Show notes
Podczas starań relacja z własnym ciałem potrafi być naprawdę skomplikowana. Z jednej strony robisz wszystko, żeby o nie zadbać: dieta, suplementy, badania, leki, zmiana stylu życia. Z drugiej patrzysz na nie z coraz większą złością i zastanawiasz się, dlaczego mimo tych wszystkich starań nadal nie chce z Tobą współpracować.
W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak niepłodność zmienia sposób, w jaki patrzymy na własne ciało. O poczuciu, że ciało zawodzi, szukaniu kolejnych rzeczy do „naprawienia” i próbach zrozumienia, czego jeszcze może potrzebować. Wracamy też do naszych historii i momentów, w których zamiast być ze swoim ciałem po jednej stronie, zaczynałyśmy traktować je jak osobny twór, z którym za wszelką cenę próbujemy się dogadać.
Plan odcinka
Poczucie, że ciało nie chce z nami współpracować
Złość na własne ciało podczas starań
Szukanie odpowiedzi na pytanie: „Co jest ze mną nie tak?”
Kolejne diagnozy, leki i potrzeba „naprawiania” organizmu
Kiedy dbasz o siebie, a mimo to ciąży nadal nie ma
Dieta, aktywność fizyczna i zmiany, które próbowałyśmy wprowadzać
Czy można polubić ciało, które nie spełnia naszego największego marzenia?
Jak zauważyć to, co ciało robi dla nas już teraz?
Znajdziesz nas również tutaj:
Podcast VIDEO
SPOTIFY
Ania Mazur Gajo 00:00:00
Cześć, tu Ania i Zosia.
Zosia Mazurek Dudek 00:00:01
Wspólnie tworzymy Akademię Płodności miejsce, w którym towarzyszymy Wam podczas starań.
Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry.
Witamy Was w kolejnym podcaście, w kolejnym wideokaście. Spotykamy się z Wami w kolejnym tygodniu, żeby znowu sobie razem pogadać w naszym psiapsi gronie. Zabrałam dzisiaj ze sobą Aniusie do Lublina specjalnie dla Was, żeby dzisiaj ją wypytać o taki temat: relacji z własnym ciałem. I on jest o tyle osobliwy, że ta relacja z własnym ciałem i takie trochę Cię lubię, trochę Cię nie lubię, trochę Cię rozumiem, trochę totalnie Cię nie rozumiem, przechodzi również pewne cykle. Właśnie od różnych faz. Od takiego dbania o siebie, po takie: nie lubię Cię i nie będę Cię szanować, po takie: jestem Ci wdzięczna za to, co dla mnie robisz.
Chociaż tej wdzięczności akurat u mnie nie było za wiele. Więc tak sobie będziemy dzisiaj rozkminiać, jak to jest z tym ciałem w niepłodności, jaką można mieć z nim relację, czy się można z nim lubić, czy nie lubić.
Ania Mazur Gajo 00:01:33
A skąd to się wzięło? Pomysł na ten podcast wyszedł z tego, że bardzo często w naszych wiadomościach, między Waszymi historiami, pojawia się fraza: „Czuję, że moje ciało zawodzi”. Albo tak jakby oddzielacie to ciało, jakby było oddzielnym członem. Dlatego porozmawiamy sobie też o tym, czy my w naszych historiach byłyśmy złe na swoje ciało. Czy czułyśmy, że ono nie współpracuje podczas starań? U Ciebie tak było?
Zosia Mazurek Dudek 00:02:11
No oczywiście. Jeśli miałabym odpowiedzieć jednym zdaniem, to tak.
Ania Mazur Gajo 00:02:15
Ale czy miałaś, wiesz, nazywałaś je jakoś, postrzegałaś je jako właśnie. Będąc w niepłodności, tylko się to zrozumie, że czujesz po prostu, że masz mózg i masz to ciało, które nie chce z Tobą współpracować.
