Firmy potrafią dowozić wyniki, realizować cele, optymalizować procesy i jednocześnie… tracić dostęp do informacji, które w długim horyzoncie decydują o ich odporności. Ten odcinek nie jest o motywacji, zaangażowaniu ani „miękkim” podejściu do ludzi. Jest o systemach decyzyjnych i ich granicach. W odcinku: pokazuję, dlaczego klarowne KPI, procesy i dyscyplina egzekucji nie wystarczą w świecie rosnącej niepewności, tłumaczę, czym jest systemowa głuchota i kiedy staje się problemem strategicznym, redefiniuję pojęcie „niezaopiekowanego talentu” — nie jako problemu HR, lecz utraconego źródła informacji, pokazuję, dlaczego organizacje często ignorują sygnały, które nie mieszczą się w znanym modelu decyzyjnym, i dlaczego doceniony talent nie zwiększa precyzji przewidywań, ale wzmacnia odporność organizacji. To odcinek dla tych, którzy rozumieją, że nie wszystkie decyzje da się uzasadnić ex ante i że przetrwanie coraz rzadziej zależy od optymalizacji, a coraz częściej od zdolności adaptacji.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related