Rutger

Rutger, wie ben je, wat doe je? Behalve dat je over maand 39 bent. Kun je iets over jezelf vertellen? Ik ben geboren en getogen in Utrecht. En ik woon nu in een dorpje in de Betuwe. Samen met de moeder van mijn dochter van 3,5. En in de buurt van de moeder van mijn twee jongens van 11. De moeder van mijn dochter van 3,5. Ze is ook mijn vriendin. Ze is de vriendin en moeder van je dochter van 3,5. Jullie hebben samen een kind van 3,5. Ik heb dan nog met een andere vrouw twee jongens van 11.

Ja, ik noem haar bij naam. Ik weet niet of je het fijn vindt om haar naam te noemen. Nee, hoeft niet, maar gewoon met haar naam. Of naar andere mensen een goede vriendin. Want dat is ze ook. We zijn afgelopen winter met haar en haar nieuwe vriend en alle kinderen op wintersport geweest. En we doen alle verjaardag samen. En alle kinderen zijn kinderen van jou? Nieuwe gezin? En heeft die vriend van haar ook nog aanhang? Nee, dus met z'n zeven zijn we... Een groot samengezeld gezin. Heel gezellig. Volgende week krijgen we de sleutel van het huis bij hun om de hoek.

Om het allemaal nog een beetje makkelijker te maken. Super, wat tof. Betekent dat dat je dan naar Utrecht gaat? Nee, zij woont twee dorpen verder. Utrecht was waar je geboren was, maar niet waar je eerste gezin gesticht hebt. Klopt, ja. Ik woon nu in de Betuwe. In een dorpje. En ik ga nu twee dorpen verderop wonen. Nog dichter in de buurt.

En hoeveel kinderen heb je uit je vorige relatie? Twee. Twee jongens van elf. Dus je bent vader van drie. Ja. Nog even de leeftijden. Je zei... Elf twee keer en één keer drie maanden. Een tweeling. Ja. Ja. Eén eijig, twee eijig. Eén eijig. Eén eijig, ja.

Nou, dat roepen we allemaal nieuwsgierigheid en vragen op. Maar je komt hier niet om over je cv te vertellen, maar voor je vraagstuk. Dit is een beetje wie je bent. Nog iets over wat je doet misschien qua werk, qua beeldvorming? Ik heb met twee ontzettend leuke compagnons een projectbureau. En wij doen projecten in duurzame maatschappelijke hoek. En we doen dat op een manier die vanuit het idee dat mensgerichtheid zorgt voor resultaatgerichtheid.

Wat super handig is als je een bedrijf hebt. En ik voel me eigenlijk voor alles verantwoordelijk. Ik merk aan mezelf dat ik heel veel overzie. En daardoor misschien zelfs wel een beetje bang ben dat ik dingen heb gemist. Waardoor die hele grote gevolgen kunnen hebben. Waardoor dingen fout gaan zijn. En dat dat dan mijn schuld is. Want ik wist het niet en ik moet toch altijd alles weten.

Periodes gehad van depressie en ook echt paniekaanvallen omdat ik dacht dat ik iets fout had gedaan en dat een aantal jaar geleden, twee jaar geleden denk ik, een situatie waardoor ik, nou het idee dat ik vijf dagen lang achter elkaar in een paniekaanval zat.

Oeh, dat is vijf dagen lang achter me. Dat moet een slopende ervaring geweest zijn. Dat was, mijn vriendin zag me ook helemaal soort van afgeleid. En nou is die gelukkig psychotherapeut. Dus die kan er wel mee omgaan. Ja, helpt dat wel? Nou ja, ze is niet mijn therapeut. Het is wel wat gewend. Het is wel wat gewend. En ze kan wel goed er zijn. Ondanks dat het natuurlijk ook wel pijn doet. Als je iemand van zo dichtbij dan zeg maar zo ziet afgeleiden mentaal.

En emotioneel vooral ook. Het is er wel heel sterk in. Daarbij aanwezig zijn. En wel zien dat ik bepaalde dingen nodig heb. Die dan misschien mezelf niet kan geven. Oké, je hebt me overtuigd. Je hebt echt een probleem.

Neem de tijd. Ik zit achterover. Met mijn collega's hebben we een poosje geleden een foto... Het zijn niet twee jongens. Nee, het zijn twee vrouwen. Het is stom dat ik dat invul. Ja, dat is heel grappig. Dat doet iedereen. Op het moment dat ik zeg mijn collega's of mijn compagnons, dan denken ze altijd mannen. Maar ik werk met twee fantastische, sterke, leuke, lieve vrouwen samen. Mea culpa, schuld van mijn kant. Toen je was aan het overleggen, ik onderbreek je niet meer, ga je gewoon...

