یک شب اعرابی‌زنی مر شوی راگفت و از حد برد گفت و گوی را کین همه فقر و جفا ما می‌کشیمجمله عالم در خوشی ما ناخوشیم نان‌مان نه، نان‌خورش‌مان درد و رشککوزه‌مان نه، آب‌مان از دیده اشک جامهٔ ما، روز تاب آفتابشب، نهالین و لحاف از ماهتاب قرص مه را قرص نان پنداشتهدست سوی آسمان برداشته ننگ درویشان ز درویشی ماروز شب، از روزی‌اندیشی ما خویش و بیگانه شده از ما رمانبر مثال سامری از مردمان گر بخواهم از کسی یک مشت نسکمر مرا گوید خمش کن مرگ و جسک صفحه ما در یوتیوب:https://www.youtube.com/@ajkakaeiراه ارتباطی جهت تبلیغات یا حمایت مالی:https://t.me/ma_amjadian Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related