پدرمرده را سایه بر سر فکنغبارش بیفشان و خارش بکنندانی چه بودش فرو مانده سخت؟بود تازه بی بیخ هرگز درخت؟چو بینی یتیمی سر افکنده پیشمده بوسه بر روی فرزند خویشیتیم ار بگرید که نازش خرد؟وگر خشم گیرد که بارش برد؟الا تا نگرید که عرش عظیمبلرزد همی چون بگرید یتیمبه رحمت بکن آبش از دیده پاکبه شفقت بیفشانش از چهره خاکاگر سایه خود برفت از سرشتو در سایه خویشتن پرورشمن آنگه سر تاجور داشتمکه سر بر کنار پدر داشتماگر بر وجودم نشستی مگسپریشان شدی خاطر چند کسکنون دشمنان گر برندم اسیرنباشد کس از دوستانم نصیرمرا باشد از درد طفلان خبرکه در طفلی از سر برفتم پدریکی خار پای یتیمی بکندبه خواب اندرش دید صدر خجندهمی گفت و در روضه‌ها می‌چمیدکز آن خار بر من چه گلها دمیدمشو تا توانی ز رحمت بریکه رحمت برندت چو رحمت بریچو انعام کردی مشو خودپرستکه من سرورم دیگران زیردستاگر تیغ دورانش انداخته‌ستنه شمشیر دوران هنوز آخته‌ست؟چو بینی دعاگوی دولت هزارخداوند را شکر نعمت گزارکه چشم از تو دارند مردم بسینه تو چشم داری به دست کسی«کرم» خوانده‌ام سیرت سرورانغلط گفتم، اخلاق پیغمبران#radioshereparsi #بوستان_سعدی ✨️💖

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related