Berthold Gunster

Niet dezelfde ergheid. Sterkte. Maar wel ook heel erg. Dus daar is het meer. Ik gun het hem niet. Ik voel mij niet gezien dan. En ik wil er even aan toevoegen. Hoe hij ziet. Dat hij ook jou niet laat voelen. Dat hij jou ziet. Want hij belt even niet. Hij heeft ook werk te doen. In deze situatie. Het was echt leuk geweest. Als jullie met z'n tweeën geweest waren.

Maar ik ben hier met jou. En jij mag het verder lekker met hem. Laat hem deze opname maar beluisteren. Maar jij kunt beginnen. Het patroon tussen jullie twee te veranderen. En ik vind je toevoeging heel fijn. Het breidt het onderwerp wat verder uit. En alleen maar relaties of vreemdgaan of seks. Het is een algeheel gevoel van. Ik voel me niet gezien in de steek gelaten worden. Dat is waar het over gaat.

We gaan even verkennen hoe je dit op niveau van gedrag anders zou kunnen gaan reguleren met hem. En daarna komen we terug op start. Hoe zou het zijn voor jou als je hem de volgende keer dat hij gaat dansen in Amersfoort... en je voelt je daar meteen al paniekerig, jaloezig bij en van de leg als een kip zonder kop... om tegen hem te zeggen, joh, je weet dat ik in deze situaties me in de steek gelaten... niet gezien, wat alleen een gevoel, dat ik jaloeze gevoelens heb...

Hoe zouden we dat samen kunnen reguleren? Kan jij mij helpen? Daar moet je dus kwetsbaar voor zijn. Kun jij mij helpen? Kunnen wij samen iets verzinnen zodat ik kalm ben?

En helemaal kalm zal misschien niet lukken... maar ik heb jou daarbij nodig, want ik wil... mijn diepste behoefte, dat is wat je vertelde... is dat je door hem je gezien wilt voelen. Dus niet weten, maar voelen. Dus ik wil je een overweging geven om dat met hem te bespreken. Stel dat hij zegt, oké, daar wil ik met je over nadenken. Nou, wat zou je dan van hem kunnen vragen... zodat jij je zo'n zaterdagavond... vanaf het moment dat hij wegruit uit Breda...

Nee. Hoe laat ben je thuis? Waarom vraag je hem dat niet? Wat is het dat je hem dat niet vraagt? Waarom vraag je dat niet? Ik wil hem niet belemmeren. Nee, niet belemmeren. Jij wil niet star zijn. Het heeft niks met hem te maken. Het heeft met jouw zelfbeeld te maken.

Jij doet toch ook dingen voor hem. Hij kan nog dingen voor jou doen. Jij wil hem niet belemmeren. Hier komt het dus terug. Jij wil flexibel zijn. Omdat jij denkt dat je star bent. En flexibel moet je zijn voor jezelf. Jij bent niet bezig met hem. Je bent bezig je negatieve zelfbeeld te verstoppen. Te onderdrukken. Op te lossen.

Wat je net zei is een gouden zin van dit gesprek. Ik wil hem niet belemmeren. Je hebt behoefte aan geruststelling. Vraag het. Als je eruit vraagt, vind je jezelf star. Ja, precies. Wat is er nu gebeurd? Ja, in inzicht. Ik heb daar zo nog niet over nagedacht.

Ja, maar dat klopt helemaal. Dat is het. Ik wil flexibel zijn. Ik wil hem alle vrijheid geven. En wie betaalt daar de prijs voor? Ik. Jijzelf? Ja. Want je bent veel flexibeler dan je kunt zijn. Op dat moment. Ja, ik zie de teleurstelling. Toch zie ik teleurstelling. Je wil zo graag flexibel zijn. Ik ga jou zeggen, soms ben je dat gewoon niet. Soms heb je behoefte aan vast, aan steun, aan troost, aan een afspraak. Daar heb je gewoon...

Het hoeft aan omdat onze gevoelens onze gevoelens zijn. Daar moeten we het mee doen. Ja. Ik dacht dat de gouden sleutel ligt in het begin. Dat ik niet boos mag worden. En dan kan hij ook naar mij toekomen. En al die dingen doen die ik net genoemd heb. Ja, maar dat is veel te vaag. Dat hij aan je ogen kijkt. Ik houd van jou. Ja, dat heb je wel nodig. Oké. Maar je hebt het nodig op het moment dat het kwart over twaalf is. En je niet weet waar hij precies is. Dan heb je het nodig. Je hebt het niet nodig vooraf. Je hebt het dan nodig. Ja.