Zosia Mazurek Dudek 00:02:31
Tak.
Ania Mazur Gajo 00:02:33
Że Twoja złość jest skierowana na nie.
Zosia Mazurek Dudek 00:02:35
Trochę tak i trochę nie, bo było bardzo różnie. Miałam tak, że mogłabym to w sumie opisać tekstem, że to jest osobny twór. Mogłabym. Bo rzeczywiście tak było. Ale też nie zawsze. I czasami miałam tak, że próbowałam się z nim zakumplować. Ale jak możesz się zakumplować z kimś, kogo tak do końca nie rozumiesz i masz takie wrażenie, że ta relacja jest z Twojej strony na sto procent albo może nawet na sto dwa procent odpimpowana? Kiedy, powiedzmy, jesteśmy w fazie zwyżki Zosina, bo Zosin postanawia teraz się zdrowo odżywiać na przykład i dbać o swoje ciało, no to ja byłam bardzo dobra dla siebie samej i miałam wrażenie takie, że to ciało jest przeze mnie tak zaopiekowane.
Jest tak dobrze traktowane, jest suplementowane, jest dobrze odżywiane, nie wrzucam w siebie śmieci. Zobacz, nie palę papierosów, całe życie nie palę papierosów. Nie zaciągałam tego kredytu, rozumiesz? Nie tak, że muszę teraz odpracować jakieś błędy młodości. Skończyłam jeździć na Maczka mojego ukochanego, którego przez lata po prostu byłam stałą bywalczynią. Piję obrzydliwe smoothie, które mi nie smakują, ale mają tam tyle napakowanych antyoksydantów, że po prostu co ma się wymieść, to się powymiata. Nie piję alkoholu. No sorry, jeszcze wieczorkiem Cię wyszczotkuję i nabalsamuję i po prostu: co jest nie tak z Tobą? Co jeszcze mogę zrobić dla Ciebie więcej, żebyś zaczęła współpracować? Czaisz?
Ania Mazur Gajo 00:04:03
I to ciało było zaopiekowane nie na początku starań, to jest jakiś taki fragment, tak?
Zosia Mazurek Dudek 00:04:08
To jest fragment, bo to jest jeden wyrywek relacji mojej z ciałem, bo większość czasu raczej go nie lubię. I większość czasu mam taką myśl, że niby w sumie nie dostajesz ode mnie tak po dupie. Masz pewne swoje mankamenty, których nienawidzę, bo były elementy mojego ciała, których nienawidziłam od lat. Od lat, po prostu od małej dziewczynki. Wiedziałam, że to jest jakiś defekt i tego to raczej trzeba ukryć niż to pokazywać, bo wstyd. Ten odstający brzuch na przykład, tak? Przypał bardzo, nie? Ale tak. I potem wjeżdżała taka myśl, że w sumie to Cię nie lubię za to, co robisz. Stroisz fochy, mimo że tak naprawdę są laski, które potrafią się prowadzić o ile gorzej i mają dzieci, tak?
Rozumiesz, że jest dziewczyna, która karmi swoje ciało, zaczyna na śniadanko papierosek i na drugie śniadanko piąty papierosek. Czaisz? I codziennie wieczorem po kilka piwek. I wokół niej jest trójka, jak nie czwórka dzieciaczków. Typiara z mojego bloku. A ja co? Przepraszam, o co chodzi? To po co te wszystkie drogie suplementy, zarąbiste kwasy, które kosztują trzy razy więcej niż jakieś przeciętne z apteki? Dostajesz ode mnie najlepsze paliwo i o co chodzi? A badania są gorsze? Już nawet nie chodzi o to, że, wiesz, nie jestem w ciąży, ale wszystko jest słabo, znowu się rozjeżdżasz. Co mogę więcej dla Ciebie zrobić? Czemu tak bardzo jesteś skopane? Ja w ogóle pamiętam, że próbowałam grzebać.
