Evi

Lieve vrienden van de podcast, fijn dat je er ook deze keer weer bij bent. En over vrienden gesproken, dat is meteen waar we het vandaag gaan over hebben. Over vriendschappen, over erin investeren. En ja, wat doe je als je geen tijd of geen zin meer hebt in een vriendschap? Maak je het dan uit? Is dat dan zoals in een liefdesrelatie? Ja, kom er gewoon gezellig bij, want ik heb het ideale gezelschap uitgenodigd om erover te praten. Podcast vriendin, Jacob Brokken.

Ja, maar I totally get you en ik ben eigenlijk heel content dat je dat zegt, want ik heb mezelf ook altijd een rare gevonden. Omdat ik zoiets had van ja, iedereen heeft precies zoveel vrienden en ik ben hier the odd one out. Ik heb er ook maar, ja, maximum één hand. Vier tot vijf echte vrienden, waarvan vier vriendinnen en één, ja, ik raad het iedereen aan, een beste gay friend.

Maar that's it. En soms zie ik dan, ook op socials natuurlijk, maar ook andere mensen die precies een hele horde vrienden... Of ze noemen de mensen dan vrienden, maar dan denk ik, maar hoe doen jullie dat ook? Ja, ja, hoe maak je daar tijd voor? En hoe zou dat dan in het echt zijn? Want dat ziet er op sociale media altijd uit, alsof iedereen elkaar door en door kent en bij elkaar terecht kan...

Ik kan niet zomaar naar iemand gaan om die te steunen. Maar moet dat ook, vraag ik me af. Want ik ben zelf ook zo. Ik vind... Waarom zou vriendschap alleen maar beperkt zijn tot een bepaalde vorm? Ja. Als ikzelf en die vriend of vriendin daarin overeen komen en wij vinden dat oké en wij vinden dat tof en goed en voedend en wat weet ik nog allemaal...

Ik heb dat wel al gedaan. Gewoon ook over de vorm gesproken van, kijk, gewoon managing expectations ook van, ik ben niet iemand die elke dag aan je deur gaat staan of die je elke dag gaat bellen, maar vertrouw erop, het is er. I'm your friend en jij bent hopelijk de mijne en dit is gewoon onze vorm en dat is helemaal oké. Maar dat vind ik wel goed. Dat is al één ding dat ik sowieso ga doen nadat we deze podcast hebben opgenomen. Kijk, voilà.

dat je merkt van in onze huidige levens, de tijd die we maar hebben, we gaan die niet meer samen spenderen. Ik heb het wel al gehad. En dat was eigenlijk heel pijnlijk ook en heel jammer. Want het had ook gewoon helemaal anders kunnen uitdraaien. Maar we zijn er niet in geslaagd om daar echt deftige gesprekken over te hebben. Omdat het denk ik te pijnlijk was of zo voor alle twee. Door een ruzie, ja.

Nee, geen ruzie, maar andere verwachtingen toch, denk ik. En ja, dat de twee partijen dan een beetje achteruit deinsen en zwijgen in plaats van dat te gaan benoemen. Ja, en dat uit te praten. Ja, ik heb dat dan wel geprobeerd, maar het was toch te kwetsbaar zo. Of het was toch te pijnlijk dan voor de andere kant. En...

Ja, dus ik vind dat heel moeilijk, ik vind dat heel lastig. Dat is echt een soort rouwproces waar je dan ook doorgaat, vind ik. Ja, dat je ook afscheid neemt van een versie van jezelf. Ja, of dat als je opkomt voor een versie van jezelf...

Die misschien wat minder gefragmenteerd mag zijn. Dat dat dan niet goed landt bij die andere persoon. Wat dat dan ook weer kwetst. Het is allemaal heel gevoelig en heel fragiel en heel delicaat. En we hebben er vaak zo weinig woorden voor, vind ik. Ja.

En wat je benoemt van verschillende vrienden hebben die elk dan een ander stuk van jezelf naar boven brengen, dat herken ik ook wel. Waardoor ik nog nooit echt een verjaardagsfeest gehouden heb, bijvoorbeeld. Waarop al mijn vrienden...

