https://telewebion.com/episode/0x1b90c85دو تا کفترنشسته اند روی شاخۀ سدر کهنسالیکه روییده غریب از همگِنان در دامنِ کوه قوی پیکردو دلجو مهربان با همدو غمگین قصه گوی غصه های هر دوان با همخوشا دیگر خوشا عهدِ دو جانِ همزبان با همدو تنها رهگذر کفترنوازش های این آن را تسلی بخشتسلی های آن این را نوازشگرخطاب ار هست : خواهر جانجوابش : جانِ خواهر جانبگو با مهربانِ خویش درد و داستانِ خویشنگفتی ، جانِ خواهر ! اینکه خوابیده ست اینجا کیستستان خفته ست و با دستان فرو پوشانده چشمان راتو پنداری نمی خواهد ببیند روی ما را نیز ، کو را دوست می داریمنگفتی کیست ، باری ، سرگذشتش چیستپریشانی غریب و خسته ، ره گم کرده را ماندشبانی گله اش را گرگها خوردهو گرنه تاجری کالاش را دریا فرو بردهو شاید عاشقی سرگشتۀ کوه و بیابانهاسپرده با خیالی دلنه ش از آسودگی ، آرامشی حاصلنه ش از پیمودن دریا و کوه و دشت و دامانهااگر گم کرده راهی بی سرانجامستمرا به ش ، پند و پیغام استدر این آفاق من گردیده ام بسیارنماندستم نپیموده به دستی هیچ سویی رانمایم تا کدامین راه گیرد پیشازین سو ، سوی خفتنگاهِ مِهر و ماه ، راهی نیستبیابانهای بی فریاد و کُهساران خار و خشک و بی رحم استوز آن سو ، سویِ رُستنگاه ماه و مهر هم ، کس را پناهی نیستیکی دریای هولِ هایل است و خشم توفانهاسدیگر سوی تفته دوزخی پرتابو آن دیگر بسی از زمهریر است و زمستانهارهایی را اگر راهی ستجز از راهی که روید زان گلی ، خاری ، گیاهی نیستنه ، خواهر جان ! چه جای شوخی و شنگی است ؟غریبی، بی نصیبی ، مانده در راهیپناه آورده سوی سایۀ سدریببنیش ، پای تا سر درد و دلتنگی استنشانی ها که در او هستنشانی ها که می بینم در او بهرام را ماندهمان بهرامِ ورجاوندکه پیش از روز رستاخیز خواهد خاستهزاران کار خواهد کرد نام آورهزاران طُرفه خواهد زاد ازو بِشکوهپس از او گیو بن گودرزو با وی توس بن نوذرو گرشاسپِ دلیر ِشیرِ گُندآورو آن دیگرو آن دیگراَنیران را فرو کوبند وین اهریمنی رایات را بر خاک اندازندبسوزند آنچه ناپاکی ست ، ناخوبی ستپریشان شهر ویران را دگر سازنددرفش کاویان را فَرَه و در سایه شغبار سالیان از جهره بِزدایندبرافرازندنه ، جانا ! این نه جای طعنه و سردی ستگرش نتوان گرفتن دست ، بیدادست این تیپایِ بیغارهببنیش ، روزکورِ شوربخت ، این ناجوانمردی ستنشانی ها که دیدم دادمش ، باریبگو تا کیست این گمنام گرد آلودسِتان افتاده ، چشمان را فروپوشیده با دستانتواند بود کو باماست گوشش وز خلالِ پنجه بیندماننشانی ها که گفتی هر کدامش برگی از باغی استو از بسیارها ، تاییبه رخسارش عرق هر قطره ای از مُرده دریایینه خال است و نگار آنها که بینی ، هر یکی داغی استکه گوید داستان از سوختنهایییکی آواره مرد است این پریشانگردهمان شهزادۀ از شهر خود راندهنهاده سر به صحراهاگذشته از جزیره ها و دریاهانبرده ره به جایی ، خسته در کوه و کمر ماندهاگر نفرین اگر افسون اگر تقدیر اگر شیطانبجای آوردم او را ، هانهمان شهزادۀ بیچاره است او که شبی دزدان دریاییبه شهرش حمله آوردندبلی ، دزدان دریایی و قوم جادوان و خیلِ غوغاییبه شهرش حمله آوردندو او مانند سردارِ دلیری نعره زد بر شهردلیران من ! ای شیرانزنان ! مردان ! جوانان ! کودکان ! پیرانو بسیاری دلیرانه سخن ها گفت اما پاسخی نشنفتاگر تقدیر نفرین کرد یا شیطان فسون ، هر دست یا دستانصدایی بر نیامد از سری زیرا همه ناگاه سنگ و سرد گردیدنداز اینجا نام او شد شهریارِ شهرِ سنگستانپریشانروزِ مسکین تیغ در دستش میان سنگها می گشتو چون دیوانگان فریاد می زد : ایو می افتاد و بر می خاست ، گیران نعره می زد بازدلیران من ! اما سنگها خاموشهمان شهزاده است آری که دیگر سالهای سالز بس دریا و کوه و دشت پیموده استدلش سیر آمده از جان و جانش پیر و فرسوده استو پندارد که دیگر جست و جوها پوچ و بیهوده استنه جوید زال زر را تا بسوزاند پر سیمرغ و پرسد چاره و ترفندنه دارد انتظارِ هفت تن جاویدِ ورجاونددگر بیزار حتی از دریغا گویی و نوحهچو روح جغد ، گردان در مزار آجین این شبهای بی ساحلز سنگستان شومش بر گرفته دلپناه آورده سوی سایۀ سدریکه رُسته در کنارِ کوه بی حاصلو سنگستانِ گمنامشکه روزی روزگاری شبچراغِ روزگاران بودنشیدِ همگِنانش ، آفرین را و نیایش راسرودِ آتش و خورشید و باران بوداگر تیر و اگر دی ، هر کدام و کیبه فَرِ سور و آذین ها ، بهاران در بهاران ............صدا نالنده پاسخ داد :...آری نیست ؟#مهدی_اخوان_ثالث✨️💖

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related