Joeri

Eigenlijk komt het er gewoon op neer als mensen vooral kijken naar wat de rest aan het doen is, is dat ze eigenlijk een eigen identiteit ontbreken. Als je zelf heel goed weet, wie ben ik? Waar sta ik voor? Wie is mijn ideale klant? Hoe ziet er onze markt uit? Hoe zijn wij anders? Wat zijn onze storylines? Wat zijn de emotional triggers die wij bij onze doelgroep kunnen oproepen? Als je dat weet, dan is er eigenlijk niet echt een reden om te gaan kopiëren.

weet je heel duidelijk wat je moet doen, wat je moet zeggen, hoe dat er op je site moet uitzien, hoe dat je logo er moet uitzien, dan it all makes sense. Maar het is als dat ontbreekt, dat eerste stuk, dat je heel snel gewoon hetzelfde begint te doen als iemand anders, zonder uitgesproken karakter, zonder uitgesproken DNA, zonder uitgesproken identiteit, en dat noemen wij average.

Het is nog nooit zo erg geweest. Toen we begonnen aan het boek, een paar jaar terug, zat de grote frustratie vooral nog in het fysieke. Koffiebaars over de hele wereld die er hetzelfde uitzien, Airbnb kamers die er hetzelfde uitzien of dat je nu boekt in Barcelona of in Mexico.

Maar los daarvan ook auto's die een beetje op elkaar beginnen te lijken. Maar ja, ook logo's, visual identities van bedrijven, tone of voice, alles waar dat marcheert wordt wel gekopieerd. Hypes op TikTok worden overgepakt door alle bedrijven.

Maar als je naar de skylines kijkt, bijvoorbeeld in Toronto of Berlijn, die hebben allemaal een televisietoren. Het wordt allemaal heel bland. Dat is natuurlijk heel high level. Maar als je dan kijkt door AI bijvoorbeeld, ik weet niet hoe dat met jouw LinkedIn-feed is, maar die van mij ziet er eigenlijk heel average uit, omdat elk bericht ziet er wat zaaf uit, dat start.

Met dezelfde intro, dat heeft allemaal dezelfde opsommingstekentjes. Al die berichten hebben dezelfde GPT-structuur van niet dit, maar dat. Waardoor je denkt, je voelt daar gewoon in al die berichten super weinig identiteit. En dat is net wat het heel erg maakt, omdat dat bericht kan vanop TVW komen door dinepromt in te geven.

Maar dat zorgt er ook voor door AI, en het is niet enkel op LinkedIn, maar het zijn ook de content marketeers die AI gebruiken, die dan geen goede getrainde GPT's hebben, waardoor dat merk er niet echt in zit, waardoor dat dan heel average wordt. We hebben bijvoorbeeld vorig jaar twee hotels gedaan, ook in Kenia.

Ja, als je kijkt, we hebben heel hard op die safari-industrie gezeten. Al die safari-kampen, je mocht die eigenlijk naast elkaar zien qua content. Dat is allemaal juist hetzelfde. Identiek. Die posten een foto van een olifant en daar staat eigenlijk een caption bij, waar je helemaal niet kunt herkennen van welk safari-kamp heeft dat nu eigenlijk gepost.

En het is maar als je eerst werkt op die identiteit, op dat DNA, op die doelgroep, op die positionering, op die differentiatie van waarom moeten mensen bij ons komen en niet naar een ander safaricamp. Het is pas als dat heel helder is, dat hem dat kan vertalen in ook goeie content of goeie storytelling of goeie verhalen. Als dat er niet is, ja, door AI wordt dat gewoon nog een keer super hard versterkt dat iedereen gewoon hetzelfde doet.

Is eigenlijk opgebouwd rond ons framework. We hebben een un-average framework ontwikkeld. En dat is een framework, een model, dat we eigenlijk vroeger al hanteerden voor merken te bouwen voor andere bedrijven, maar waar we nu bijvoorbeeld samen met klanten doorlopen. En dan starten we altijd met zo'n soort framework scan om te zien van kijk op welke onderdelen, connection claim, identity, experience, zit er hier eigenlijk, is er werk. En dan heeft dat wel een heel schoon startpunt om op te vertrekken.

Absoluut. Dat is denk ik een van de kernproblemen waarom iedereen zo gemiddeld is. Die keuze durven maken. Mensen hebben een heel hard schrik om te nichen. We horen dat als we workshops geven of als je met klanten babbelt. En dan, een keer als het over die powergroep gaat, dan begint iedereen zo een beetje nerveus. Nerveus en zenuwachtig. Ja, maar ja, ik wil soms... Uiteraard was gezegd dat we u wilden bereiken. Zoveel mogelijk mensen. En wie is uw ideale klant? Iedereen!