Stara, czy Ty pamiętasz moje doszukiwanie się, z czego może wynikać zawodzenie mojego ciała od początku? Byłam karmiona mlekiem modyfikowanym na początku, pamiętasz? Może to jest zrąbane. Kurde, zaszczepiłam się na HPV, a znalazłam na jakiejś urban legend stronie, rozumiesz? Jakieś po prostu takie info od czapy wyjęte. Może to to. Pewnie to to. Znalazłam gdzieś taką przesłankę. Żadnych badań na to oczywiście, ale gdzieś ktoś mógł na blogu napisać. Ktoś mógł komentarz napisać, rozumiesz? To mógł być internetowy troll, natomiast zasiał ziarno niepewności w głowie. Szukasz po prostu przyczyny, dlaczego to Twoje ciało zawodzi. W sensie, no chyba naprawdę nie jest aż tak źle, co? Może rzeczywiście, do czego się mogłam przyczepić?
00:06:34
Aktywność fizyczna była zawsze w opłakanym stanie, bo nie mogłam bardzo długo się do tego przemóc. No ale czy tak naprawdę na skali i na wadze błędów to było takie, tak bardzo dużo ważące w kontekście tego? Rozumiesz? No nie. Większość raczej się nie lubiliśmy z nim. I tak raczej nie rozumieliśmy. Nie wiem, czy go traktowałam jako osobny twór. Trochę tak sobie teraz to wyobrażam, że trochę go traktowałam jak taki po prostu kogoś, z kim nie potrafię się dogadać. Że może powinnam znaleźć język i zrozumieć, czego Tobie brakuje. Co ja mam jeszcze robić? Może ja źle inwestuję tę energię, te pieniądze? Może to nie suplementy? Może to czegoś innego potrzebujesz? A nie bardzo potrafiłam się z nim dogadać. A Ty lubiłaś swoje ciało?
00:07:20
Byłaś mu wdzięczna za to, co dla Ciebie robi? Czy raczej widziałaś mankamenty, w których zawodzi?
Ania Mazur Gajo 00:07:26
Ja byłam raczej zaskoczona tym, że ono nie funkcjonuje tak, jak mi się wydawało, że będzie funkcjonować, kiedy zechcemy zostać rodzicami. I to mnie tak na początku zaskoczyło i miałam takie poczucie, że straciłam nad nim kontrolę. Pomyślałam, że nie potrafię nad tym zapanować, że nie rozumiem go, że nagle, kiedy myślałam, że moja płodność jest na wyciągnięcie ręki, że tu będzie trzeba zawalczyć o coś. I to trochę mnie przerażało, to, że mam dwie ręce, mam dwie nogi, jestem młodą laską i okazuje się, że moje jajniki nie produkują jajeczek? Jak to jest możliwe? Moja siostra ma dzieci, moja mama nie miała problemu z zajściem w ciążę. W ogóle co tu się odwala? Dlaczego tak się dzieje?
00:08:30
W ogóle nikt mnie na to nie przygotował, że takie rzeczy mogą się dziać. Nie słyszałam, nie znałam osób, które starają się o dziecko. Więc w swoim gronie to takie pierwsze miałam zderzenie. Gdzieś jak się otwierałam, to mówił o jakichś tam koleżankach, że znali kogoś tam, tak? Nie miałam swojego grona osób, które mogłyby powiedzieć: hej, mam jakiegoś lekarza fajnego, który się Tobą zaopiekuje. Raczej to było takie trochę po omacku bardzo i czułam, że mnie zawodzi, czułam, że nie rozumiem go.
