حافظ‌‌روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست‌مِنَّت خاکِ درت بر بصری نیست که نیست‌ناظرِ روی تو صاحب نظرانند ولی‌سِرِّ گیسوی تو در هیچ سَری نیست که نیست‌اشکِ غَمّازِ من ار سرخ برآمد چه عجب؟‌خجل از کردهٔ خود پرده دری نیست که نیست‌تا به دامن ننشیند ز نسیمت گَردی‌سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست‌تا دم از شامِ سرِ زلفِ تو هر جا نزند ‌با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست‌من از این طالع شوریده بِرَنجَم ور نه‌بهره مند از سَرِ کویت دگری نیست که نیست‌از حیایِ لبِ شیرینِ تو ای چشمهٔ نوش‌غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست‌آب چشمم که بر او مِنَّت خاکِ درِ توست‌زیرِ صد مِنَّتِ او خاکِ دری نیست که نیست‌از وجودم قَدَری نام و نشان هست که هست‌ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست‌شیر در بادیه‌ی عشق تو روباه شود‌آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست‌مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز ‌ور نه در مجلسِ رندان خبری نیست که نیست‌غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است‌در سراپای وجودت هنری نیست که نیست‌ لینک های پادکست‌پادکست بوطیقا - قسمت هفدهمشبکه های اجتماعی : یوتوب بوطیقا| اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقا‌حمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقا‌تماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related