In de foto’s van Uta Eisenreich zijn objecten geïsoleerd tegen een onopvallende achtergrond, of liggen ze in een rangschikking bij elkaar: een appel bungelend aan een visdraadje tegen een egaal blauwe achtergrond, een geplette voetbal naast een wilde perzik of vijf aubergines netjes boven elkaar, in verschillende lengtes en groottes. De afbeeldingen stralen een sterke logica uit, verwant aan bijvoorbeeld illustratieve foto’s in schriftelijke toetsen, instructies voor goocheltrucs of reclamefotografie uit de jaren ‘80: allemaal domeinen waarin het belangrijk is dat het beeld onmiskenbaar één betekenis uitdrukt. Maar de foto’s van Uta zijn allesbehalve eenduidig, en worden dat nog minder door de de korte teksten waaraan ze gekoppeld zijn. Na een aanvankelijk raadspel, dringen zich al snel fundamentele vragen op over de relatie tussen beeld en taal, en hoe je ergens überhaupt betekenis aan kunt geven.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related