Ehsan Tarighat

نور دوتا خواهر و برادر دیگه و مادرش مسیر متفاوت انتخاب کردن و با رسیدن به بردو سواره یک کشتی باری شدن و راهی انگلیس. همه بچه ها قبل از جدا شدن قول دادن که هر کاری بتونن برای کمک به مقابمت فرانسه انجام بدن و جلوی پیش روی نازی ها واستن.

وقتی جنگ شروع شد نور به سلیب سرخ پیبست و به مجروها و آسیب دیده ها کمک میکرد موسیقی هنوز بخشی از زندگیش بود پیانو و چنگ میزد تا روحیه مردم و همکاراش بالا بمونه این تجربه همدردی و توانایی مدیریت شرط سخت رو توش پرورش داد و آماده کرد برای معمولیت خطرناک بعدی

تو نوامر 1940 لندن تحت بمباران های سنگین آلمان بود. چیزی که بهش می گفتن بلیتس. نور دافتلب شد به نیروی هوایی زنان اون موقع که به WAAF معروف بود به پیونده و آموزش اوپراتوری بی سیم دید. محورتش سریع بالا رفت و تو ارتباطات رادیایی به یکی از نیروهای کار آمد تبدیل شد.

همون موقع جنبش استقلال هند هم داشت اوج می گرفت و نور ازش حمایت می کرد. اما معتقد بود که رهبرهای هندی بهتر تا پایان جنگ از بریتانیا پشتیبانی کنند.

به یکی از دوستاش گفته بود دلم میخواد چند نفر هندی تو این جنگ افتخار بزرگی که هست بکنن. اگه یکی دو نفر کاری شجاعانه تو خدمت متفقین انجام بدن و همه تحسینشون بکنن این میتونه پل خوبی باشه بین مردم انگلیس و هندیا. این تصمیم ها و اقدامات پایه بعدی مسیر نور شد و اون رو آماده میکرد برای معمولیت های خطرناک پشت خطوط دشمن.

سال 1940 بریتانیا یه سازمان مخفی به اسم اداره امالیات ویژه یا SOE رو راه انداخت. کار اصلیش جاسوسی و کمک به گروه های مقابمت تو کشورهای تحت کنترول نازی ها بود. این سازمان برنامه داشت نیروهای پشت خطوط دشمن رو هدایت کنه و اطلاعات جمع بدی کنه. تو سال 1942 تصمیم گرفتن زنا رو هم استخدام کنن. دلیلش ساده بود. زنا راحت تر میتونستن تو مناطق اشغالی فعالیت کنن و کم تر مشکوک به

بخش فرانسی SOE با رئیس موریس باکماستر و دستیارش ورا اتکینز مسئول پیدا کردن و آموزش معمولای زن شد. نور انایت خان تو اون زمان تو نیروی هوایی کمکی زنها یا همون WAAF خدمت می کرد و سال 1942 درخواست داد که افسر بشه.

این باعث شد اسوئی توجهش بهش جلب بشه نور فرانسوی رو عالی حرف می زد تو کار با بیسیم خیلی محارت داشت و چون زن بود گذینه خوبی برای معمولیت های مخفی به نظر می اومد دلیلش برای پیوستن ساده بود از ظلم نازی ها متنفر بود و نمی تونست ببینه مردم فرانسوی دارن زرجو می کشن حقوق معمول های اسوئی زیاد نبود فقط یه حقوق معمولی که اگه زنده برمی گشتن بهشون می رسید و یعنی اون ر

نور تو ساری و باکین کامشایر آموزش دید. آموزش اصوی سخت و بیرحمانه بود. اون تو کارهای جسمی و تیراندازی مشکل داشت. بعضی مربی ها فکر میکردن مناسب معمولیت های میدانی نیست. اما تو کار با پیسیم و رمزنگاری حرفهی شد و استقامت ذهنیش بهش کمک کرد تا آماده خطرهای واقعی بشه.

هر تمرین سخت اون رو یه قدم به موفقیت نزدیک تر میکن. آموزش ها شامل مبارزه، رمزنگاری، کار با اسلحه و خرابکاری بود. مربیاش نظرات مختلفی در بارش داشتن. بعضی ها میگفتن نور زیادی مهربونه و ساده است و یکمه ممکنه بچگونه باشه. بعضی ها میگفتن که خوب میدوه دویدن رو بلده ولی تو بقیه کارای جسمی دست و پاچ و لفتیه.

