▨ نام شعر: پدر▨ شاعر: شهریار (سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی)▨ با صدای: شاعر▨ پالایش و تنظیم: شهروز___________دلتنگ غروبي خفه بيرون زدم از دردر مشت گرفته مچ دست پسرم رايا رب به چه سنگي زنم از دست غريبياين کله پوک و سر و مغز پکرم راهم در وطنم بار غريبي به سر ودوشکوهي است که خواهد بشکاند کمرم رامن مرغ خوش آواز و همه عمر به پروازچون شد که شکستند چنين بال و پرم رارفتم که بکوي پدر و مسکن و مالوفتسکين دهم آلام دل جان بسرم راگفتم بسر راه همان خانه ومکتبتکرار کنم درس سنين صغرم راگر خود نتوانست زدودن غمم ازدلزان منظره باري بنوازد نظرم راکانون پدر جويم و گهواره مادرکانون هنر جويم و مهد هنرم راتا قصه رويين تني و تير پراني استاز قلعه سيمرغ ستانم سپرم رابا ياد طفوليت و نشخوار جوانيميرفتم و مشغول جويدن جگرم راپيچيدم از آن کوچه مانوس که درکامباز آورد آن لذت شير و شکرم راافسوس که کانون پدر نيز فروکشتاز آتش دل باقي برق و شررم راچون بقعه اموات فضايي همه خاموشاخطار کنان منزل خوف و خطرم رادرها همه بسته است و برخ گردنشستهيعني نزني در که نيابي اثرم رادر گرد و غبار سر آن کوي نخواندمجز سرزنش عمر هبا و هدرم رامهدي که نه پاس پدرم داشته زين پيشکي پاس مرا دارد و زين پس پسرم رااي داد که از آن همه يار و سر وهمسريک در نگشايد که بپرسد خبرم رايک بچه همسايه نديدم به سرکويتا شرح دهم قصه سير و سفرم را...

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related