Nee, wij hebben een poosje terug... zakelijke portretfoto's laten maken. Met z'n drieën heel leuk. En daar hebben we toen eens een keer... met een gebbetje hebben we daar cartoons van gemaakt. Dus die foto's zijn verkartoond. Ja, Rutger de cartoon. Ja, precies. En daar kon je met AI heel leuk grappig... zeg maar stripjes van maken. En dan hadden we bedacht... dat is wel leuk om zo nu en dan op LinkedIn... dan is een keer zo'n één plaat stripje te lanceren... met iets wat gaat over...

Onze visie en werkwijze. Onze methode, zeg maar. We hadden een plaatje gemaakt waarop een grapje werd gemaakt. En dat grapje luidde zo'n beetje van... Ik sta daar met een kopje koffie. En de ene collega zegt tegen de andere collega... We werden ingehuurd om een project te redden. En het volgende plaatje was dan... Toen bleek dat we de mensen moesten redden. Wat in onze werk vaak gebeurt. Ja.

En dan is dat volgende plaatje... dan zit ik met mijn koffie en ik proest die koffie uit... en een van die twee moet heel hard lachen. Ja, dat was het verhaaltje. Wat was het verhaaltje? Een stripverhaaltje met drie plaatjes. Net als Dirk-Jan, altijd drie plaatjes. Precies. Op de app gezet van... wat vinden jullie ervan? Zullen jullie het posten? Want jij had het gemaakt? Ik had het gemaakt en...

Ja, dat is wel belangrijk om erbij te nemen. En één collega was op vakantie en de andere collega die zat bij mij op bureau. En dan hadden we ook nog een app groepje met iemand die voor ons de communicatie organiseert, zeg maar. En dan had ik hem ingegooid en die andere twee vonden het hartstikke leuk. En ik had hem gepost.

Op LinkedIn. Maar degene die op vakantie was? Ja, die zei, oh, ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig. En toen kreeg ik hartkloppingen en buikpijn. Hoe kreeg je dat te horen? Via de app? Via de app, ja. Was het een rechtstreeks appje, één op één of in een groepje? In een groepje. Maar dat maakte voor mij niet per se heel veel verschil.

Ja, ik ben er ziek van. Want ik dacht dan bij mezelf... hoe heb ik nou dat kunnen missen... dat het zo op deze manier over zou kunnen komen. En dat perspectief... waarom heb ik dat perspectief niet ingenomen? Dat dit dus mensen zou kunnen raken. En daar ging ik in mijn hoofd... allerlei manieren bedenken... om wat krom is recht te praten...

Zij was op vakantie en ik wilde haar ook niet in discussie gaan op vakantie. Dus ik kon ook nog eens een keer niet het erover hebben. Nee, want je wil haar niet ook kwetsen of bezighouden of lastigvallen. Precies. Want daar was je al van beschuldigd. Dan zou je dezelfde fout maken, toch? Nou, ik zag het helemaal niet als beschuldigd. Het slaat echt naar binnen. Van hoe kun je nou dit over het hoofd hebben gezien?

Wat gebeurt er dan met Rutger op dat moment? Ja, dan is het bijna een soort van dissociatieve... Vijf dagen paniek weer? Nou ja, dat niet, maar wel een paar uur. Rutger, dit is een heel goed voorbeeld, want dat je daar in paniek en zover om reed, totale uitverhouding. Dat wil ik even gezegd hebben.

Nou, ik vond haar argument wel goed. Ja, dat doet er niet toe. Het gaat erom, jouw bovenmatige, oh jee, ik heb het fout dat het helemaal naar binnen slaat. Toch? Heb je nog een voorbeeld? Ik heb nog een voorbeeld. Dit was een recent voorbeeld. Ik heb nog heel veel popcorn. Ja, precies. Dus dan word je ook niet dik van het schild. Ik had een paar jaar geleden, moesten verantwoording afleggen voor een bepaald onderdeel van een project.

De situatie was... Ik ben degene die dat doet altijd. Want ik heb de processen altijd in het vizier... en ben degene die rekent. Verantwoording afleggen richting klanten, is dat dan? Ja. Dit was nog niet overigens met mijn huidige compagnons... maar toen was ik nog freelancer. En ik ging dat doen. En ik had met allerlei excels... uit allerlei verschillende bronnen... had ik wat gebrouwen. Waarvan ik zeker wist... dat wat we gedaan hebben... wat ik kan bewijzen dat we gedaan hebben...