Joost Dobber

Ja, Joost, opmerkelijk verhaal. Wat weten we van die Russische missie? Wat was het doel? Ja, zeker opmerkelijk verhaal. De Britten maken er een groot punt van om het publiek duidelijk te maken... dat dit aan de hand was. Het ging dus over drie Russische onderzeers. Eén daarvan was, laten we zeggen, een reguliere marineonderzeer. Daarvan zeggen de Britten, die diende als afleiding... zodat de Britten niet door zouden hebben... dat er nog twee spionageonderzeers waren van Kuki...

Dat is het Russische diepzeespionageafdeling van de marine. En die hebben speciale duikboten, die kunnen extra diep duiken. Die zijn helemaal toegespitst op surveillance, spionage, manipulatie en sabotage. Dus die zijn bijna een maand lang rond de Britse eilanden... over kabels, stroomkabels, datakabels, pijpleidingen gaan varen... om die in kaart te brengen en...

om vermoedelijk zwakke punten eruit te halen. En ja, dat is informatie waar de Russen natuurlijk wel... mocht het ooit tot een gewapend conflict komen, die zal van pas komen. Want dan kunnen ze bijvoorbeeld op de eerste dag van zo'n conflict... meteen allerlei Britse communicatie uit. Dan weten ze waar ze moeten schieten, ja. Nee, dat is logisch. Misschien een beetje een naïeve vraag, maar mag dat? Mag je dat doen? Want het is internationale wateren, lijkt me, voor een groot deel...

Ja, zolang je in internationale wateren bent, dus buiten territoriale wateren blijft, dan is surveillance gewoon een recht. Dus ja, dat is wel een beetje een lastige kwestie natuurlijk, want dan kunnen de Britten wel met zo'n marineschip boven zo'n onderzeer gaan varen. Maar ze kunnen er tegelijkertijd ook weer niet echt iets aan doen om te voorkomen dat die Russen hun kaart aan het intekenen zijn.

Dat gezegd te hebben is het wel zo dat het echt wel uitmaakt... of de Britten zo'n Russische spinageactie doorhebben of niet. Want als je er een maand lang boven vaart... dan kan je het akoestische profiel van zo'n onderzeer in kaart brengen. Je kan het gedrag observeren. En dat is essentiële informatie mocht het ooit tot een gewapend conflict komen. Dan heb je daar wat aan en kun je ze makkelijker oppikken. En je kunt tegelijkertijd...

Ook voorkomen dat er sensoren of explosieven of ander gerommel wordt gedaan met die datakabels. Dus het is voor de Russen dan niet zo makkelijk om echte sabotage uit te voeren. En tot slot is het natuurlijk ook gewoon een signaal naar Poetin. Je zegt ermee van nou we hadden je in de gaten en mochten we echt in oorlog zijn dan kunnen we je onderzeeërs tot zinken brengen.

Ze kunnen er dus vrij weinig tegen doen zolang de Russen in internationale wateren zijn. Kabels die lopen natuurlijk van het ene land naar het andere land. Dus die zijn niet alleen maar in territoriale wateren. Deel wat in internationale wateren ligt, daar hebben de Russen net als iedereen het recht om surveillance uit te voeren. Dus je kan niet zoveel anders dan ze laten weten dat je het door hebt. Maar echt verhinderen kan niet. Je kan ze om de zee tot zinken brengen, maar dan heb je meteen oorlog aan je broek. Dat wil je niet.

En wat voor gevolg heeft dit nou? Want je zei al, nou ja, de Britse regering doet er dus alles aan om iedereen te informeren dat dit is gebeurd. Ik denk dat wat de Britten nu vooral willen duidelijk maken is dat die Russische activiteit echt flink verhoogd is ten opzichte van eerder. De Britten zeggen zelf de afgelopen twee jaar is er 30%.

procent meer Russische activiteit rond de Britse eilanden geweest. De Britten zeggen ook, ja, nu was er natuurlijk de hele wereld keek naar Iran en wat daar allemaal gebeurde. Dus ze vermoeden dat Rusland van die gelegenheid gebruik had willen maken om stiekem iets aan deze kant van Europa uit te voeren.

En het is natuurlijk een grote strategische kwetsbaarheid van niet alleen de Britten, maar van iedereen. Iedereen is behoorlijk afhankelijk van al die datakabels onder de zee en al die stroomkabels en gasleidingen. Dat Rusland dat doorheeft en ze willen aan Rusland de boodschap afgeven dat ze in de gaten worden gehouden. En dat dus, mocht het ooit tot een oorlog komen, de Britten in staat zijn om die onderzeeërs op te merken en tot zinken te brengen.

