Daniëlle

Ik ben Danielle. Ik ben 50 jaar. Nee, 51. Ja, daar ga je al. Zenuwen, zei ik. Ik ben wat zenuwachtig. Een beetje. Een beetje veel. 51. Ik ben 51. Ik ben getrouwd. Ruim 23 jaar samen met mijn man. Vanaf je 28ste dan ongeveer dus?

Ja, Jutje. Was ook jong nog. Nou ja, filmen we 28e. We hebben twee kleine hondjes, twee kleine labradoeneltjes. Kinderen zijn ons niet gegund in dit leven. Is oké. Daar kom ik niet voor. Wel geprobeerd dus. Ja, wel geprobeerd. We hebben een miskraam gehad, vrij jong. Maar wat je al zei, daar kom je niet voor. Daar kom ik niet voor. Dat is ook oké. Daar zijn we oké mee.

Ik heb drie banen, dus dat is een beetje raar. Dus dat is een halve podcast. Dus dat is een halve podcast, maar ik zal er heel snel doorheen gaan. En als je een vraag hebt, dan hoor ik het wel. Ik ben daytrader op de beurs en ik ben koster bij een kerk. Dat is een betaalde baan. Daytrader is geen betaalde baan dan? Nou, daytrader doe je voor jezelf. Je bent gewoon daytrader. Aan het handelen. Aan het handelen op de beurs. Dat doe je zelf. Als zelfstandig ondernemer, zeg maar. Ja. En dan kan je er mis mee ingaan of het kan goed gaan.

Ja, nou, er mis mee in gaan. Als je het goed doet, kan dat niet. Oké, en jij doet het goed zo te horen dan? Nou, dat denk ik wel. Tot nu toe, hè? Ja, je kan je risico heel erg goed managen. Dus je kan precies weten waar... Oké, D2. Dat is een andere... En het derde beroep. Ik neem schade op van de aardbevingsschade in Groningen. Weet je? Dus dat doe ik ook nog. Dus ik heb drie banen. Woon je ook in Noord-Groningen dan? Nee, wij wonen in Zutphen. Ja. In het mooie Gelderland. Ja.

Dus ja, ik heb drie banen. Het schade opnemen, dat zou ik graag vervangen door een hele leuke, gave nieuwe baan. Dus daar ben ik voor aan het solliciteren.

Want dat schaduwneem is een vrij technisch boep, neem ik dan aan, of niet? Ja, je hebt natuurlijk een bouwkundige achtergrond nodig. Die heb ik ook. Verder kom je bij mensen thuis. Dan loop je door het huis, binnen, buiten. En dan moet je een heel rapport maken. Dus dat is vrij technisch, dat klopt. Maar het is vrij eenzaam werken. Dat past niet bij me. Met veel reizen dus ook dan, neem ik aan. Heel veel reizen, veel alleen. Rapporten uitwerken. Het is saai voor mij. Oké.

En vindt hij dat zelf ook trouwens? Ja, ja, ja, inmiddels wel. Oké. Ja, en dat is hij natuurlijk al zo lang als ik hem ken. Alleen in het begin had ik dat totaal niet door. We waren jong en gezellig. En ja, ik dronk ook. We gingen lekker s'avonds naar de kroeg. En ja, hij dronk wat meer dan een ander. Maar ja, volgende ochtend stond hij. Hij functioneerde? Ja, prima. En hij staat gewoon fris op. En ik was dan brak en hij niet. Ja.

Dus ja, ik had dat helemaal niet zo door eigenlijk. En hij dronk ook eigenlijk helemaal niet overdag.

En inmiddels dus wel dan, begrijp ik? Ja, ja. Wisselend? Wisselend. Toen kwam er een volgende fase dat ik eigenlijk minder begon te drinken. Ja, leven wordt serieus. Een ondernemer geweest. Ja, op een gegeven moment past dat niet meer. Dus dan werd ik gewoon een gezellig bij het eten drinken. En dat ging eigenlijk helemaal vanzelf bij jou? Ja, daar heb ik verder niet over nagedacht. Nee, daar heb ik geen besluit in genomen. Dat ging vanzelf.

En inmiddels drink ik helemaal niet meer, maar dat heeft ook niks met hem te maken. Het is ook gewoon zo gegaan? Ja, ik verdraag het niet. Een heel enkel keertje, als er echt heel lekker wijnspijs is, dan vind ik dat nog wel lekker. Dat geluk heb je dan? Maar mijn lichaam vindt het gewoon niet fijn. Ik neem aan dat jij zegt hij is alcoholist, hij drinkt. Dat dat problematische situaties met zich meebrengt dan? Ja, inmiddels wel. En hoe ziet dat eruit dan?