00:09:15
Czułam, że odkrywam je troszeczkę i poznaję na nowo. I coś, co kiedyś było przeze mnie przeoczone, bo podczas starań śluz płodny jest po prostu poddany obserwacji wręcz maniakalnej: czy on jest, czy nie. I wcześniej nie zwracałam na to uwagi. Właśnie to już w ogóle zapomniałam o tym nawet, że można nie zwracać na to uwagi. Zapomniałam, jak to jest nie zwracać uwagi i nie liczyć cyklu miesiączkowego. Ale czułam, że mnie zawodzi, pomimo tego, że uważam, że karmię je bardzo zdrowo. I prowadzę się zdrowo. Oczywiście teraz miałabym sporo do korekty, jako już doświadczona dietetyczka, byłoby co poprawiać. Natomiast wyszłam z założenia, że hej, no ale też nie najgorzej, no. Nie jest najgorzej.
Zosia Mazurek Dudek 00:10:14
No właśnie, dlatego mówię, że nie patrzysz zawsze na to, jak mogłoby być on the top, bo zawsze jest coś do poprawienia, ale patrzysz raczej niżej. Że halo, dlaczego u innych, u których jest gorzej, to bangla i to działa? Dlaczego u mnie to nie potrafi załapać?
Ania Mazur Gajo 00:10:28
To były naprawdę przyzwoite warunki do zajścia w ciążę w tym organizmie. Ale się nie udawało. Więc byłam bardziej na początku zaskoczona. I to poznawanie też, ale też uczenie się swojego ciała tak jakby na nowo, bo po co mi wcześniej było zwracanie uwagi, kiedy ja mam owulację? No to nie było mi potrzebne do życia, do szczęścia i jakoś to wszystko funkcjonowało, to było wszystko jakoś tak naturalne. Miesiączka, zapisywanie miesiączki, ona się pojawiała i tyle. A później doszła nauka. Nauka i takie też właśnie: trochę się przypatrzę, co Ty tam odwalasz.
Zosia Mazurek Dudek 00:11:27
Tak naprawdę, wiesz, prawidłowo działający cykl nie jest potrzebny nam tylko do tego, żeby zajść w ciążę, więc gdyby nasza świadomość jako młodych lasek, wiem, że w ogóle wymagam prawie niemożliwego, ale prawidłowo działający cykl i to, żeby zwracać na niego uwagę, jest istotne naprawdę nie tylko w trakcie starań.
Ania Mazur Gajo 00:11:46
Zdarzają się takie świadomie wiadomości od dziewczyn.
Zosia Mazurek Dudek 00:11:50
Tak, ja jestem zawsze taka po prostu dumna z nich. Boże, laska. Ale to jest bardzo mało. Wiem, no ale zdarzają się. Chodzi o to, że ktoś o tym myśli. Ktoś o tym myśli, są takie laski. Ty o tym nie myślałaś, ja o tym nie myślałam, miałyśmy to na końcu listy rzeczy do ogarnięcia po prostu, ale są laski, które piszą, że chciałyby ogarnąć swój cykl, bo on nie działa prawidłowo. One nie mają teraz partnera, one nie mają w ogóle w tym momencie jakichś takich myśli o tym, żeby zachodzić w ciążę, ale wiedzą, że to jest potrzebne do prawidłowego funkcjonowania zdrowia i jak masz regularny cykl, to możesz chociażby założyć, że poziomy Twoich hormonów są w normie, tak?
00:12:23
Czy właśnie dochodzi do owulacji i tak dalej. Ale jesteś mądra, laska. Ja taka nie byłam, naprawdę.
Ania Mazur Gajo 00:12:34
No ja też nie. Nieregularne cykle.
Zosia Mazurek Dudek 00:12:37
No, niesamowite. Co mnie to obchodzi? Czy ja teraz chcę mieć dzieci?
Ania Mazur Gajo 00:12:41
No, to nie myślałam o tym w ten sposób. W ogóle nie patrzyłam na to.