Maar dan denk je, oké, maar als je eigenlijk gaat rechten op iedereen, dan ben je voor niemand eigenlijk, wat Jury zegt, de ideale partij. Want dan ben je eigenlijk voor iedereen een beetje gemiddeld. En dan gaat iedereen zoiets hebben van, ja, dat is een oplossing voor mijn probleem, maar zeker niet de beste. Want het is maar als je niche, als je echt voor een hele duidelijke doelgroep en positionering en powergroep gaat,

dat je eigenlijk door een bepaald iets te doen op een bepaalde doelgroep, worden daar eigenlijk ook experts in, worden daar ook beter in. Als je meer doet van iets bepaald, worden er toekomst ook beter in. Dus ja, het is een beetje een cirkel die draait, waardoor je eigenlijk ook gepercipeerd wordt als de expert, en iedereen wil met experts werken, waardoor dat eigenlijk al helemaal positief werkt. En oké, je gaat dan misschien een aantal doelgroepen

Ons systeem is eigenlijk zeer modulair, wij bouwen altijd verder op de vorige stap. Is dat iets dat bedrijven zelf beginnen aan te voelen? Hebben ze de durf zelf om de keuze te maken? Of hebben ze daar in de meeste gevallen echt nog wel die extra duw in de rug nodig? Maar uiteindelijk wel, omdat op een bepaald moment in de oefening, it makes sense, want je hebt eerst gekeken, we doen een traject, dus eerst gaan we gaan kijken van wie zijn uw klanten op vandaag?

Er worden interviews gedaan, er wordt naar mensen gekeken van waarom kopen ze bij ons, waarom kopen ze niet bij ons, waarom zijn er mensen die niet bij ons kopen die misschien eventueel... Dat wordt allemaal in kaart gebracht. Dan wordt er gekeken naar de markt. Van wie is er nog in het landschap? Waarin zijn zij goed? Waarin zijn zij beter? Waarin zijn wij beter? Waarin springen wij eruit? Wat zijn de zaken waar we echt verschil mee kunnen maken? Wat doen we graag? Wat is onze passie? Dus dat brengen we allemaal zichtbaar.

En het is maar een keer als je eigenlijk die doelgroep en die markt in kaart hebt, dat je eigenlijk pas die powergroep kunt gaan kiezen. Dat je eigenlijk kunt gaan beslissen van ja, oké, maar binnen het ganse, het is geen vacuum hé, dus binnen de ganse markt, binnen de ganse populatie, wat is nu onze ideale klant, die wij als bedrijf, met onze markt in ons achterhoofd, kunnen kiezen. En dat moet eerst al die andere stapjes doen om op dat te komen.

Terug, wat je nou wil zeggen, zijn letterlijk de stapjes in dat framework. Starten met roast your company. Echt gaan zien, wat doen we op vandaag? Wat zijn we op vandaag? Hoe zien we eruit? Wat staat er op onze website? Wat zetten we op onze Instagram? Wat is een tone of voice? Does it make sense? Tweede stap, know your customer. Gaan kijken, wat zijn onze klanten op vandaag? Proberen ze een beetje hun categorieën en profielen in te delen.

Op zoek gaan naar die emotional drivers, van waarom komen ze bij ons en kiezen ze niet voor iets anders. Dan gaan kijken naar markt, kijken op vandaag wat zijn de aanbieders die ook op onze klant, die voor onze klant een alternatief zouden kunnen zijn.

dat in kaart gaan brengen waar de verschillen zijn, waar we de echte differentiatie gaan bekijken. Relevance er tegen zetten, van wat zijn de trends in Safari, wat gaan de bezoekcijfers van de Masai Mara doen de komende vijf jaar, zijn er andere parken die misschien in populariteit gaan stijgen, dus dat in zijn grotere geheel gaan bekijken.

kloppen over die verschillende landen heen, dus blijven we dan in het algemene zitten. Dat vind ik een rare reflex. Ik denk dat dat een beetje de misconceptie is van, als wij ook zeggen van, hoe maak je het merk dat eruit springt? Wij hebben ook zoiets van, je moet er niet uitspringen om uit te springen, dat is ook niet anders zijn om anders te zijn, dat is niet opvallen om op te vallen.