در روزهایِ اول، نامش را بر زبان نمی‌آوردیم.می‌گفتیم: «چیزی نیست… تمام می‌شود.»اما لحظه به لحظه که می‌گذشت، جنگ مثل سایه—آرام، خزنده، بی‌صدا—از دیوار بالا می‌رفت،بر سقف‌ها می‌نشست،به اتاق‌ها سرک می‌کشید،و کم‌کم، جانِ همه‌مان را می‌فشرد. جنگ همیشه از مرزها آغاز نمی‌شود.گاهی در دلِ خانه‌های ماست؛در اتاق‌هایی که یک‌شبه به پناهگاه بدل می‌شوند.در ظرف‌هایِ شسته‌ای که روی آبچکان ردیف‌اند—سربازانِ خاموشِ مقاومتِ روزمره‌ی‌ ما. صفحه‌ی اینستاگرام: Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related