Berthold Gunster

En voel je je dan ook als moeder mislukt? Ja, je probeert het wel voor een vader en een moeder voor hun te zijn. Je probeert een vader en een moeder te zijn? Ja. Ja, dat is een zware last, Chris. Je bent al moeder en dan wil je ook nog de rol van de mislukte vader. Want dat is hier wel, ik bedoel, als je dronken naast de bank ligt... en je gaat de ambulance bellen om op te staan... dan heb je je leven niet zo heel goed georganiseerd. Dat probeer je dan ook over te nemen voor je zoon, die al 28 is...

Dan leg je wel een hele zware last op je schouders. Ik zou daar dus zelf heel onrustig van worden. Van die last. Je zit heel hard na te denken nu. Maar ik denk dat het goed is om maar even stil te zijn... met die diepe pijn die je net voelde. Want je voelt je dus mislukt als moeder en vader, zei je. Kan je daar iets meer woorden aan geven? Ik heb hun ermee opgezadeld. Ik ben wel weggegaan. Maar ik heb hun ermee laten zitten. Ik kan het voor hun niet oplossen.

Maar dus niet alleen tegenover je kinderen, maar ook tegenover je ex dus. Misschien nu niet meer, maar in die tijd wel. Want het liefst had je natuurlijk gewild dat hij gestopt was met drinken... en dat jullie bij elkaar gebleven zouden zijn, toch? En dat is jou niet gelukt. Ja, dat is mij niet gelukt. Ik zit hier tegenover de mislukte vrouw. En ik zeg het vriendelijk en glimlachend, maar daar zit wel diepe pijn bij jou. Daar zit het wel in, ja. Je bent dus mislukt als moeder en je bent mislukt als echtgenote.

Ja, en ondertussen ook nog voor mijn omgeving. Fijn dat je het zelf al aanvult. Ik wil de vraag nog meer. Maar oké, ga je ook voor je omgeving dus, namelijk? Voor mijn omgeving, dat je dan naar anderen toe misschien de hulp wil geven die ze dan niet willen accepteren. Niet altijd de duik afnemen, want dan doe je netjes de vaatwasser uitruimen. Je doet ontzettend je best om gelukt te zijn. En dan is het weer niet goed. Ja.

En dan snap ik wel dat het jou raakt. Want op zo'n moment denk jij... Ik heb het even over het voorbeeld van die vaatwasser. Neem ik dan aan, op het moment dat iemand heel boos wordt... dat je dan denkt, probeer dit zo goed te doen. Dan zie je wel, dit is ook mislukt. Mag ik stoppen die woorden dan? Is dat hoe het voelt? Dus voor jouw gevoel geeft die vrouw geen commentaar... op het vraagstukje van de vaatwasser. Die vrouw geeft voor jouw gevoel commentaar op wie jij bent. De mislukte vrouw. Ja.

Nou, dan hebben we dat bijvoorbeeld ook verklaard. Want ik dacht, wat hebben die dingen nou allemaal met elkaar te maken? Maar dat begint nu langzaamaan duidelijk te worden. Ik gelukkig dat jij het ziet. Ja, ik hoop dat ik het zie. Maar ik moet natuurlijk wel bij jou checken. En dat ga ik ook de hele tijd doen. Of het ook klopt met hoe jij het voelt. Maar toen het woord mislukt viel. En toen kwam er bij jou een groot verdriet. Ik denk dat dat woord echt alles samenvat. Dus ik herhaal even mislukt als...

Echt genoten. Echt genoten. Mislukt als moeder. Maar ook mislukt voor je omgeving. Je bent gewoon een totaal mislukt iemand. Die zo ontzettend de beste heeft gedaan. Maar dat is dus allemaal niet gelukt. Zo voelt het. Dat klopt. Jij zegt dat klopt. Dit klopt dan ook? Dit hebben we samen goed gevonden zo? Ja.

Nou, dan de rationele, logische vraag. Zo voelt het, dat begrijp ik helemaal. Zo voelt het. Dat gevoel ga ik niet wegpraten. Zo voelt het nou eenmaal. Je voelt je schuldig, je hebt je best gedaan, het is niet gelukt. Ben je ook mislukt? Klopt dit? Is het feitelijk juist? Nee. Nee? Nee. Hoe zou het zijn met je voortdurende gevoel van onrust...

Als dat negatieve zelfbeeld dat je mislukt bent... er gewoon helemaal niet meer zou zijn. Grote zucht, dat is een goed teken. En een rotte hele mooie traan over je wang, zeg ik even voor de luisteraars. Hoe zou je zijn zonder dat negatieve oordeel over jezelf? Ik denk dat het dan een stuk beter zou gaan. Dat gevoel heb ik ook. En dan kan je gaan EMDR'en wat je wil. En ik heb niks tegen EMDR. Want ik denk dat er technieken ontzettend veel mensen heel veel baat bij hebben...

Maar als dit negatieve zelfbeeld alsmaar eronder blijft sluimeren... dan zal die onrust ook niet weggaan, want die komt naar mijn overtuiging voort vooruit. Als je dit zo denkt, waarom ben je dan überhaupt nog op deze aarde, toch? Als ik me in jouw positie verplaats, zou ik daar een voortdurende gevoel van... ik mag er eigenlijk niet zijn, hebben. Ja, en niet goed genoeg. Ik denk dat alles dan wel is, ja.

