یکی را از ملوک عرب حدیث مجنون لیلی و شورش حال او بگفتند که با کمال فضل و بلاغت سر در بیابان نهاده است و زمام عقل از دست داده. بفرمودش تا حاضر آوردند و ملامت کردن گرفت که: در شرف نفس انسان چه خلل دیدی که خوی بهایم گرفتی و ترک عشرت مردم گفتی؟ گفت:وَ رُبَّ صَدیقٍ لامَنی فی وِدادِهااَلَم یَرَها یَوماً فَیوضِحَ لی عُذریکاش کآنان که عیب من جستندرویت ای دلستان بدیدندیتا به جای ترنج در نظرتبی خبر دستها بریدندی تا حقیقت معنی بر صورت دعوی گواه آمدی. فَذٰلِکَ الَّذی لُمتُنَّنی فیه. ملک را در دل آمد جمال لیلی مطالعه کردن تا چه صورت است موجب چندین فتنه. بفرمودش طلب کردن. در احیاء عرب بگردیدند و به دست آوردند و پیش ملک در صحن سراچه بداشتند. ملک در هیأت او نظر کرد. شخصی دید سیه فام باریک اندام. در نظرش حقیر آمد، به حکم آن که کمترین خدّام حرم او به جمال از او در پیش بودند و به زینت بیش. مجنون به فراست دریافت، گفت: از دریچهٔ چشم مجنون باید در جمال لیلی نظر کردن تا سرّ مشاهدهٔ او بر تو تجلی کند.ما مَرَّ مِن ذِکرِ الحِمیٰ بِمَسمَعیلَو سَمِعَت وُرقُ الحِمی صاحَت مَعییا مَعشَرَ الخُلاّنِ قولوا لِلمُعافیٰ لَستَ تَدری ما بِقَلبِ الموجَعِتندرستان را نباشد درد ریشجز به همدردی نگویم درد خویشگفتن از زنبور بی حاصل بودبا یکی در عمر خود ناخورده نیشتا تو را حالی نباشد همچو ماحال ما باشد تو را افسانه پیشسوز من با دیگری نسبت مکناو نمک بر دست و من بر عضو ریش

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related