«یکی بود، یکی نبود» یعنی چی؟ آیا منظور اینه که «یک نفر بود و یک نفر نبود»؟ صبحی مهتدی در آخرین ماه‌های زندگیش یعنی در سال ۱۳۴۱ چندتا قصه ضبط کرده که تو یکی از اونا به جای یکی بود یکی نبود، میگه: «یک بود و یکی نبود»!این عبارت در واقع همون به نام خدای مشهوریه که به زبان قصه‌ها اینجور گفته میشده و در واقع حرفش اینه که «یکی بود که یک نفر نبود». یعنی یکیه اما آدم و نفر نیست. و معنیش هم وقتی روشن میشه که به جمله بعدش دقت کنیم: «جز خدا هیشکی نبود». یعنی یکی هست که یه نفر نیست و اون یکی همون خداییه که جز او هیچکی وجود نداره. یکی بود یکی‌ نبودها جز توضیحی که عرض کردم به قصه‌های خیلی کوتاهی هم گفته می‌شه که به قصه‌های «زیر گنبد کبود» شهرت پیدا کرده‌ن. درباره این قصه‌ها بعدا تو نوبت‌های دیگر قصه‌خوانی حرف می‌زنم.اما از اینا که بگذریم تو این قسمت جز یکی بود یکی نبودا، قصه‌های معرکه‌ی «کدو قلقله‌زن»، «کک به تنور» و «گنجشکی که به دنبال پر زورترین می‌گشت» را هم خوانده‌ام و منبع هر کدوم از اینا رو تو برنامه ذکر کرده‌ام. امیدوارم خوشتون بیاد.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related