Zosia Mazurek Dudek 00:12:46
Jako aspekt po prostu dobrze działającego organizmu. Jako pewien miernik zdrowia. Regularne cykle. No nie, no to po co Ci to? Zresztą ja to usłyszałam w ogóle od lekarza. Ja to usłyszałam od lekarza. Moja pani doktor mi to powiedziała. Jedna z pierwszych. Bo ja powiedziałam, że mam nieregularne. „Ale chcesz mieć dziecko teraz?”. No nie, no. Mam 17 lat. „No to po co Ci to potrzebne? Pogadamy, jak będziesz chciała zajść w ciążę”. Także no sorry, jak słyszysz coś takiego od guru swojego, to dlaczego masz kojarzyć regularny okres z czymś, o co masz w ogóle dbać, o co się troszczyć? Czemu masz poświęcać temu swoją uwagę, skoro lekarz mówi, że daj sobie spokój teraz, nie chcesz mieć dzieci, to przestań.
00:13:32
No to okej, powiedział mi to lekarz. Spoko, po co mam się starać? Także takie. A, odbiegłyśmy, ale warte, myślę, wtrącenia. Ta wtrętka warta podkreślenia.
Ania Mazur Gajo 00:13:45
Czy czułaś, że Twoje ciało wymaga naprawienia podczas starań?
Zosia Mazurek Dudek 00:13:49
Tak, oczywiście, tylko nie wiedziałam, co mam w nim naprawić. Czułam, że jest ułomne, czułam, że nie dowozi. Czułam, że coś ewidentnie musi być nie tak. Oczywiście szukałam tych, widzisz, tych rzeczy które mogłam zwalić na siebie albo na moją mamę. Szukasz odpowiedzi na to w najbardziej irracjonalnych rzeczach.
Ania Mazur Gajo 00:14:16
A nie że insulinooporność może tu sporo namieszać, którą próbowałaś okiełznać.
Zosia Mazurek Dudek 00:14:27
Nie wiem, czy myślałam, że główne, ale myślałam, że tak. No bo pamiętam, jak dostałam pierwszy raz metforminę i miałam taką myśl, że to jest właśnie moja magiczna tabletka. To jest moja magiczna tabletka i czułam się tak, jakby ta metforminka trzy razy dziennie po prostu odwalała za mnie taką robotę jak najlepszy trening świata. I wręcz teraz już, jak mamy tę metforminkę, to nie muszę, wiesz, już tak bardzo się starać. Rozumiesz? Troszkę tak sobie koloryzowałam tę rzeczywistość na takie kolorki, jakie akurat było mi wygodnie w tym danym momencie sobie to pokoloryzować, ale tak. Ja w ogóle pamiętam, jak za każdym razem odkrycie kolejnej nowej rzeczy, którą miałam. Jakaś tam dojeżdżała hiperprolaktynemia na przykład, tak? I tabletka na to kolejna.
00:15:12
I miałam takie: to musi być to, to musi być to, bo jeszcze miesiąc temu o tym nie wiedzieliśmy. To nie było leczone. To nie działało dobrze, no bo jak miało działać, skoro nie było leczone? Ale teraz odkryliśmy kolejną rzecz, uładzimy kolejną rzecz, już będzie dobrze. I to jest klucz do sukcesu Twojego, Zosin, widzisz? Powiedział Ci ktoś miesiąc temu, że masz hiperprolaktynemię? Nie. I nie miałaś na to leków, no to jak miało wyjść?
Ania Mazur Gajo 00:15:33
A nie bałaś się tego, że za każdym razem wyjdzie coś nowego?
Zosia Mazurek Dudek 00:15:37
No bałam się, stara, bo moja litania chorób, to nie było tak, że masz jedno i nie doszukuj się, laska. Ogarnij insulinooporność, będzie git. Tylko dojeżdżały kolejne.
Ania Mazur Gajo 00:15:47
Nie czułaś tak, że to ciało Ci szykuje zaraz coś nowego?
