Wim Oosterlink

Dus het is wedstrijd, laat ons bij de mannen blijven, die ervaring heb jij vooral, de wedstrijd is om drie uur, in jouw tijd was dat twee uur dacht ik, maar bon, laat ons nemen drie uur op dit moment, hoe begint de dag, om laat sta je op, wat heb je allemaal nodig, want ik zie mobilooms, wat is het allemaal?

Ja, in de eerste instantie hebben wij een privilege dat 80% van al onze wedstrijden bij ons in Vlaanderen worden georganiseerd. Dus wij komen vaak gewoon van thuis uit met de mobiloom naar de wedstrijd toegereden. Dat begint van s'morgens vroeg met een goed ontbijt, wat snel verteert, want het is een intense inspanning die je straks moet gaan leveren. Geen eiwitten voor de ontbijt of geen zware dingen die op de maag blijven liggen, want dat is echt ballast.

Dan ga je een eerste opwarming doen, in mijn geval was dat zo, deed ik thuis nog eerst een half uur op de rollen om die soepelheid te krijgen, wat stretching doen enzovoort. Reisden wij naar de wedstrijd toe, dan werd er drie uur voor de wedstrijd de laatste keer gegeten.

Heerlijk, we zaten samen in de wagen. Er veranderen veel dingen in het leven, maar dat is nog altijd het gebleven. Ja, dat is ook zo. En wat had jij dan van pasta? Wat was jouw recept? Echt gewoon 250 gram witte pasta. Ik deed daar een klein beetje parmesan over en een paar druppeltjes olijfolie. En dat was mijn gerecht met een paar witte boterhammen. Snel verteerde suikers, die moesten binnen gekieperd worden. En Mathieu, is het een schel hesp op de bodem, daar spaghetti op en dan...

Het is pure voeding, want in ketchup zit wel wat suiker. Pure benzine. Voilà. Ja, daar komt het eigenlijk op neer. En waarom dan drie uur voor de wedstrijd? Omdat dan na drie uur zit dat allemaal goed in je spieren en in je lichaam, die koolhydraten die je opgenomen hebt? Ja, klopt. Dus die mogen eigenlijk niet meer in je maag zitten. Want als het in je maag zit en je begint daar een uur lang aan een hartslag van 180 rond te rijden...

Dan heb je zuurstof nodig om je eten te verteren en dat mag eigenlijk niet. De energie moet eigenlijk in de spieren zitten. Dan komen wij aan op die wedstrijd. We hebben onze laatste maaltijd gehad en dan wordt de verkenning van het parcours gedaan. Ongeveer drie rondjes, bijna iedereen is dat hetzelfde. Een keer te kijken hoe ligt dat parcours erbij.

Wat gaat de bandenspanning zijn en dan nog een rondje wat steviger om echt opgewarmd te zijn en klaar voor die wedstrijd. Dan gaan de mechaniekers met dat materiaal aan de slag. En dan gaat de discussie over welke bandenspanning gaan we gebruiken, welke tubes. Ja, en dan heb je ongeveer nog anderhalf uur voor de wedstrijd. We trekken ons terug in de mobiloom, even ontspannen. De ene wat muziek, de andere wat vrienden en familie erbij. Dat hangt een beetje van persoon tot persoon af.

En veertig minuten voor de wedstrijd komen die jongens buiten en doen die hun opwarming. De ene op de rollen, de andere buiten op straat in de buurt waar ze zich goed bij voelen. Een paar keer echt die hartslag de hoogte injagen om dan uiteindelijk aan de start te komen en een uur te knallen. Dus je begint opgewarmd, want je zou denken, gewoon zoveel mogelijk krachten sparen en dan vlammen. Nee, dat is niet goed. Nee, je zou echt eens moeten zien hoe die jongens al tekeer gaan op die rollen om eigenlijk al bijna...

een paar keer fameus in het rood gegaan te zijn. Want als je natuurlijk zo'n intense start beleeft in de cross, en je bent daar niet op voorbereid, dan komt echt de man met de hamer. Dan kom je jezelf tegen. Want dat begin, het schot of de vlag naar beneden of eender wat, en jullie schieten. Dat is een sprint naar die eerste bocht altijd. Dus dat is direct 120%... Ja, het is zeer bizar. Als je in heel goede conditie bent...

Mijn gemiddelde hartslag lag altijd ongeveer rond de 180. Gemiddeld? Gemiddeld. En daar speel je met 175, 185, een keer 190 als het echt nodig was. En toch heb je in die wedstrijd met een gemiddelde hartslag van 180 soms het gevoel, ik heb hier overschot.