Nou, misschien nog even, die eerste fase had ik het niet door. De tweede fase, ja, ik dronk eigenlijk dan overdag niet, maar s'avonds. Dat vond ik echt vervelend, want dan kwam ik thuis en we werkten ook nog samen. We hebben een apart leven, we hebben geen standaard leven. En uiteindelijk, ja, dan dacht ik, ja, dan komen we lekker thuis en dan is mijn man daar niet.

Ja, want hij had al zoveel gedronken dat hij nauwelijks of niet uitspreekbaar was. Stel ik me dat nog even voor. Nou, dat is ook nog niet eens zo per se. Als je iemand dronken voorstelt, dan denk je lallend en dat hij niet meer recht kan lopen. Maar dat is niet. Alleen, hij wordt anders. Hij reageert anders. Hij denkt anders. Hij praat anders. Ik herkende daar gewoon niet mijn man in.

En je zegt dat dat ontstond na een verloop van tijd. Want vanaf je 28ste zijn jullie bij elkaar. En na hoeveel jaar begon je te merken... dit is niet leuk meer als ik zo thuis kom? Ik denk dat ik in het jaar 35 was dat het voor het eerst echt op ging vallen. Dat ik dacht, hé, dit is wel heel vervelend. Toen begon ik eigenlijk ook pas voor het eerst te merken... dat er iemand anders was als hij gedronken had. Dus dat het niet dezelfde man is. Ja.

Daarna heb ik een hele zware periode gehad. Echt heel zwaar. Ik ben ondernemer geweest, veel te lang doorgegaan. Uiteindelijk burn-out bedrijf verkocht, burn-out geraakt daardoor. Dan was ik natuurlijk daarvoor al, maar met die verkoop kwam er een soort ruimte waardoor ik gewoon helemaal compleet uitviel. Hele lastige tijd, maar goed, daar ben ik uit. Hoe oud was je toen zich dat afspeelde? 40 was ik. Een jaar of vijf later zijn we dan.

Ja, dat zijn we een jaar of vijf later. Maar oh, daar speelt nog zoveel meer. Ik was verslaafd aan Oxus Sepam geraakt. En dus ik heb ook een verslaving gehad. Vanaf mijn veertigste had ik dat bedrijf niet meer. Ben ik ingestort. En ben ik daar uiteindelijk uitgekomen. Dus dat was heel fijn. Maar ik heb dus ook wel een hele zware burn-out gehad. Dat ik echt niets kon. Ik kon niet eens naar de supermarkt. Niet lezen. Dat was echt heel raar. Heel angstig ook. Ik denk, ik krijg mezelf niet meer terug. Wie ben ik nu? Ja. Is dit wie ik ben? Ja.

Ja, ik kan niks meer. Wie ben ik dan? Komt het ooit goed? Maar ook goed gekomen? Maar het is helemaal goed gekomen. En sterker nog, ik ben hartstikke blij dat ik het mee heb gemaakt. Want dat hoor je vaker mensen zeggen met een burn-out. Maar het is wel echt waar. Als je er echt in gaat, dan kom je op de andere kant er heel goed uit.

Oxtazipam, ook overwonnen, uit de buurnaard gekomen, wijzer mens geworden dan daarvoor, zei je. Ask it off. En toen? Nou ja, in die periode was hij er enorm voor me. Echt waanzinnig. Hij is ook een hele zorgzame man, dus dat is echt super. En hij is ook sterk.

Maar goed, daar ben ik dus beter uitgekomen. En op een gegeven moment viel het me steeds meer op dat ik dacht, ja, maar ik heb s'avonds mijn man niet op de bank. Nou, wij zitten niet op de bank, we kijken ook geen tv, maar het is niet mijn man die daar dan is, s'avonds. En zoals ik met hem zou willen kletsen of praten, dat lukt gewoon moeizaam, of niet? Ja.

Hij reageert gewoon totaal anders. Onaangenaam, niet fijn. Nee, maar dat je dat bent gaan zeggen op een gegeven moment. Uiteraard, ja. En we hebben ook nog van alles geprobeerd. Van alleen vrijdag, zaterdag, zondag. Hij noemde zichzelf dan een functionerend alcoholist. Daar kon hij dan mee leven met die term.

De alcoholist vond hij toen nog niet leuk. Inmiddels is dat ruim geaccepteerd. Maar toen zeker nog niet. En dat is op een gegeven moment ergens 2019 op een punt gekomen. Echt vlak voor de corona. Ik weet nog dat ik het er met een vriendin over had. En een paar weken later waren we uit geweest naar een gezellig theater. En uiteindelijk heb ik het met haar besproken. En toen brok corona uit. Dat ik dacht, dit was precies zo'n moment. Dus dat weet ik nog goed.