Zosia Mazurek Dudek 00:15:49
Czułam bardzo i czułam się tym przytłoczona. I w pewnym momencie czułam się już tak, że ja już boję się chodzić na następne badania, bo na pewno coś wyjdzie. No tyle rzeczy już znaleźli, no to proszę Cię.
Ania Mazur Gajo 00:16:01
I wyszło Hashimoto.
Zosia Mazurek Dudek 00:16:02
Co jeszcze można znaleźć? Tak, Hashimoto wyszło jako akurat jedno z pierwszych. Tak naprawdę na początku dowiedziałam się, że mam PCOS, potem doszło Hashimoto, ale też Hashimoto miałam przedstawione jako takie: o, w ogóle easy game, będziesz brała jedną tabletkę rano, w ogóle po co się stresować?
Ania Mazur Gajo 00:16:24
Później wyszła insulinooporność?
Zosia Mazurek Dudek 00:16:27
Tak, później wyszła insulinooporność bardzo, bardzo, bardzo duża.
Ania Mazur Gajo 00:16:32
Za wysokie androgeny?
Zosia Mazurek Dudek 00:16:34
Tak, to już wyszło w okolicy wcześniej. Zaburzony stosunek LH do FSH, ja miałam za wysoką w ogóle insulinę, hiperinsulinemię bardzo dużą, hiperprolaktynemię czynnościową, dochodziło podejrzenie endometriozy. Przecież tuż przed, ja już miałam wyznaczony termin operacji.
Ania Mazur Gajo 00:16:52
Pamiętam.
Zosia Mazurek Dudek 00:16:55
No, już wiedziałam, kiedy i gdzie będę operowana.
Ania Mazur Gajo 00:16:58
A po drodze, jeżeli nie będziesz chciała o tym mówić, to zrobimy klaps. Pamiętasz taki moment, kiedy jeszcze podczas stymulacji miałaś hiperstymulację i wylądowałaś z ogromną torbielą?
Zosia Mazurek Dudek 00:17:17
Pamiętam.
Ania Mazur Gajo 00:17:18
Czułaś wtedy, że po prostu już Twoje możliwości kończą się tutaj?
Zosia Mazurek Dudek 00:17:28
No, dokładnie tak było. Dokładnie tak było, no bo wiesz, Twojego organizmu nawet nie bardzo wiedzą, jak wystymulować, żeby tego nie spieprzyć. Czaisz? Leki, które u innych lasek dają ciążę i w końcu są kluczem do sukcesu. Dla Ciebie to nie jest kolejna rzecz, która może Ci pomóc, tylko która może kolejną rzecz zwalić w Twoim organizmie. Nawet nie wiadomo, jak dobrać dawki. Co tu się spieprzyło, że poszło źle? To jest to, co odblokowało szczęście setek lasek, rozumiesz? Ale Ty, jak Ty łykniesz, to Ci spierdzieli dalej, no. I potem będą się bali Ciebie dotknąć.
00:18:11
Bo: „O Jezu, to jest ta pacjentka, co mi się hiperstymulowała na takiej dawce. Co ja teraz mam zrobić? Co ja mam tu zrobić? Jak ja nie mam owulacji normalnej, co ja mam zrobić? Co ja mam zrobić? Co ja mam zrobić?”. No, jesteś takim trochę tykającym, takim zgniłym jajeczkiem. Albo wybuchnie, albo jednak się wypchnie dalej. Takie trochę miałam poczucie. No ja kojarzę lekarza, który jak zobaczył teczkę badań, to powiedział, że: „Ja pani nie pomogę”. Pamiętam, jak mi to powiedział. „Bardzo bym chciał, ale ja pani nie pomogę. To za dużo, za dużo. Musi pani poszukać kogoś z większym doświadczeniem”.
Ania Mazur Gajo 00:18:49
Z jednej strony to dobrze, że tak Ci powiedział.