Dus je moet die gevoelens die je in de toekomst gaat hebben... die moet je van tevoren reguleren. Dus bijvoorbeeld... vraag hem de volgende keer... oké, je gaat daar naartoe, hoe laat vertrek je? Wanneer rij je weg? Hoe lang denk je dat je blijft? En als hij zegt... dansen is tot... hoe laat was het dansen? Tot elf uur was het dansen? Denk je dat het tot het einde blijft? En hij zegt, nou dat weet ik niet...

Als hij zegt, dat weet ik niet. Voel jij je onrustig? Ja, meteen. Meteen stress. Stress, star, mag niet, onderdrukken. Maar die stress is er. Dus zeg dan tegen hem, ik vind dat niet fijn. Ik heb liever dat je een vaste tijd afspreekt. Dus wil je echt tot LIVU blijven? Of wil je wat langer zitten? En als hij zegt, dat weet ik niet. Ik zou het toch graag willen weten. Oké.

Stel het ergste. Hij zegt ik weet het niet. Dan. Maar je weet het geeft mij stress. Dan zou ik je wel willen vragen. Zou je me dan om 11 uur. Als het dansen is afgelopen. Zou je me dan willen appen. Rond die tijd. Maar niet later dan 11 uur. Geen minuut later. Of je nog even blijft. Of dat je naar huis komt. En als je even blijft. Wil je nog laten weten hoe lang je nog blijft.

Ik verzin nu maar wat dingen. En hij moet ook begrijpen. Hij moet ook begrijpen. Dat jij het nodig hebt. Om je gekalmeerd te voelen. Op het moment dat de stress er is. Niet in zijn algemeenheid. Hij moet jou gewoon helpen. Maar dat kan hij pas. Als jij ook om hulp vraagt. De volgende keer zeg je tegen hem. Als je in de auto zit wil je me even bellen. Dat vind ik fijn.

Vraag het. Ja, daar is wel een maar. Als ik zo boos dan ben en hij belt mij, ja dan... Maar de volgende keer ben je niet meer boos. Want je bent niet boos, want je bent jaloers. Dan ben je sterk. Dan ga je stomme afspraken maken. Dan gaat het allemaal mis. Dan podden ze zich allemaal op. Maar als het goed is, in de toekomst is het allemaal minder.

Maar wat jij van hem verwacht is vrij moeilijk. Jij verwacht dat hij jou ziet zonder dat je kwetsbaarheid laat zien. Hoe kan hij jou dan zien? Dat kan niet. Dat is voor hem heel moeilijk. Ja, als hij communicatief een genie zou zijn en jij bent heel boos. Als hij echt een genie is, echt een genie zou zijn. Vertel, waarom ben je zo boos? Vertel, ik ben er voor je. Hier ben ik. Vertel, waarom ben je zo boos?

Maar ja, dat kan bijna geen hond. En als mensen boos worden, wat doen we dan? We trekken ons terug. Of we worden boos terug. Dus boosheid is heel moeilijk om mee om te gaan. Maar jouw boosheid is een roep om troost, aandacht. In je armen genomen worden. Als een baby vastgehouden wordt, het komt goed. En die gevoelens zijn heel normaal. Ik heb gesproken over dit laatste.

Een van de ambities die ik bij deze hele podcastserie heb... en voor iedereen die nu luistert, laat het heel goed tot je doordringen... is dat van heel veel problemen, of ze nou ogenschijnlijk heel klein zijn... of heel diep, groot en ingewikkeld en complex... van heel veel problemen waarvan we allemaal denken, ik ben gek...

Ik heb dit als enige. Wat idioot. Waarom doe ik zo abnormaal? Dat als we abnormaal gedrag vertonen... en we vertonen allemaal abnormaal gedrag... dat we in feite een hele gezonde reactie geven... op een hele lastige, ingewikkelde situatie. We doen dit allemaal, dit soort dingen.

Maar goed, dit is een soort bonus inzichtje. Ik had beloofd dat ik zou terugkomen op het woord star... of dat het goede woord was. En halverwege de reconstructie van... hoe zou je dit in de toekomst kunnen gaan doen... betrapte jij dezelfde rol op dat je flexibel moest zijn... en dat je dus niet star wilde zijn. Je zei star is niet echt het goede woord. Hoe denk je daar nu nog over? Hoe voelt dat nu? Ik heb ook de aanname dat het woord niet zo heel belangrijk meer is... maar misschien ligt dat aan mij.