Mark Rietveld

In de zaak van deze 73-jarige man, hadden ze daar spijt van eigenlijk? Ja, dat vind ik ook altijd iets... Ja, hoe weet je dat? Ja, wel, want dat is ook... En ze hebben dat ook in het vonnis al opgeschreven. Niemand wilde dat deze man zou komen te overlijden. Ze wilden hem klappen geven, een lesje leren misschien...

Maar dit gevolg, dat wilde ze natuurlijk niet. En daar hadden ze wel spijt van. Van, oh mijn god, wat hebben we nu gedaan? Het was niet de bedoeling om hem dood te slaan. Maar je hebt er ook wel eens mensen die zeggen... ja, ik heb spijt dat ik gepakt ben. Ja, dat hebben we bij jeugdgen ook wel eens. Spijt voor zichzelf. Maar dat heeft dan ook te maken met je stoornis. Maar dat speelde hier niet zo. Ja, wat natuurlijk meespeelt, misschien wel... in het achterhoofd van deze jongen...

Die mindset, speelde dat mee met die jongens, denk je? Er was niet een van deze vijf, maar een andere jongen... van een ander incident die wij ook hebben berecht... die zat er nog wel een beetje zo in bij ons in de rechtszaal. Ja, en de boodschap die wij in het vonnis hebben willen afgeven... en dat hebben we wel echt... Ja, dat voor eigen rechter spelen, dat kan echt niet, hè?

En pedo, dat ligt allemaal niet zo zwart-wit als dat je dat zo zegt. Want natuurlijk is het verwerpelijk dat volwassen mannen... met een minderjarige af willen spreken voor misschien een seksafspraakje. Maar die was er niet. Die minderjarige die seks wilde, die was er helemaal niet.

Maar er is nog niks strafwaars gebeurd. Dat weet Christian ook. Een poging tot ontucht. Dan moet je in ieder geval wel een begin van de uitvoering hebben. En dat zou hier nooit gaan gebeuren. Ik kom nog eens een keer bij tussen de 16 en 18. Met instemming. Met een volwassenenjaar. Wat je ervan vindt. Je moet er ook niet aan denken.

Jij gaat tijdens die zittingen met die jongens in gesprek. Waar ben je dan naar op zoek? Je bent heel erg eerst naar op zoek. Zoals dat bij een meerderjarige zaak ook gaat. Wat is er gebeurd en wat heb jij gedaan? En eventueel wat hebben je maten gedaan? Wat hebben de andere jongens gedaan?

Ja, en dan ga je de vraag stellen, waarom? Ja, daar kwamen ze niet goed uit. Begonnen ze allemaal tegelijkertijd op zitting? Nee, want het is een minderjarig strafrecht. Allemaal apart is dan de hoofdregel. Want het is een besloten zitting.

Dus dat betekent vijf jongeren, vijf aparte zaken. Dat lijkt me ook wel lastig eigenlijk. Ja, want je moet dat dan ook als rechter in je hoofd een beetje scheiden... wat er in welke zaak gebeurt. Wie wat over wie zegt. Voor een advocaat is dit een ramp. Voor een advocaat, jij zit dan alleen maar met jouw cliënt. Ja, dat vind ik een ramp. Als ik te maken heb met een strapperfeit... gewoon groepsgeweld in dit geval...

Verdachten die zaten daar met hun advocaat, zaten daarbij. Slachtofferverklaring van nabestaanden. Ook voor die naam wil je dat niet aandoen. Dat ze dat vijf keer moeten doen. Zeker als daar weinig respons komt. Dat hangt een beetje van de verdachten af.

Een algemene rolverdeling, of een criminele organisatie... dat is allemaal niet ten laste gelegd. Daar hoefden we het niet over te hebben. We hoefden het alleen maar over incident per incident. Maar sommige jongens hadden er twee of drie. Zijn deze jongens allemaal psychologisch onderzocht? Want je denkt eigenlijk, je bent niet helemaal lekker als je dit doet. Ja, deze vijf wel allemaal. Jij pakt even je aantekeningen erbij. Hoe zat het ook alweer? Ja.