Zosia Mazurek Dudek 00:18:53
Ale jestem bardzo wdzięczna oczywiście, że tak. Przecież to mogłoby dalej wciągnąć nas w jakieś durne kolejne, nie wiem, badania, nietrafione terapie, kolejne wydane pieniądze, które by Cię nie przybliżyły do osiągnięcia celu. Tylko wiesz, jak dostajesz taki komunikat, to czujesz, że nie utykasz na jedną nogę, tylko że tam po prostu jest grubo spierdzielone i to nie jest tylko, że sobie kulejesz. Tylko jak ktoś Ci odmawia, no to musi być naprawdę słabo.
Ania Mazur Gajo 00:19:20
Możesz przypomnieć nam wszystkim, którzy są tutaj z nami może od niedawna, bo jest bardzo dużo nowych osób, które przyszły dzięki właśnie naszym podcastom. Witamy Was w naszej Akademii. Finalnie Twoje ciało zaczęło w pewnym momencie z Tobą współpracować.
Zosia Mazurek Dudek 00:19:41
Tak.
Zosia Mazurek Dudek 00:19:44
Nie byłam w stanie w to uwierzyć, ale tak było, to prawda.
Ania Mazur Gajo 00:19:45
I możesz powiedzieć.
Zosia Mazurek Dudek 00:19:49
I się dogadaliśmy. Lepiej i gorzej, ale się dogadaliśmy.
Ania Mazur Gajo 00:19:51
Co pomogło Wam się dogadać?
Zosia Mazurek Dudek 00:19:53
No finalnie nie wiem, bo ciężko jest to powiedzieć. Ciężko jest stwierdzić, czy to była jakaś jedna rzecz. Ale przeszłam na dietę. I uśmiecham się do tego, bo ja przechodziłam na dietę, ja nie wiem ile razy. I ja już teraz jestem zdiagnozowanym ADHD-owcem, takim z normalną opinią psychiatry. Wiem, że mogę brać leki, wiem, jak się czuję na tych lekach. Natomiast wtedy jeszcze nie do końca siebie rozumiałam i takie odwalanie czegoś na hiperfokusie, kiedy robisz to po prostu na sto pięćdziesiąt procent, ale gaśniesz szybko, to była moja codzienność.
00:20:30
I to było takie stosowanie tej diety w zrywach, że po prostu potrafiłam to odpicować tak dokładnie, że jadłam rzeczy, które mi nie smakowały, ale wiedziałam, że są napakowane po brzegi antyoksydantami, substancjami biologicznie czynnymi, które mogą mi pomóc. Tylko że ile jesteście w stanie wytrwać na takiej diecie? Więc to również szybko we mnie gasło i ja znowu wracałam na stare, znane mi dobrze tory. Więc czy ja to wtedy mogę nazwać dietą? Zadziałało wtedy, kiedy podeszłam do tego pierwszy raz mądrze.
Ania Mazur Gajo 00:21:01
Czyli była aktywność fizyczna?
Zosia Mazurek Dudek 00:21:04
No była!
Ania Mazur Gajo 00:21:04
Możemy to powtórzyć? Możemy! Zosin, który tak się bronił na lewo i prawo przed aktywnością fizyczną, wprowadził aktywność fizyczną, która… Możemy pomyśleć, że to było, wiecie, układanie kilku puzzelków. Natomiast wprowadzenie tej aktywności przy kolejnych staraniach też zaowocowało ruszeniem jajników i ta owulacja się w końcu pojawiła.
Zosia Mazurek Dudek 00:21:29
To mógł być jeden z tych, w trzecich staraniach.
Ania Mazur Gajo 00:21:33
Więc był to jeden z elementów, których może gdzieś tam brakowało, plus zmiana stylu życia zaowocowała zwiększoną szansą pojawienia się owulacji.
