Marijn Jongsma

Aan de markt kan iedereen morgen alle aandelen die hij heeft... Dan gaat het in zo'n vrij val, komt het dan terecht. En hier, omdat er een hek omheen staat... en er wordt wel aan het hek gerammeld... en soms wordt de poort wat verder of minder ver opengezet... maar we kunnen er niet allemaal tegelijk doorheen. En dan zou je kunnen...

voorstellen dat in de loop van de tijd dat mensen een beetje tot rust komen. Die staan bij dat hek, maar die denken, ja, weet je wat, die Iran-oorlog is voorbij, die rente die zakt weer wat terug, die softwareproblemen waren toch niet zo heftig als gedacht waren, weet je wat, ik laat mijn geld er lekker in zitten. Dat er een soort afkoeling ontstaat. Ik weet het niet zeker, maar het zou kunnen.

En dan moet ik bijzeggen, en dat is dan waar jij het net volgens mij ook op doelde... het is nog steeds maar een fractie van de markt. Maar goed, ik moet altijd denken aan Griekenland. Toen Griekenland in problemen kwam met de eurocrisis... zei iedereen, ja, het is geloof ik 2% van het Europese bbp of niet eens. Dus waar maakt ons zorgen om?

is het nog echt ergens op gebaseerd of is het irrationeel en is het angst? Ja, nou, angst speelt zeker een grote rol. Ik denk wel dat er een roep zal komen om meer toezicht... om meer transparantie van die sector, zodat we die angst wat minder voeren... zodat we gewoon meer weten wat er speelt.

En het gevaar is, angst kan ook op zichzelf iets veroorzaken. Irrationaliteit. Zeker. Waardoor het rationele verhaal gewoon onderuit gaat. Maar hoe minder feiten er beschikbaar zijn... hoe sneller dit soort irrationaliteit optreedt. En het probleem is dan wel... het is een sterk door Amerikaanse partijen gedomineerde sector. En de VS zit helemaal op het pad van juist deregulering. En helemaal niet op het pad van regulering. Niet meer toezicht. Nee. Dus daar lopen de wensen van Europa en de VS behoorlijk uiteen.

Ja, nou. Spannend muziekje, we gaan het zien. We kunnen het er vast nog wel een keer over hebben, denk ik. Maar over een paar maanden weer. Ik hoop het, tenzij het echt enorm gaat crashen.

Maar als je naar persoon 2 kijkt, die betaalt maar iets van 13% over dat inkomen. Dus als je heel veel rendement haalt, daalt je belastingdruk. Precies, en dit is een heel belangrijk punt. Want ik kan me nog herinneren, dit soort discussies werden ook vaak gezegd... ja, dan moet je maar gaan beleggen toch, als je het allemaal zo duur vindt. Terwijl ik denk, ja, er zijn mensen die om hele goede redenen...

dat geldt op een spaarrekening bestaan en niet op een beleggingsrekening. Omdat ze bijvoorbeeld weet dat ze binnenkort een grote uitgave gaan doen... of een verbouwing, ik noem maar wat. En als jij weet dat je over een jaar je huis gaat verbouwen... dan ga je dus niet beleggen, want het best kans dat op het moment... waarop de aannemer komt, de koersen bezorgen... dan heb je dus een gat in je financiering. Dus ga je veilig beleggen.

En ik denk dat fiscaliteit dan ook het aanbod van producten gaat drijven. Dus je best kans dat veel adviseurs dan ook zeggen van... je betaalt zoveel van je rendement aan belasting als je weinig rendement hebt. Dus stap in ons bla bla bla fonds en wij beloven zoveel rendement. Ik heb een leuke private credit fonds hier voor u. Ja, bijvoorbeeld.

Ben je boos of ben je blij, klim in de pen. En kom met je reacties. Hou het wel netjes, hè. We zijn ook maar gewoon... Een beetje boos en een beetje blij. Heel blij mag wel, maar een beetje boos. Een beetje emotie mag best. Mag best, ja. Maar goed, we beantwoorden graag vragen van onze luisteraars. En nemen opmerkingen ook. Ter harte, kritiek zelfs. Dus als je die hebt, mail deze dan naar podcast.fd.nl. En dan gaan we ermee verder. Ja.

