بدين نامه چون دست كردم دراز/يكى مهترى بود گردن‌فراز جوان بود و از گوهر پهلوان/خردمند و بيدار و روشن روان خداوند راى و خداوند شرم/سخن گفتن خوب و آواى نرم مرا گفت كز من چه بايد همى/كه جانت سخن بر گرايد همى به چيزى كه باشد مرا دسترس/بكوشم نيازت نيارم به كس همى داشتم چون يكى تازه سيب/كه از باد نامد به من بر نهيب به كيوان رسيدم ز خاک نژند/از آن نيک‌دل نامدار ارجمند به چشمش همان خاک و هم سيم و زر/كريمى بدو يافته زيب و فر سراسر جهان پيش او خوار بود/جوانمرد بود و وفادار بود چنان نامور گم شد از انجمن/چو در باغ سرو سهى از چمن نه ز او زنده بينم نه مرده نشان/به دست نهنگان مردم كشان دريغ آن كمر بند و آن گردگاه/دريغ آن كیى برز و بالاى شاه گرفتار ز او دل شده نا اميد/نوان لرز لرزان به كردار بيد يكى پند آن شاه ياد آوريم/ز كژى روان سوى داد آوريم مرا گفت كاين نامه‌ی شهريار/گرت گفته آيد به شاهان سپار بدين نامه من دست بردم فراز/به نام شهنشاه گردن‌فراز

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related