Ja, want ook voor mij, ik moet ze ook even uit elkaar houden. Snap ik, snap ik. En wat was daar vastgesteld? Twee jongens waren volledig toerekeningsvatbaar... en drie jongens verminderd. En drie jongens hadden dus wel wat problematiek. Maar minder dan wat ik...

En waar moet ik dan aan denken? Ja, ik denk dat het wel een beetje in de richting van de antisociale... Dat staat wel in het fonds, dat weet ik nu niet meer helemaal uit mijn hoofd. Mag ik even één vraag stellen? Want kijk, zo'n behandeling van zo'n zaak...

Maar hier hadden we, even over deze vijf... we hadden vier jongens onder de achttien, eentje erboven. Hoe doe je dat? En toen dachten we, die ene kwam op een gegeven moment op verzoek... wilt u daar ook de deuren sluiten? En dat hebben we toen gedaan. Je ziet Wouter zijn hoofd schudden. Ik kan het daarna invullen, maar vertel.

Je gaat die ene zaak behandelen in de openbaarheid. En dan heb je het ook over Jantje Pietje Klaasje. Wat heeft hij gedaan? Dus via de achterdeur komen dan ook weer gegevens... van die andere jongens naar buiten. Dat is één. Twee, dachten we ook van ja, deze jongens was net 18. Het is ook een soort toeval dat hij net 18 was en de ander daaronder. En drie, hij zou een soort van symbool worden voor die hele zaak. En dat was ook niet helemaal fair. Maar...

We dachten, dat verhaal moet wel naar buiten... want veel ophef, veel belangstelling. Dus het reeksitoor van de officier van justitie... het verhaal van de officier van justitie... in de zaak van de meerderjarige jongen... dat is openbaar gegaan. En dat hebben we ook gelivestreamd. Coronatijd.

Dus dat verhaal is naar buiten gekomen. Het verhaal van de advocaat mocht ook in het openbaar van ons... maar daar heeft zij voor gekozen om dat niet te doen. Voor de balans. Dus zo hebben we wel geprobeerd, want het is natuurlijk wel... openbaarheid is wel belangrijk en dit verhaal moet wel naar buiten. Ja, dat zeg je tegen een journalist. Ik vind dat natuurlijk hartstikke belangrijk, openbaarheid. Ja, maar ik ook. Ja.

Want wij doen het namens de maatschappij, dat rechtsspreken. En jullie zitten ons te verslaan, te controleren. Dus jullie kijken namens de maatschappij mee. Weet je wat ik me kan voorstellen dat de maatschappij dan brult bij zo'n zitting? Dat is waar zijn die ouders in godsnaam? Nou, die zijn op de zitting.

Ouders moeten komen. En anders word je opgehaald door de politie. Je krijgt altijd een hele strenge brief. En meestal neem je genoegen met één ouder. Ik zeg altijd, kinderen maken is ook... En ze mogen ook alles, dat staat ergens in de krochten van strafvordering... alles ter verdediging van hun kind mogen ze ook vertellen. Als half advocaat.

Dat mag en soms gebeurt dat, maar de meeste ouders, ik zei het al, die schamen zich dood. En ik weet niet of jullie pubers hebben, maar pubers heb je niet aan een touwtje. En die houden, zeker als ze met hun vrienden zijn, het liefst ook hun ouders een beetje buitenspel.

Een beetje, zeg jij. Ja, dat hangt van je puber af. Ik heb ook puberkinderen. Dus het is te makkelijk gezegd tegen ouders... dan had je ze toch beter dit en dat. Dat vind ik ook altijd. En de meeste ouders schamen zich kapot. Heel soms heb je ouders die zeggen... dat doet mijn kind niet.