شخصیت محوری دو قصه‌ای که در این برنامه برایتان خوانده‌ام «شیطان» است. شیطانی که دینداران او را تجسم گناهکاری می‌دانند اما در این دو داستان به یاری مظلوم‌ها می‌آید و می‌زند زیر تلنگ دین‌فروش‌ها و بساط اعیان و ارباب به هم می‌ریزد.داستان «قاطر و آفتابه» را یک‌نفر لوطی معروف دوره ناصری به نام «لوطی غلامحسین» تعریف کرده. در برنامه درباره لوطی غلامحسین و «لوطی‌»ها و «پنطی‌»ها به نقل از سفرنامه یک سیاح بلژیکی و خاطرات و یادداشت‌های عبدالله مستوفی در کتاب «شرح زندگانی من» یک‌قدری توضیح داده‌ام که پیشنهاد میکنم سرسری ازش نگذرید.درباره آفتابه هم این نکته را لازم است بگویم که لولهنگ یا همان آفتابه لزوما ابزار ماتحت‌شویی و طهارت اسافل اعضا نیست، بلکه وسیله دست‌نماز یا همان وضو هم هست. به نظرم این که شیطان قصه از راه آفتابه وارد می‌شود، خودش نکته‌ای‌ست.قصه «کچل و شیطان» را هم از کتاب زنده‌یاد انجوی شیرازی نقل کرده‌ام. از این داستان چند روایت ضبط شده که من روایت شهسوار مازندران را برایتان خوانده‌ام.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related