بعضی های دیگه هم می گفتن که از اسلاحی می ترسه ولی داره سعی می کنه که کنترولش کنه توی یه بازجویی تمرینی شبیه سازی گشتاپو نور استرس گرفت و نزدیک بود که کار دست خودش بده توی گزارش نهایی نوشتن که نور زیادی تحت فشار فکری نیست ولی توی مسائل امنیتی یکم ضعف داره و شاید شخصیتش برای کار میدونی خیلی مناسب نباشه حتی گفته بودن که شخصیتش یکم ناپایداره ولی

باک ماستر قبول نکرد و کنار گزارش نوشت چرنده نمیخوای معمولامون زیادی تو فکر رو برند با وجود همه این نگرانی ها

نور تو کار با بیسیم واقعا مهارت داشت. تو فرانسه هم کمبود اوپراتور بیسیم شدید بود و اون یکی از گذینه های اصلی شد. شب 16 جوان 1943 زیر نور ماه کامل که خلبان میتونست مسیر رو ببینه نور به عنوان اولین زن اوپراتور بیسیم بریتانیا به فرانسه اشخالی فرستاده شد. این نقطه یه شروع معمولیت پشت خطود دشمن و ورود به خطرناکترین بخش کار جاسوسی برای نور بود.

بریم سراغ ماجرای جاسوسی نور انایت خان در خود فرانسه. توی یکی از معمولیت ها نور همراه ستا معمول دیگه نیمه شب توی یه زمین کشاورزی توی شمال شرقی آنجه در شمال غربی فرانسه با چسر نجات فرود اومدن. عملیات طبق برنامه پیش رفت ولی سرنامشتشون نه. هر چهار نفر بعدن توسط نازی ها دستگیر شدن و ایچ وقت زنده بر نگشتن.

همونجا نور برای اولین بار با هانری دریکور ملاقات کرد. مردی پرنفوز و مرموز که هنوزم بعضی ها معتقدن جاسوس دو جانبه بوده و برای گشتاپو کار میکرده. دریکور بهشون دوچرخه داد و نور بود دوچرخه تا آنجرف بعد سوار قطار شد و راهی پاریس.

تو باریز به شبکه پراسپر که همون اول رای دربارش صحبت کردن ملحق شد مهمترین شبکه جاسوسی SOE تو خاک فرانسه اما فقط ده روز بعد از ورود نور ضربه اصلی وارد شد نازیا تو شبکه پراسپر نفوز کردن و تو 23 و 24 جنون 1943 سه رحبر اصلی شبکه یعنی فرانسیس ساتیل، جیلبر نورمند و آن رپورل رو دستگیر کردن

شکنجه های سنگین باعث شد بخش از اطلاعات شبکه لو بره و ست ها نفر از اعضای مقابمت، معمور ها و دوست های فرانسویشون بازداشت بشن. هنوزم یه عده متقدن که دی ریکورد تو این لو رفتن نخش داشته. بعد از عربه پراسپر نور تنها اپراتور بی سیم اس اوی تو پاریس شد. خبر فروپاشی شبکه رو به باک ماستر گزارش داد اما جواب باک ماستر این بود برگرد انگلیس.

نور اما قبول نکرد می دونست اگه برگرده ارتباط بین لندن و پاریس قد می شه و این یعنی مرگ خیلی از نیروهای مقابمت. خودش تصمیم گرفت که بمونه. تصمیمی که ریسک خیلی بزرگی داشت چون حالا گشتاپا می دونست یه اپاراتور فعال تو پاریس هست و دنبالش بود.

چهار ماه بعدی نور توی تقیب و گریز دائمی زندگی کرد. چند بار واقعا از جنگ گشتاپا فرار کرد. اطلاعات دقیقی از محله اختفاش وجود نداره اما معلومه که به دوستای دوران کدکی هم مدرسه ای ها و حتی خونواده هایی که از قبل میشناخت تکیه کرده بوده. اونا قایمشون کردن و نور از هر جایی که میتونست پیام های بیسین به لندن میفرستد. تو اون مدت نور عملنداش کار شش اپاراتور رو به تنهای

سه ماه بعدی مثل یه بازی موش و گربه با گشتاپا بود. طبق آموزشاش مدام محل ارسال پیام رو عوض می کرد. پیام ها رو کتاه نگر می داشت. هر بار به یه محله دیگه می رفت. حتی قیافهش رو با کتاه کردن یا رنگ کردن مو تحقیر می داد تا قابل شناسایی نباشه. از دستای قدیمی دکتر خانوادگی و آدم هایی که قبلا می شتاخت کمک می گرفت تا چند روزی به تونه بیشتر پنهان بمونه و دوب

Trend

Appearances