Ben O'Connor
speaker
168 appearances
3 recordings
3 series
first heard Dec 2025
last heard 11 Jun
Ben O'Connor’s voice in public audio — every appearance, attributed to the second.
Trend
recordings per month · last 12 monthsRecordings per month over the last 12 months — 3 in all, peaking in Jun 2026 with 2.
Appearances
Zarządzając zachowaniami użytkowników można w dużo bardziej przewidywalny sposób ocenić, czego oni będą pragnąć, jak często będą tego pragnąć. Można mieć dużo większą kontrolę nad rynkiem, nad użytkownikami. Można też jakby spieniężyć potem ich wiedzę o ich nawykach, projektując wcześniej to, jak się zachowują. Także jesteśmy dzisiaj w takim momencie, w którym świadome uzależnianie użytkownika czy konsumenta
Tak, koncepcja Warufakisa, która się bardzo spopularyzowała w ostatnich latach, to koncepcja technofeudalizmu. On ją stworzył mniej więcej w trakcie pandemii. Ta książka w technofeudalizm Warufakisa wyszła chyba zaraz po pandemii.
No teza jego jest taka, że kapitalizm tak bardzo się rozpędził, tak jak mówisz, tak bardzo jest nakręcony na szybki zysk, tak bardzo jest też oparty na tym projektowaniu takim behawioralnym naszych nawyków i na uzależnianiu i tak bardzo pozmieniał sam rynek kapitalistyczny, że z takiej formy Mark stwierdził, że kapitalizm jest rewolucyjną odpowiedzią na feudalizm, na takie zblokowanie gospodarki feudalnej.
Kapitaliści tak bardzo, ten sektor, zwłaszcza big techowy z Doliny Krzemowej, tak bardzo zagarnął wszystkie gałęzi gospodarki i tak bardzo ma nad tym kontrolę i tak wielkie ma wpływy w polityce globalnej, tak bardzo nie da się niczego z tym zrobić i nie da się w ogóle demokratycznie wpłynąć na to, co tam się dzieje, że można już mówić o technofeudalizmie właśnie.
Mało tego, bardzo często szantażują ludzi, którzy, te drobne przedsiębiorstwa, które mają udział w tym rynku. Bardzo często jest tak, że Amazon, kiedy wycofasz się z umowy na wyłączność z Amazonem, kiedy wpisujesz daną firmę w ich wyszukiwarkę, celowo pokazuje konkurencję.
to nas też czyni takimi trochę niewolnikami, którzy mogą sobie tam poudawać, że trochę żyją, mogą sobie porzucać zdjęcia na Instagram, ale dzisiaj jesteśmy w głównej, w dużej mierze konsumentami zewnętrznych treści, a nie twórcami naszego życia czy naszych przeżyć. W większości nasze przeżycia przestały być naszymi przeżyciami, są przeżyciami zewnętrznymi, na które my nie mamy wpływu.
Taka rzecz, która bardzo, myślę, dogłębnie dotknęła moje życie jako właśnie członka pokolenia Z, czy tak zwanego zilenialsa, czyli tam pomiędzy milenialsami a Z-kami. Właśnie takie poczucie, że coraz mniej w tym moim życiu jest mojej własnej inicjatywy, a coraz więcej jest pewnego udawania.
Ja to bardzo często powtarzam, że dzisiaj jednym z największych tematów tabu wcale nie są takie rzeczy jak seks. Myślę, że seks się już jakby zużył, spopularyzował i myślę, że to nie jest już tak...
Myślę, że największym tematem tabu jest to, co robimy poza tym, co pokazujemy na Instagramie, tak? To znaczy to takie bezwolne konsumowanie, przepadanie w rolkach, tak? Tego się nie pokazuje w serialach, to znaczy w serialach mamy do czynienia z takim mimetyzmem, z takim odtwarzaniem naszego życia, tak jakby nic się nie zmieniło, tak jakby technologia w ogóle nie weszła do naszego życia, tak?
Główni bohaterowie seriali, nie wiem, spiskują tak, jak spiskowali dawniej, tak? Uprawiają makiawelizmy, tak jak... Ale to ciężko byłoby pokazać, wiesz, też po prostu. Tak, bo to by było trudne, tak? Jedna trzecia czasu serialu to jest, że wsiedzi drzwi na Instagramie. Z wywalonym językiem, bezwolny i nie wiem...
