Thijs Reuten

heel veel dingen problematisch, omdat we... en dat is ook natuurlijk een onderdeel van het rapport... we moeten af van die veto's, van die unanimiteitsregel... zowel op buitenlands beleid en defensie. En het gekke is dat de Europese burgers dit haarfijn aanvoelen.

van noord tot zuid, van oost tot west, van links tot rechts... meer dan 60 procent gemiddeld genomen zegt... ja, defensie in het buitenland, dat moet natuurlijk Europees. Alleen precies die twee dingen hebben we dus eigenlijk nog steeds... allemaal op dat lidstaatniveau. En daar moet het weg. We kunnen niet door zoals we nu georganiseerd hebben.

Ja, dat natuurlijk ook. En daarom zeg ik, en dat is natuurlijk ook ingewikkeld... maar ik zeg, ja jongens, we kunnen... ik wil het niet uitleggen aan mezelf niet, aan mijn kinderen niet... en aan mijn kleinkinderen, dat wij later moeten zeggen... ja, dat hebben we toen allemaal niet goed kunnen regelen... want regels verdragen ingewikkeld. Jongens, onze veiligheid staat op het spel. Onze existentiële veiligheid is in het geding...

We kunnen geen dag langer wachten met de dingen doen die nodig zijn. En als dat niet past binnen hoe we het nu georganiseerd hebben... dan moet het maar daar buitenom. En ook dat is een lastige opmerking. Ik weet het, want ik als parlementariër... ik wil natuurlijk graag liefst dat het parlement daar ook... oversight over heeft, controle over heeft. En dat gaat natuurlijk het beste als het zich binnen de instituties... allemaal afspeelt. Maar ik ben bereid om daar overheen te stappen. En te zeggen, dan maar met groepjes landen die naar voren stappen. Coalition of the Willing? Ja, en dat kan je dus ook binnen die Europese Defensie...

door dat je landen hebt... Het zit ook allemaal in het verdrag. Kan allemaal, en dan kan je zeggen dat landen misschien... en dan krijg je net een beetje het idee van wat we hadden met Schengen... en met de euro, dat een groep landen vooruit gaat. Ja, dat moet dan maar. Wat je dus ziet, en dat is dan een klein beetje een lichtpuntje... is dat die discussie binnen de Unie wel is gegaan... naar het besef dat de Europese Unie ook een rol moet spelen... in het verstevigen van de collectieve defensie van Europa. Ja.

gezien de veiligheidsdienstplaats. En dan moeten we dat allemaal ook eigenlijk nog eens versnellen... want het gaat te langzaam en het vooral afscheid nemen... van die nationalistische manier van defensie-industriepolitiek. We zitten gewoon met een defensie-industriele basis... die nog steeds niet is opgeschaald. En dat is eigenlijk het verwonderlijke. We gaan nou het vijfde jaar van die oorlog in, in Oekraïne...

Ik hoor Rob ook af en toe positieve dingen zeggen... over wat we met elkaar tot stand hebben gebracht. Maar het kan ook wel, alleen is het een kwestie van bereidheid. Maar een van de lichtpuntjes is bijvoorbeeld dat het dus nu... en dat is dan uiteindelijk toch ook best snel... al ingedaald is, bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk... waar ze nu een nieuwe raket gaan ontwikkelen in twaalf maanden.

Dat is echt heel snel vergeleken met wat we gewend waren. Ik was eind van het vorig jaar nog in Oekraïne... en sprak daar ook met wat militairen... die ook vertelden hoe hun contacten dan waren met Europese generaals. En die zeggen, ja, sorry, zeggen ze dan. Zeggen ze heel bescheiden, sorry. Maar jullie generaals denken nog steeds in... ik heb vijf jaar geleden iets besteld... en dat moet nu instromen in de organisatie. Die mensen in Oekraïne, die begrijpen daar helemaal niets van. Dus wij moeten echt ook op dat punt... onze gedachten echt anders organiseren.