Problemo solved. Heb jij ook soms vrienden... Of heb jij gewoon vrienden die je soms maanden niet hoort en dan opeens wel weer? En dat dat lijkt alsof je elkaar gisteren nog gezien hebt? Honderd procent. Dat is voor mij echt...

Ja, investeer ik vooral en is het een beetje eenrichtingsverkeer misschien? Ja, dat gebeurt. En dat is dan toch ook wel op een moment eindig. Maar ja, hoe pak je dat dan aan? Hoe bouw je dat dan af? Ik vind dat zelf dus ook ontzettend moeilijk. Want je wilt de ander ook niet kwetsen natuurlijk. Het is niet omdat de vriendschap of de verbinding minder is of voorbij is misschien. En het is ook niet omdat jij dat zelf zo ervaart, dat die persoon dat ook zo... Want ja, voor die persoon mag je dan alles vertellen en denkt...

Ik heb in mijn hart kunnen luchten. We hebben zo'n goeie vriendschap. Het maakt het nog moeilijker als die jouw al of niet subtiele tekenen totaal niet ziet of voelt. Ik stel voor dat we een keer een experte erbij halen om ons daarin te helpen. Tijd om antwoorden te zoeken en te vinden. Enter Marianne van der Hasselt.

Marianne van der Hasselt, gelukkig ben jij er om dit vraagstuk mee voor ons op te lossen. Want ja, als een vriendschap niet wederzijds is, heeft het dan nog zin om er tijd en energie in te steken?

Dan kan je daar wel over beginnen nadenken en misschien wel bepaalde keuzes maken om je sociaal budget te gaan spenderen aan de mensen waarbij je je echt goed voelt. Maar wat als die persoon, als die zelf wel zich goed voelt in die vriendschap, bezit met een totaal ander gevoel, zeg maar. Hoe doe je dat dan als die persoon dat niet doorheeft? Moet je dat uitspreken of...

Je weet natuurlijk nooit hoe die andere gaat reageren. Je weet wel wat je misschien wilt op een zachte manier, maar toch duidelijk communiceren. Maar het is gelijk als je bowling speelt en je gooit een bal. Je bent nooit zeker hoeveel kegels je gaat omzwieren. De intentie kan zijn om er maar één te doen, maar misschien liggen al haar kegels op.

En I love it. En ik heb zo binnen mijn beperkte groep vrienden dan, handjevol, they love it too. En ik vind dat zo fantastisch, want zo zijn we eigenlijk over heel veel dingen mee in elkaars leven.

Ja, ik luister op het moment dat het goed uitkomt. Dat ik er echt tijd voor heb om te luisteren. Het zijn een soort persoonlijke podcasts. Echt, hè? Ik vind het zalig. Je hebt de lovers en de haters van de voice messages. Ik ben een lovertje. Ik zet me ervoor neer als iemand mij een voice message van twee, drie minuten of verschillende van drie minuten... Kijk er maar uit, jong. Ik heb gezien dat ik er ook weer met een paar sta. Dus ik verheug me al om straks in de file te zitten. Ja.

En trouwens, ik zou wel een keer willen weten wat onze hartslag nu is. Ja. Van ons drieërs samen. Of dat wij ons ook voldoende op ons gemak voelen bij elkaar. Of aan het zinken zijn. Ja, maar soms moeten we dat niet zien op ons uurwerk of zo, maar voelen we het ook. We voelen dat het goed zit. Ik voel het. Ik voel het ook. Je moet je niet verplicht voelen om het ook te voelen, hè nu. Nee, nee, maar ik voel het oprecht. Ik voel het.

Met dat goede gevoel wil ik deze podcast graag afsluiten. Mariam, merci voor alle tips en tricks en de wetenschappelijke onderbouw. Jacob, merci om dit toch wel heel boeiende en tegelijk ook heel fragile thema aan te snijden. En als jij nu denkt, maar daar zou het nu eens dringend moeten over hebben, Evi, dan wel niet twijfelen. Gewoon mailen naar allesgoedatvrt.be. Ik lees het daar graag en tot de volgende keer.