Dat is zeer bizar. Dat heeft soms te maken met heel goeie conditie, goeie recuperatie, een klein afdalingsje of een balksje springen waardoor die mannen in het rood moeten en jij zo net niet. En dat geeft u ruimte genoeg om uw ding te doen. Dat is cross. Je moet op een hartslag van 180...

kunnen recupereren. Recupereren en alles goed inschatten. Uw tegenstander, het parcours, helder blijnen, enzovoort. En dat is totaal anders dan dat je dat parcours gaat doen op je gemakje en je gaat een keer kijken, ja, kan ik dat? Rijk dat hellingsje op? Maar je komt daar al aan met een hartslag van 180. En dat is het bizarre.

Is dat de reden dat zo'n Van der Poel en een Van Aerta tegenwoordig echt als training ziet voor het seizoen? Omdat dat eigenlijk een soort intervaltraining is. Constant hoge hartslag en constant sprintjes. Even recupereren, terugspringen. Is dat een goede training? Het is zeker een goede training. Je moet daar natuurlijk wel mee opletten. Die mannen hebben ook focus om op hun best te zijn in het voorjaar. Bij de voorjaarsklassieker.

Je hebt ook maar een marge van een aantal punten gedurende zo'n jaar waar je echt in topvorm kan zijn. Als je dat nu al gaat leggen, ergens in december, januari, dan is de kans misschien ook wel bestaande dat het in april of einde maart het vet van de soep is. Dus je moet daar wel een goed evenwicht in gaan zoeken.

Maar de intensiteit en de weerstand en de techniek, explosiviteit, zeker hoe ouder je wordt, hoe meer dat dat rendement gaat opleveren ook in het voorjaar. Want anders zijn die mannen, de traditionele wegrenners, heel vaak gewoon veel kilometers aan het doen nu in het zuiden, ergens in Spanje of in Italië.

Maar hebben die niet die prikkel van die 195 in volk? En dan moeten die dat ook gaan opwekken op training, wat nooit hetzelfde is als in competitie, met veel volk en concurrentie daarbij. Dus die crossers, Mathieu en Wout, die komen hun winter op een iets aangenamere manier door, waardoor ze... Aangenaam, dat is er in de sneeuw, in de modder dabberen. Ja, er is ook wel zeker bij die... Pas op, dat zijn helden. Dat zijn de figuren van het wierennen op dit moment...

Dat is ook de reden waarom ze iets minder graag naar die crossen komen. Er is meer dan alleen dat duur crossen. Die worden opgeslokt door de media, door de supporters. Van het moment dat die de deur van hun mobiloom opendoen, zijn die vatbaar voor... En verwachten de mensen daarvan alles? Alles. Handtekeningen. Ik heb beelden gezien van jij aan de mobiloom.

honderden mensen daar rond, en je neemt er dan tijd voor. Maar ja, ik denk, zeker nu met COVID begin je dan toch na te... Ja, besmettingen, en je wil ook niet meer iedereen een knuffel geven. Dus je moet dat ook wel een beetje managen, toch? Je moet dat wel wat managen, maar langs de andere kant heb ik mij altijd ook heel goed beseft dat dat ook onderdeel is van de populariteit van een atleet. Los van de prestaties die je levert, is het contact met je supporter, die uiteindelijk ook die 20 euro betaalt om naar die cross te komen, zeer belangrijk. En daar heb ik altijd wel gekoesterd.

Over geld gesproken. Er bestaat zoiets als startgeld, heb ik me laten vertellen. Dat de grote kampioenen tot 10.000, 15.000? Ja, misschien nu nog wel meer. Ik weet het niet exact. Omdat die organisator een Mathieu aan de start zet, dan verkoopt hij 10.000 ticketten meer bij wijze van spreken. Ja, we hebben nu ook weer net voor de kerstperiode die situatie gehad dat de twee helden van het moment hun kalender aankondigen. En dan zie je die ticketverkoop uiteraard stijgen. Waar gaan die twee tegen elkaar koersen?

Hier, het strand van Sinkanneke, is de eerste waar ze samen aan de start zullen gaan komen. Ja, dan gaat die ticketverkoop naar boven. En dat zijn atleten. Er zijn er een aantal die er ook proberen misbruik van te maken. Maar dit zijn nu echt atleten. Als die aan de start staan, die betalen zichzelf terug. En tot welke rij wordt er startgeld betaald? Tot welk niveau? Want ik kan me voorstellen, je kan niet heel dat peloton startgeld... Nee, er is een kleine onkostenvergoeding voor toch wel bij de elite. Bijna elke atleet, laten we zeggen, dat daar...