To jest wielka hipokryzja w kultury współczesnej. To znaczy my dzisiaj przestaliśmy żyć w taki sposób, jak pokazują nam seriale. My żyjemy głównie pochyleni nad tymi telefonami i oglądający biernie pewne pamiątki z tego, jak dawniej wyglądało życie, które już w ogóle nie mają nic wspólnego z naszym życiem.
Tak, tak, tak. To jak opowiadałeś to, że jak miałeś taką refleksję ostatnio, że wszedłeś do autobusu bez telefonu, nie? Tak, tak. Miałem taką... Zrobiłem, słuchajcie, taki eksperyment. Niestety nie zabrałem dzisiaj także mojego telefonu cegły. Zrobiłem taki eksperyment, bo pisałem pracę magisterską nomen o kryzysie doświadczenia i stwierdziłem, że te rozpraszacze, te powiadomienia push, one mnie tak dekoncentrują, że muszę coś z tym zrobić.
Więc kupiłem taką, słuchajcie, cegłę dla emerytów, trochę taką jak Nokia, tylko już Nokia tego chyba nie produkują, z dużymi cyferkami, żeby emeryci mogli się tam rozeznać w pisaniu SMS-ów, żeby tam mogli trafiać w te przyciski i dużym przyciskiem SOS, w razie gdybym dostał jakiegoś zawału czy czegoś takiego. Wlewu od braku dopaminu. Dokładnie.
Dokładnie. No i chodziłem z tym telefonem i przez to nie dostawałem żadnych SMS-ów, żadnych powiadomień i pierwszy raz od bardzo dawna, nie wiem, pewnie od kilkunastu lat, wsiadłem do autobusu pełnego ludzi i zorientowałem się, że kurczę, pierwszy raz...
Naprawdę jestem w tym autobusie, naprawdę widzę te szyby, widzę te ogłoszenia, widzę dokąd jadę, widzę jaką linią jadę i nie mam żadnych myśli, które towarzyszą mi gdzieś z tyłu, bo to jest też ważne, że to powiadomienie wyzwala w tobie nie tylko ten krótkotrwały kontakt,
Dokładnie. Cały czas jesteś w jakimś innym kontekście i masz też trochę moc zmieniania tych kontekstów. Czyli jesteś trochę zarządcą tego, co do ciebie trafia, a co do ciebie nie trafia. Tymczasem jakby prawdziwe życie polega na tym, że przychodzą do ciebie czasem rzeczy, na które ty nie masz wpływu. Na przykład inni ludzie.
Tak? Bardzo często o tym zapominamy. No i właśnie siedzę w tym autobusie, rozglądam się taki obecny, obudzony, jak Budda, patrzę co się dzieje i widzę, że jedyne do czego mnie podłącza to życie świadome,
To jest fakt, że inni ludzie siedzą w tych telefonach, to znaczy tam nie ma prawdziwej interakcji. To takie złudzenie, którym zresztą bardzo często rozmawialiśmy o tym, że ty też masz takie pragnienie, żeby uciec, tak? To znaczy, żeby się wyłączyć na chwilę z tych social mediów, pojechać gdzieś, odpocząć, zaznać prawdziwego życia, tymczasem to prawdziwe życie trochę już przestało istnieć, bo...
Tak, i to jest więź, która zastąpiła relacje prawdziwe, tak, to znaczy relacje z przyjaciółmi, relacje z rodziną. Myślę, że to naprawdę jest znaczące, że ta siła podcastów, między innymi, tak, ale różnego rodzaju treści. Ale jednak podcasty, wiesz, my sami robimy podcast, więc bez przesady, ale przynajmniej podcast powoduje, że masz jakąś narrację, że jesteś w jakimś ciągu, jakimś czymś. A jak jesteś na Instagramie, czy na YouTubie, czy na TikToku, to masz przypadkowe rolki między...
Według definicji hajta nie jest, bo na przykład nie bada, nie mierzy prestiżu i na tym prestiżu się nie opiera, to znaczy nie kolekcjonujesz tam swoich znajomych, których potem pokazujesz jak na LinkedInie jako dzieło własnego networkingu, tylko że faktycznie to jest nastawione, czy było raczej nastawione na taki kontakt jeden do jednego. Tak.
Showing 101–120 of 168 · page 6 of 9
← Previous
Next →