbeek bij Hulshout. Een schrijfhuis waar hij nooit schrijft, maar dat legt hij zometeen zelf uit. We gingen buiten zitten, op het terrasje, koffie erbij, met uitzicht op een grote vijver, een oude turfwinning. In ons gesprek vertelt hij over zijn boekenkast met 1000 boeken, over zijn inspiratie voor het schrijven, dat hij in zijn leven een aantal jobs gedaan heeft specifiek met de bedoeling om inspiratie op te doen. Hij spreekt over de fanclub van schrijver Joseph Roth en wat die precies doet. Alle boeken en auteurs uit deze aflevering vind je in de shownotes op wimoosterlinck.be De drie boeken van Erik Vlaminck zijn: 1. Roger Van de Velde: De knetterende schedels 2. Ahmet Altan: Ik zal de wereld nooit meer zien. Aantekeningen uit de gevangenis. 3. Joseph Roth: Job

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.