Dan heb je twee mogelijkheden. Of de sfeer en de stemming met de Verenigde Staten is goed. En die willen ook met elkaar... Daar gaan we even niet van uit. Dus we gaan even uit van mogelijkheid twee. De stemming is niet goed. Dan moeten wij in staat zijn als Europese lidstaten. En daar zijn ook korte termijn inspanningen voor nodig...

een lange termijn, als het al over twee jaar is... dan zitten we wat mij betreft nog in de korte termijn. Dan moeten we dus nu gaan werken aan te zorgen dat in ieder geval... de grote militaire organisaties van Europa, dus Polen, Frankrijk... maar ik betrek het Verenigd Koninkrijk er dan ook bij... want die horen wat mij betreft bij de veiligheidsstructuren gewoon bij ons...

dan moeten die grote militaire organisaties... in ieder geval al op elkaar ingespeeld zijn. Liefst al met een begin van een Europese commandostructuur... waar we misschien ook kunnen leren van de Oekraïners. Want die hebben natuurlijk een systeem... wat niet even goed is als het Amerikaanse... maar het voldoet voor de Oekraïners. Dus dat moet je hebben staan.

Moet munitie hebben natuurlijk. Munitie is een van de grote korte termijn dingen... die echt heel snel geregeld moet worden. Daar hebben we gewoon meer voor nodig. Is ook niet het aller ingewikkeldste. Maar dat samen opereren en samen geïntegreerd... Luchtverdediging is er wel eentje. Dat is echt een punt. Dat is natuurlijk ook een van de speerpunten... van het hele project van de EU, van Rearm Europe...

Net het voorbeeld gezegd, over twee jaar hebben we te maken met een aanval op Estland. Of een dreiging. Of een concrete dreiging. Die dreiging is er natuurlijk nu al. Dus we moeten nu al alles wat we hebben... dat blijft natuurlijk ook vervelend van de afgelopen tweeënhalve week... dat we allemaal met Groenland bezig zijn...

En ik doe dan mijn best door af en toe nog even te zeggen... hallo mensen, de hoofdtaak blijft nog steeds Oekraïne te steunen. En ook daar is mijn frustratie er wel. Want ook heel veel lidstaten proberen toch steeds met net een klein beetje...

niet alles te geven, terwijl we ook nog wel spullen hebben. Het is niet zo dat er helemaal niets meer is. Er is nog luchtverdedigingssystemen die ze nu keihard nodig hebben... in Oekraïnse steden, die zijn er nog wel. Ook zonder dat onze eigen steden onmiddellijk onbeschermd zijn. Die zijn sowieso onbeschermd.

Maar er zijn ook nog pakhuizen vol met manpads... met zeg maar laagwaardige luchtverdediging... die de Oekraïners hartstikke goed kunnen gebruiken. Juist in dat segment waarbij het dus niet gaat over de Shaheds... die je uit de lucht wil schieten, maar de kleinere drones.

Het eerlijke antwoord op de vraag wat doen we over twee jaar... is dat als we niet vandaag beginnen... we daar dus niet klaar voor zijn op het moment dat het nodig is. Maar het punt is, Thijs, wat is hier dan in godsnaam voor nodig? We hebben dus nu een discussie gehad over Groenland. Dat heeft wel iets teweeg gebracht, maar nog steeds vraag ik me af...

Die hebben we honderdduizend keer gehad inmiddels. In welk coma was je dan als je nog een wake-up call nodig had? Ik ben al jaren wakker, zal ik maar zeggen. Maar het probleem is inderdaad dat we met elkaar... kennelijk nog grotere dreigingen of onontkoombare... weet ik veel, moeten hebben voordat we begrijpen... dat we met elkaar juist het ergste scenario kunnen afwenden... als we de goede dingen doen. En dan over Trump. Ja, het is natuurlijk wachten...

op zijn volgende truc. Dat kan bij wijze van spreken overmorgen al het geval zijn. En dat is waar ik me zo zorgen maak over die Europese reactie. Ja, er zijn goede dingen gebeurd in reactie op de dreiging van Trump. Maar naar mijn smaak had je, zeker met zo iemand als Trump... eigenlijk asymmetrisch moeten reageren. Je had moeten zeggen, sorry, we hebben net een handelsafspraak gemaakt... en jij dreigt nu ons met 10% handelsarieven. Twintig!

Ja, 20 van mij. Of iets anders. Er zijn ook instrumenten die ons zelf eigenlijk heel weinig kosten... maar die zitten meer op het vlak van de financiële markten. Eurobonds, maar ook het Amerikaanse schuldpapier. Bijvoorbeeld in tranches gekopen. En dat heel duidelijk aantekenen. Je moet gewoon een lijst maken van als jij het doet, dan doe ik dat. Dat had ook moeten gebeuren tijdens die ingelaste top. Ja, dat had volgens mij ook moeten gebeuren.