هاتف اصفهانی‌‌دوش رفتم به کوی باده فروش ز آتش عشق دل به جوش و خروش مجلسی نغز دیدم و روشن میر آن بزم پیر باده فروش چاکران ایستاده صف در صف باده خواران نشسته دوش به دوش پیر در صدر و می‌کِشان گِردَش پاره‌ای مست و پاره‌ای مدهوش سینه بی‌کینه و درون صافی دل پر از گفتگو و لب خاموش همه را از عنایت ازلی چشم حق‌بین و گوش رازنیوشسخنِ این به آن هنیئاً لکپاسخِ آن به این که بادت نوشگوش بر چنگ و چشم بر ساغرآرزوی دو کون در آغوشبه ادب پیش رفتم و گفتم:ای تو را دل قرارگاه سروشعاشقم دردمند و حاجتمنددرد من بنگر و به درمان کوشپیرْ، خندان به طنز با من گفت:ای تو را پیرِ عقلْ حلقه به گوشتو کجا ما کجا که از شرمتدختر رَز نشسته بُرقَع‌ْپوشگفتمش: سوخت جانم، آبی دهو آتش من فرونشان از جوش؛دوش می‌سوختم از این آتشآه اگر امشبم بُوَد چون دوشگفت خندان که: هین پیاله بگیرستدم، گفت: هان! زیاده منوش!جرعه‌ای درکشیدم و گشتمفارغ از رنج عقل و محنت هوشچون به هوش آمدم یکی‌دیدممابقی را همه خطوط و نقوشناگهان در صوامع ملکوتاین حدیثم سروش گفت به گوشکه یکی هست و هیچ نیست جز اووحده لااله الا هو لینک های پادکستپادکست بوطیقا – قسمت پانزدهمشبکه های اجتماعی : اینستاگرام بوطیقا | تلگرام بوطیقا | توییتر بوطیقاحمایت مالی از پادکست : حامی باش بوطیقاتماس : [email protected] Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related