فردوسی : گفتار اندر بنیاد نهادن کتاب دل روشن من چون برگشت ازویسوی تختِ شاهِ جهان کرد رویکه این نامه را دست پیش‌آورمبه پیوند و گفتارِ خویش آورمبپرسیدم از هر کسی بیشماربترسیدم از گردش روزگارمگر خود درنگم نباشد بسیبباید سپردن به دیگر کَسیوُ دیگر که گنجم وفادار نیستهمین رنج را کس خریدار نیستبرین گونه یک چند بگذاشتم سَخُن را نهفته همی‌داشتمزمانه سراسر پر از جنگ بودبه گویندگان‌بَر جهان تنگ بودبه شَهرم یکی مهربان‌دوست بودتو گفتی که با من زِ یک پوست بودمرا گفت: خوب آمد این رایِ توبه نیکی خِرامد همی پایِ تونِبشته من این دفتر پهلویبه پیش تو آرم، نگر نَغْنَویگُشاده‌ زبان و جوانیت هستسَخُن گفتنِ پهلوانیت هستشو این نامه‌ی خسروان بازگویبدین جوی نَزد مِهان آبِروی چو آورد این نامه نزدیک منبراَفروخت این جانِ تاریک من لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت سوم : نامور نامه فردوسی شبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related