Maar eerst nog, we hadden een reactie op de aflevering van vorige week. Over Rusland. Ja, we werden gemeld door Pieter Visser. En hij schreef, ik kom regelmatig in Rusland... en spreek veel mensen die daar deel uit maken van het dagelijks leven. De beweringen in de media over Rusland staan ver van de werkelijkheid. Uw weergave van de situatie al daar klopt op bepaalde zaken... maar er is ook een andere waarheid. En dat wilde hij graag toelichten. Dus Anna, jij hebt hem even gebeld...

Nou goed, ik vond het een interessant inkijkje. Dus dank Pieter voor je tijd. Ja, dan steken we de oceaan over. Ja, precies. Namelijk naar Donald Trump, vaste gast in onze podcast. En vorige week kwam het Supreme Court... met de lang verwachte uitspraken over de algemene importheffingen van Trump. En de conclusie was, heel ervoudig, die zijn onwettig. Trump heeft zijn bevoegdheden overschreden...

En ja, leven de Amerikaanse rechtsstaat, zou je kunnen zeggen. Ja, dat dacht ik wel bij deze uitspraak, toch? Scotus versus Potus. Dus Scotus is de Supreme Court of the United States... en Potus is de President of the United States. En de New York Times had ook een aardig kop ergens... zoiets in de trant van Scotus heeft Potus een lesje geleerd. En dan op zijn Amerikaans natuurlijk. Maar we maken er even een Nederlandse uitspraak van.

Klinkt een beetje ranzig. Dus je hebt ook allemaal analyses die zeggen... ja, we zijn nu in het Scotus-tijdperk en we komen uit het Potus-tijdperk. Nou ja, of dat echt zo is, dat is even te bezien. We weten in ieder geval dat, en dat zal je niet verrassen, Anna... dat de Donald er zelf niet zo over te spreken was. The Supreme Court's ruling on tariffs is deeply disappointing...

Zo. Die kwam nog even uit z'n tenen, hè? Die kwam nog even uit z'n tenen, ja. Hij heeft natuurlijk geprobeerd zelf dat hoogrecht zodanig samen te stellen... met de benoeming van nieuwe leden dat hij wel zou winnen. Maar dat is dus tegenvallig gebleken. De rechters daar blijken toch echt een juridische redenering te hebben gevolgd.

En dat geeft mij wel weer vertrouwen in die rechtsstatus. Ja, absoluut. En de vraag is dus nu... als het gaat over het handelsbeleid van Trump... wat kan juridisch wel en wat kan niet? En zijn we nu beter af? Want het feit is dat het artikel waar... of de wet waar Trump zich op baseerde... gaf hem vergaande mogelijkheden om... op eigen initiatief, zonder onderzoek vooraf... gewoon stotsmogens op en zeggen... weet je wat, we gaan eens een keer dat en dat tarief invoeren. Nou ja, die mogelijkheid heeft hij niet meer. Dus het is lastig geworden, kun je zeggen. Maar laten we eens even nagaan...

De simpele vraag, zijn we, als wereldhandel, als handelspartners... Jij en ik. Jij en ik, beter af nu Trump deze mogelijkheid niet meer heeft?

Het zal je niet verbazen, de antwoord op die vraag is niet zo eenvoudig als het lijkt. Enerzijds, anderzijds. Daarom hebben we ook deze podcast, nietwaar? Laten we eens beginnen met het antwoord ja. Ja, we zijn beter af. Om te beginnen, er is een alternatief bedacht door Trump. Dat is artikel 122. Ik zal het niet te veel getallen noemen. Maar dat betekent dat hij een maximale heffing kan invoeren voor alle landen.

En dat is dan maximaal 15 procent. En dat is heel goed nieuws voor sommige landen. Neem Brazilië en China. Die zaten op respectievelijk 40 en 30 procent importheffingen. Die zakken nu terug naar 15. Dat is mooi, zou je zeggen. Het betekent ook, wat ik net al zei... hij kan niet zomaar één land uitkiezen en zeggen... ik ga jouw tarief verhogen als jij iets doet wat mij niet aanstaat. Omdat jij fentanyl, die verslavende pijnstillers, smokkelt naar Amerika. Omdat jij weigert mij de Nobelprijs toe te kennen.

Of omdat jij mij weigert Groenland met een grote strik eromheen te geven. Mooi dat je even zo het overzicht van wat incidenten van de laatste tijd geeft. Brazilië was ook een prachtig voorbeeld. Die vervolgen nu de oud-president Bolsonaro... omdat hij een staatsgreep heeft gepleegd. Bolsonaro is een vriendje van Trump.