Er is nu nog heel veel over te zeggen. Ik heb ook al heel veel vragen. Hoe ging het dan precies met je ex? Hoe heb je hem ontmoet? Hoe ging het met de kinderen toen ze klein waren? Hoe is die scheiding dan precies verlopen? Wat heb je daarna allemaal gedaan? Ik heb nog heel veel te vragen. Je hebt eigenlijk heel erg weinig verteld nog. Maar ik denk dat we de essentie al gevonden hebben. Omdat je begon met ik ben zo onrustig. We hebben gevonden. Omdat je diep van binnen denkt dat je mislukt bent. Dat het nooit goed genoeg is. Ja.

Hoe is het om dit zo, dit alles zo, de grote zucht? Ik geloof dat we dat dan wel zijn, ja. En hoe is het om dit zo gezegd te hebben? Hoe zit je er dan nu bij, nadat deze woorden zo... Dan zak ik er wel wat van mijn schouders op. Niet te snel genezen, dat moet je genezen. Zo voelt het. Alsof er iets van je schouders valt.

Mijn hoofd valt nog van zwaar. Meid, je hebt zo je best gedaan. Als ik het zo hoor. Je hebt weinig verteld toch. Maar als ik me er een voorstelling bij maak. Wat je allemaal hebt gedaan. Met je ex om te zorgen. Dat hij zijn leven op orde kreeg. Mag ik die woorden zo gebruiken? Je hebt er ontzettend je best voor gedaan. Het is je niet gelukt.

Je jongste zoon is heel lang bij jullie blijven wonen. Is er zelfs tussen gesprongen. Je hebt je best gedaan om het gezin, jullie vieren, bij elkaar te houden. Ja, dat ging buiten je macht. Als op een gegeven moment iemand aan een drank raakt. Verslaafd is, alcoholist is. Ja, er is op een gegeven moment geen houden meer aan. Dat gaat buiten jouw macht om. Je hebt een hele traumatische periode meegemaakt. En dan vind je ook nog eens een keer dat je mislukt bent. Ja, dan snap ik jouw onrust wel. Ik kan alleen nog maar zuchtig leven, zie ik. Ja.

Hij kan er zelf ook niks aan doen. Daar heb ik het overmerkt. Dat begreep ik, ja. Waar ik me bevind. Hij kan er zelf niks aan doen, dat zeg je dan met spijt in je hart, neem ik aan. Je had het liefst gehad dat hij er wel wat aan kon doen, natuurlijk. Ja, tuurlijk. Maar zoals je hem net vergaf, hij kan er zelf niks aan doen. Je vergaf hem in dat zinnetje. Kan je het jezelf ook vergeven? Ja.

Nou, daar moet je lang over nadenken. Dat is niet best. Dan ga ik niet de vraag stellen die ik wilde stellen. Maar een andere vraag. Stel je voor je zou je eigen liefdevolle moeder zijn. En zoals jij heel liefdevol naar je zoon kunt kijken. En kunt snappen hoe ingewikkeld het is voor hem. En je hebt ontzettend met hem te doen dat hij lastig wordt gevallen. Je voelt liefde en sympathie voor hem. Voor je zoon. Als je nou op die manier naar jezelf kijkt.

Naar de Chrisje van... 64 was het hè? Ja. Naar de Chrisje van 64. Je bent nu even je moeder van 6, 7, 8. Maar je bent een liefdevolle moeder. En je ziet jezelf zo sputteren en proberen. Je best doen. En het lukt allemaal niet. En je bent onrustig. En je voelt jezelf mislukt. Het is nooit goed genoeg. Wat zou je dan als liefdevolle moeder tegen jezelf nu zeggen? Kom op meisje. Ga verder. En lach met leven. Ja. Die woorden komen er makkelijk uit hè? En hoe zou het zijn om naar die woorden te luisteren dan?

Ja, dat zou beter zijn, ja. Kun je het geloven? Nog niet, nee. Nog niet. Maar je zit er tegenaan te hikken. Ja. Dan zeg ik het. Christie, je hebt je best gedaan. Ik zit hier tegenover een vrouw die zo geleden heeft haar best gedaan. Op grond van het weinige wat je vertelde, ben ik daarvan overtuigd dat je ontzettend gestreden hebt. Ja, niet alles lukt. Dat is niet gelukt. Dat is gewoon allemaal niet gelukt.

Maar dat wil niet zeggen dat jij mislukt bent. Punt. En wat je net zei. Ga verder en geniet. En dat zal niet zomaar gaan. Want het is heel traumatisch wat je hebt meegemaakt. Dus er zullen af en toe dingen terugkomen. Herinneringen die je misschien niet eens meer wist dat je die had. Of weet ik veel wat er nog gaat gebeuren in de toekomst. Dus dat wil niet zeggen dat het probleemloos is vanaf hier. Maar hopelijk wel dat je in ieder geval niet met het negatieve zelf wilt rondlopen. Dat jij mislukt bent.

Hoe krijg je dat er zelf bij jezelf in? Je ramt. Je hoeft het er niet in te rammen. Je mag het loslaten. Dit heeft niks te maken met inrammen. Je moet niet tegen jezelf zeggen, ik ben gelukt, ik ben gelukt. Dat is ook maar een lulverhaal. Dat slaat ook nergens op. Je kunt ze ernaar te kijken en te bedenken, wat idioot. Waarom denk je dit? Wat een belachelijke gedachte.