Yara Toenders

Veel namen. Yara legt de twee bekendste uit. Te beginnen met CGT, cognitieve gedragstherapie. Cognitieve gedragstherapie is eigenlijk in gesprek met een psycholoog... waar de focus daarbij vooral op ligt, is negatieve automatische gedachten... die je kan hebben als gevolg van je depressie. Gedachten als ik kan dit niet of niemand vindt me aardig. Je kan ook aanleren om deze gedachten op een andere manier mee om te gaan. Dus je kan denken van welk gedeelte van hiervan kan ik bijvoorbeeld wel...

Dus als je dan merkt van, oh, mijn automatisme is weer om de negatieve gedachten te hebben, even bedenken van, oké, wat zijn wel de positieve stappen hieruit? Of wat zou wel kunnen? En als je dit blijft oefenen, dan kan het zijn dat dit meer je automatisme gaat worden in plaats van die negatieve gedachten.

De tweede behandeling die vaak wordt gekozen is medicatie, antidepressiva, zoals citalopram of Prozac. Die kennen denk ik veel mensen wel. En dat is een Selective Serotonin Reuptake Inhibitor, oftewel een SSRI. Dus dat woord zegt het al, dat werkt op het stofje serotonine, dus een neurotransmitter serotonine. Serotonine staat ook wel bekend als een geluksstofje, omdat het ons beter laat voelen.

Heel kort door de bocht, hoe meer serotonine, hoe beter voor je stemming. Het gaat er dan vooral om hoe lang de serotonine vrij is in je hersenen en daar rond kan blijven zwerven. Dat gaat zo. Uit een hersencel komt serotonine vrij en dat is dus om te communiceren met de volgende hersencel. En dan na het vrijkomen wordt die weer opgenomen, die serotonine, in die eerste hersencel om het bij een volgende keer dat die wil communiceren weer vrij te laten.

En wat die serotonine reuptake inhibitor doet, is dat hij ervoor zorgt dat de serotonine die vrijgekomen is, niet zo snel weer opgenomen wordt in de eerste hersencel. Waardoor de serotonine dus eigenlijk langer vrij beschikbaar blijft. Dat zou dan zorgen voor een betere stemming. Al blijft de exacte werking een mysterie.

Stap 1, de structuur van het brein. De vorm en grootte. Als we dus kijken naar die structuur, dus de anatomie van de hersenen... dan zien we dat de hippocampus, dus een gebied die ligt echt diep in het brein... die is bijvoorbeeld heel belangrijk voor geheugen. En daar zien we dat dat gebied eigenlijk altijd kleiner is in mensen met een depressie. Naast het geheugen is de hippocampus ook belangrijk voor het aanmaken van nieuwe cellen... zodat we nieuwe dingen kunnen leren. Het zou kunnen zijn dat daar dus iets...

aan de hand is met mensen met een depressie. Dus dat het bijvoorbeeld het nieuwe cel ontwikkelen... op een ander tempo zou kunnen gaan. De tweede manier waarop een depressief brein anders is... is op het gebied van activiteit. Welke delen van het brein zijn actief? Dan is er bijvoorbeeld één netwerk, dat heet het default mode netwerk. En dat is actief in rust. Dus juist als je niks aan het doen bent... dat je dan een beetje kan mindwanderen. Dus dat je gewoon je gedachten afdwalen...

En dat je aan het reflecteren bent. En we zien dat dat netwerk overactief is... in mensen met een depressie. Dus het zou kunnen zijn dat piekeren... wat ook wel een kenmerk is van depressie... dat dat te zien is in die overactiviteit. Dus overconnectiviteit eigenlijk. Dat die gebieden...

En we zien dat de hoeveelheden serotonine tussen mensen met een depressie en mensen die geen depressie hebben ook van elkaar kunnen verschillen. Dus dat gaat meer over die communicatie manieren tussen de hersencellen. Mensen met een depressie hebben vaak minder serotonine. Hoe dat precies leidt tot een depressie, dat weten we niet. Maar dat betekent niet dat wetenschappers er niks mee kunnen.