دل روشن من چو برگشت از اوى/سوى تخت شاه جهان كرد روى كه اين نامه را دست پيش آورم/ز دفتر به گفتار خويش آورم بپرسيدم از هر كسى بی‌شمار/بترسيدم از گردش روزگار مگر خود درنگم نباشد بسى/ببايد سپردن به ديگر كسى و ديگر كه گنجم وفادار نيست/همين رنج را كس خريدار نيست بر اين گونه يک چند بگذاشتم/سخن را نهفته همى داشتم سراسر زمانه پر از جنگ بود/به جويندگان بر جهان تنگ بود ز نيكو سخن به چه اندر جهان/به نزد سخن سنج فرّخ مهان اگر نامدى اين سخن از خداى/نبى كى بدى نزد ما رهنماى به شهرم يكى مهربان دوست بود/تو گفتى كه با من به يک پوست بود مرا گفت خوب آمد اين راى تو/به نيكى گرايد همى پاى تو نبشته من اين نامه‌ی پهلوى/ به پيش تو آرم مگر نغنوى گشاده زبان و جوانيت هست/سخن گفتن پهلوانيت هست شو اين نامه‌ی خسروان بازگوى/بدين جوى نزد مهان آبروى چو آورد اين نامه نزديک من/بر افروخت اين جان تاريک من

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related