Maar Trump haalde het er nog wel een paar keer uit, specifiek tegen de Britten. Eén heel belangrijk onderwerp was de Chagos-eilanden. Dat is een eilandengroep midden in de Indische Oceaan. Dat is een Britse kolonie nog, maar er is een militaire basis... die door zowel de Britten als de Amerikanen gebruikt wordt. En die basis is heel erg strategisch belangrijk. Ze hebben het gebruikt voor Irak, voor Afghanistan... voor de bombardementen op de Houthis in Jemen. Dus echt wel essentieel.

Maar het probleem met die Britse kolonie is dat... wanneer Mauritius onafhankelijk werd van de Britten... eigenlijk hoorde Chagos daarbij. Maar de Britten hebben Chagos gehouden en Mauritius onafhankelijk gemaakt. Daarover lopen nu allemaal juridische procedures. Het lijkt er dus op dat de kans bestaat... onder meer het internationaal strafhof heeft dat bijvoorbeeld in een advies geschreven...

dat de Britten op de vingers getikt worden... en dat ze eigenlijk geen recht hebben om Chagos te hebben. Nou, dat heeft natuurlijk weer allerlei belangrijke implicaties voor de militaire basis. Want als de Britten Chagos niet krijgen, mogen ze dan nog wel die basis houden. Dus wat de Britten proberen te doen, is nu Chagos teruggeven aan Mauritius... maar daarbij een deal sluiten dat ze die militaire basis mogen blijven leasen... voor de komende 99 jaar. Nou, dat is zeg maar de nette oplossing...

Maar dat kost wel heel erg veel geld, 30 miljard. Daarom is het heel erg controversieel in het Verenigd Koninkrijk. Trump en de Trump-regering hadden hun toestemming gegeven. Zo van, dit is een nette manier om het te doen... en dan zorgen we ervoor dat in ieder geval China buiten de deur blijft. Maar nu opeens, omdat ze die oneenigheid hadden over Groenland...

heeft Trump zich tegen de Britten gekeerd. En dan ging hij online op Truth Social van Leer... tegen de great stupidity van de Britten... dat ze Jagos voor geen enkele reden aan het weggeven waren. Dus daarmee komt die hele internationale diplomatie van de Britten... en die hele deal komt op losse schroeven te staan. Want als Washington die niet meer steunt, dan kan het eigenlijk niet meer.

Dus ja, de Britten hebben nu zoiets van... ja, maar wacht eens even, we hadden dit afgesproken. We hadden toch een goede band. En nu, omdat we oneenigheid hebben over Groenland... kom je opeens, draai je om en keer je tegen ons. Want dat is wel de gedachte. Dat dit is omdat Trump vanwege Groenland...

druk wil uitoefenen. Ja, absoluut. Want Trump zegt in diezelfde tweet... ik zal het eventjes in het Engels voorlezen... de UK giving away extremely imported lands... is an act of great stupidity... and is another in a very long line of national security reasons... why Greenland has to be acquired. En...

Starmer heeft ook gezegd... hij doet dit alleen maar omdat hij wil dat ik toegeef op Groenland... en dat ga ik niet doen. Maar de vervolgvraag is dus... en dat is waar de Britten, net zoals veel Europeanen... het nu over hebben, is... oké, moeten we dan niet veel harder tegen Trump optreden? Moeten we dan niet...

hem flink de waarheid vertellen. Bijvoorbeeld in Frankrijk is Emmanuel Macron veel uitgesprokener. Dus de vraag is, kunnen de Britten zich meer zo opstellen? Meer ver met taal gebruiken? En dan ontdekken de Britten toch wel vrij snel... dat ze toch wel in een lastige positie zitten. Ja, maar is Europa dan niet een ticket naar meer onafhankelijkheid van de VS?

Ja, dat is dus inderdaad het alternatief. Maar ze hebben natuurlijk die brexit. De brexitwonden zijn nog niet helemaal geheeld. Dus dat is een probleem. Maar Starmer heeft achter de schermen echt wel hard gewerkt om die band met Europa beter te maken. Hij heeft natuurlijk, zeker als het gaat om Oekraïne, een enorme voortrektiesrol samen met Macron gespeeld om die coalition of the willing op poten te zetten.