Alexander Klöpping

Dit is gewoon een economische schokgolf waar je over praat. En Nederland is niet een land... Je zegt het heel diplomatiek door te zeggen dat we niet voorop lopen. Maar de mate van... Er zijn geen serieuze gesprekken over in dit land. Niet dat het in andere landen zoveel beter gaat. Maar de snelheid waarmee bedrijven dit...

Het is een logisch gevolg van wat je zegt, dat bedrijven dit heel snel gaan doorvoeren. Dus wat doet dat met een economie van Nederland? Wat verwacht je dat daarmee gaat gebeuren?

Dan denk ik dat het beste zou zijn. Dat wij zelf ook een gooi gaan doen. Naar die AGI race. Oké. Want ik kan hier eindeloos met jou over doorpraten. Maar dat moet ik toch maar misschien niet doen. Voor de luisteraar. Ik heb nog twee vragen. Eén is. Hoe krijg je een bloeiende economie. Als mensen niet meer werken. Hoe kan dat?

En dan de vraag die mij rest is, wat maakt je heel erg opgewekt over de tijd die gaat komen? Anders dan de technische waanzinnige uitdaging. En dat is natuurlijk, iedere nerdhart gaat hier ook harder van kloppen. Dat begrijp ik ook wel. Maar zijn er elementen van het leven wat je voor ons ziet over een jaar of vijf, waar je heel erg opgewekt van raakt?

Nu, het is ook een beetje een oproep die we allemaal doen hier. Ik heb denk ik geen vragen meer. Ik heb er denk ik duizenden daardoor geen. Maar als ik jou goed begrijp, als jij drie stappen achteruit staat en je overziet dit gesprek een beetje, ik heb het idee dat het je raakt omdat je je geverifieerd voelt.

Dat kunnen we in Nederland heel goed. Dat kunnen we dan weer tering goed. God, wat een opluchting. Michiel, ontzettend bedankt dat je met ons wilde bellen vandaag. Ja, jullie heel veel dank. Straks het hoofdonderwerp. We gaan het deze week hebben over onderwijs dus. Maar eerst vertellen Marjan en Lucas van Dept hoe agents, werknemers in je bedrijf, kunnen helpen om sneller content te maken, terwijl het zich wel houdt aan de stijl van je bedrijf.

Zo'n verhaal is, kunnen we eigenlijk nog wel iets vertrouwen in tijden van AI? En een ander verhaal is, heeft huiswerk in tijden van Chachapiti nog wel zin? En dat komt natuurlijk doordat scholen compleet in paniek zijn sinds de komst van Chachapiti. Maar die hele discussie hadden we al eerder. In de jaren 80 en 90 was iedereen in het onderwijs compleet in de war door de rekenmachine.

Ja, die plastic calculator die nu ergens in een la ligt te verstoffen waarschijnlijk. Daar hebben ze ruim tien jaar lang over gedebatteerd. Ze vroegen zich af of kinderen nog wel moesten leren hoofdrekenen als zo'n machientje het kon overnemen. Ik weet nog dat ik in de wiskundeles zat, ergens eind jaren negentig waarschijnlijk. En mijn docent, zo'n klassieke met krijtvingers, doodserieus zei... je moet leren hoofdrekenen, want je hebt later echt niet altijd je rekenmachine bij je.

Het idee dat we nu allemaal met een supercomputer in onze broekzak rondlopen was natuurlijk absurd. Maar wat we nu meemaken met AI maakt die hele rekenmachinerevolutie natuurlijk kinderspel. Want er is iets veel groters gebeurd en we moeten deze discussie beslechten in veel minder tijd.

Hier hebben we geen tien jaar voor. Soms voelt het alsof we collectief in een soort tijdsmachine zijn gestapt... en plotseling in een nieuwe wereld zijn beland. Een wereld waarin alles wat we dachten te weten over onderwijs... op losse schroeven staat. Wat gaan we na? We hebben eeuwenlang vastgehouden aan hetzelfde model. Een leraar voor de klas, leerlingen die braaf luisteren... en toetsen om te checken of het eigenlijk allemaal wel onthouden is. Het was een systeem dat is gebouwd op schaarste van kennis...

