Marijn Jongsma

Van de Oezo-landen, dat is een club van kleine 40 rijke landen... waaronder Europese landen, VS en dergelijke... is het gestegen van 5 naar 11 procent. Dus ongeveer 11 procent gemiddeld is in handen van particuliere beleggers. In Nederland is dat verwaarloosbaar. In België, ondanks al die inspanningen, zit je ook nog maar op een paar procent. Dus dat gemiddelde komt niet door Nederland en ook niet door België. Maar er zijn bijvoorbeeld landen die daar echt fors boven zitten. Hongarije, een kwart. Zo.

Ja, Italië, meer dan 10 procent. Die legt natuurlijk een hoop gewicht in de schaal... want een grote schuld. In het algemeen zou je kunnen zeggen... landen die een programma hebben dat gericht is... echt op particuliere beleggers... die zitten op gemiddeld 6 procent van de staatsschuld... in particuliere handen. En landen die zo'n programma niet hebben... die zitten op 1 procent. Dus je zou kunnen zeggen, als je zo'n programma begint... Er is wel belangstelling. Er is dus kennelijk belangstelling voor. En tot slot...

Wat ik wel een aardig argument vond... een van de argumenten is natuurlijk... als je ook particulieren laat beleggen... dan heb je gewoon meer diversificatie. Er is altijd een beetje de hoop van... stel je een groot deel van je schuld is in buitenlandse handen... er komt een crisis. De verwachting is dan, of de hoop misschien... dat die particulieren gewoon netjes blijven zitten. Het zal wel goed zijn, het is onze eigen overheid. Ik zou er niet helemaal gerust op zijn eerlijk gezegd. Als dat het argument wordt... zou het de reden kunnen zijn om het niet te doen?

Ja, dat vind ik een hele goeie. In ieder geval is het wat we zo netjes noemen diversificatie. Het zijn ook andere redenen dat je wat besparingen loswerkt. Die liggen anders maar te verpieteren erger. En dan kun je in ieder geval nog leuke fietspaden voor aanleggen... als je dat uitlent in de overheid. Maar wat ik een heel interessante vond...

is dat als je meer particulieren verleidt tot het kopen van staatsobligaties... dat je dan een soort concurrentie voor de banken creëert. En we zien natuurlijk dat die banken heel langzaam zijn geweest... in het verhogen van de sparen. In Nederland zou er toch wat te weinig concurrentie zijn. En nu zou je kunnen zeggen, nou weet je wat... ga dan in de staatsobligatie, dan krijg je rond de drie, ik noem maar wat. Nou, bij de bank krijg je dat niet, dat die bank dan denkt...

straks dan lopen wij spaargelden mis... dan gaan wij ook maar onze rente verhogen. Dus ik vind dat wel een heel leuk argument... om misschien toch maar zo'n programma te beginnen. Want daar moet ik ook aan denken nu. Want er moet veel geld naar Defensie. Kunnen we niet een soort Nederlandse warbonds gaan uitgeven? Ja, en dan zouden wij misschien een filmpje daarover kunnen opnemen. Met jou nog. Met hetzelfde pathos zoals de Amerikanen dat zo fantastisch konden. 40-45. Dat gaat waarschijnlijk niet gebeuren, maar...

Nee, maar je ziet in Oekraïne gebeurt het dus wel. En daar zijn die particuliere beleggers... inmiddels al goed voor 4% ongeveer van de staatsschuld. En daar wordt ook wel echt een beroep gedaan op mensen. Van ja, jongens, we hebben geld nodig om ons te verdedigen. Ja, precies. Ja, en daarmee zijn we aan het einde gekomen van deze aflevering. Ja, dus als je ook een vraag hebt of een reactie... mail deze dan naar podcast.fd.nl. Dan gaan wij ermee aan de slag.