Maar nu? Nu zwemmen we in kennis. Het is er altijd en overal. Letterlijk in onze broekzakken en voor het eerst volledig op maat. En het dwingt ons om grote vragen te stellen. Terug naar het begin. Wat is onderwijs eigenlijk? Is het nog steeds het stampen van feiten en formules?

Maar de vraag die mij s'nachts het meest wakker houdt is deze. Op welke toekomst bereiden we onze kinderen eigenlijk voor? Want als AI de arbeidsmarkt zo radicaal verandert als wij aannemen, welke vaardigheden blijven dan echt waardevol? Dat is de vraag waar we het vandaag over gaan hebben. Over een onderwijssysteem in transitie, over de angsten en de kansen en over hoe we onze kinderen kunnen voorbereiden op een toekomst die we zelf amper begrijpen.

Ja, Wietse, we hadden het er al over, de rekenmachine en de discussie die daarover gevoerd is. En dat brengt mij tot de vraag of het eigenlijk allemaal wel klopt wat ik in mijn achterhoofd heb. Namelijk dat deze revolutie zo enorm anders is dan vorige technologische revoluties in het onderwijs. Want ik moet toch ook terugdenken aan de... Als je helemaal terug gaat naar de basis, de uitvinding van het schrift, de boekdrukkunst, de komst van massamedia, überhaupt het internet...

al die technologische veranderingen grote maatschappelijke veranderingen zou je willen zorgde er niet echt voor dat de structuur van het onderwijs heel erg veranderde onder al die veranderingen bleef hij heel consistent een leraar of een expert die kennis deelt met leerlingen in een tempo dat voor de gemiddelde leerling werkt wat dan ook de verandering was ongeveer wel de structuur gebleven

En nu zit ik grote woorden te debatteren in mijn theatrale intro. Is het wel echt zo dat deze revolutie zo anders is? Is de paniek terecht? Is eigenlijk mijn vraag.

wat de rekenmachine voor jou doet. Om dat te kunnen als mens leer je eigenlijk iets aan om goed te kunnen rekenen waar jij wat aan hebt in je leven. Zelfs met rekenmachine. Maar als ik jou dan goed begrijp zeg je ouderwijn in nieuwe zakken. Deze discussie hebben we eerder gehad. Dat is ook gesetteld op een soort van tussenversie. Dus het is niet dat mensen zeiden nou de rekenmachine is er. Je hoeft niet meer te leren hoofdrekenen.

Je zou kunnen zeggen, we waren al aan het overdragen, dus doe niet zo mal. En wat is dan de andere kant van het verhaal voor jou? Dus zeg maar, is er een deel van jou die de paniek op een fundamenteler niveau wel terecht vindt? Het argument voor de thin client, of in ieder geval een herdefinitie van wat het betekent om een thin client te zijn.

Ja, je bedoelt dat het... bedoel je nu de mensen die zeggen... we moeten zorgen dat we zo dik mogelijk blijven in ons brein? Nee, juist het andere. Kan je die ook... want je zit nu helemaal op de gedachtegang... dat we alsnog een tik klein moeten zijn. Eigenlijk de reden is dat het bij de rekenmachine plaatsvond. Eerst moet je het leren... zodat je daarna de AI kan gebruiken. Kan je je ook voorstellen dat...

Je zou kunnen beargumenteren de arbeidsmarkt verandert. Onderwijs is ook een groot opleidingsproces om te functioneren in een economie. Ik snap dat dat een deel is van wat een opleiding doet, maar het is wel een relevant deel. En je zou kunnen zeggen, net zo min het eerlijk gezegd voor de rekenmachine ook opging. Straks als je een baan hebt, als je eenmaal de middelbare school of de universiteit afkomt.

dan heb je een werkplek... waar je allerlei AI-tools kan gebruiken. Dus waarom zou je nog leren... noem het beroep... en wat daar dan vervolgens... tot nu toe nog uit je hoofd gestampt moest worden... maar wat we allemaal aan het uitbesteden zijn...