Zosia Mazurek Dudek 00:21:43
Tak, może przy tym całym pakiecie chorób, które mam ja, to było kluczowe. Natomiast rzeczywiście powiem Wam, że ja próbowałam zakląć rzeczywistość. Do ostatniej kropli krwi walczyłam, żeby nie pójść na siłkę. Do ostatniej kropli krwi próbowałam naprawdę to hakować lekami. Wierzyłam w to, że te leki, które dostałam na insulinooporność, że to po prostu ogarnie temat na pewno lepiej niż ten mój nędzny truchcik. No ale w końcu, Jezu, bo wiesz, co sobie myślę? Że tam siedzi taki Zosin, któremu tak bardzo się nie chce, jak mi się wtedy nie chciało. Stara, ja potrafiłam znaleźć sobie milion wymówek, ja potrafiłam tyrać do nocy, żeby nie mieć czasu pójść na trening.
00:22:22
I tak naprawdę dopiero terapia to pozmieniała w mojej głowie, że znalazłam lukę w kalendarzu, żeby się jednak sobą zaopiekować i żeby tego nie spychać na zawsze ten ostatni tor, który nigdy nie miał miejsca, bo po prostu kończyła się doba. I tylko to pozwoliło mi to zrozumieć, bo tak naprawdę szukanie tego, bo wierzcie, słyszałam na przykład takie teksty, że musisz znaleźć coś, co naprawdę pokochasz. Jak słyszałam coś takiego, że muszę znaleźć coś, co muszę pokochać, no to szukałam. I nie kochałam. Więc dalej szukałam i widziałam tych wszystkich zajaranych sportem ludzi, którzy po prostu traktują to jako swój lifestyle, rozumiesz, ale to nie byłam ja.
00:23:05
I jeśli jesteś takim Zosinem, to ja bym się raczej przestała łudzić, chociaż to się zawsze może zdarzyć, że przetransformujesz w mojego starego i po prostu aktywność fizyczna będzie mainem Twojego życia. Ale gdyby się tak jednak nie stało i okazałoby się, że pozostaniesz w serduszku Zosinem, to wiedz, że możesz znaleźć się w takim miejscu, w którym jesteś z siebie dumny, że to robisz. Że ta aktywność fizyczna naprawdę jest fajna. Nigdy bym tego nie nazwała moim głównym celem w życiu, bo ja wciąż potrafię sobie szukać wymówek, żeby nie pójść na tę siłkę. Da się to robić tak, że nie płaczesz przed wyjściem na siłownię, że po prostu musisz coś zrobić.
00:23:48
U mnie na przykład okazało się zbawienne to, że ja nie zostawiam treningów na wieczór, tylko odwalam je z rana. I to po prostu tak zrewolucjonizowało moje podejście do życia. I to, że ja o godzinie dziewiątej mogę być po treningu i mogę mieć to z bani i nie myśleć cały dzień o tym, że jeszcze wieczorem czeka mnie trening, to jest ożywcze.
Ania Mazur Gajo 00:24:07
Ja w ogóle pamiętam, jak ten zryw taki Twój, jeden z wielu.
Zosia Mazurek Dudek 00:24:12
Kiedy Ty odwalałaś trening rano i pamiętam, siedziałaś z mokrą głową już w biurze.
Ania Mazur Gajo 00:24:20
Przed kompem, po prysznicu i już robiłyśmy jakieś różne rzeczy w Akademii i Ty już miałaś odwalony ten trening.
Zosia Mazurek Dudek 00:24:28
Ja miałam z bani trening. I to już nie wisiało nade mną i ja się czułam dumna z siebie, że to zrobiłam. Piękne. Po prostu treningi rano, więc to może być jakiś taki mały, nie wiem, czy to będzie tip uniwersalny, ale mi to pomogło.
Ania Mazur Gajo 00:24:42
Ale też ja sobie myślę, że żeby zachęcić osoby do aktywności, bo ta aktywność jest ważna.
Zosia Mazurek Dudek 00:24:49
No jest, bardzo, bardzo.
Ania Mazur Gajo 00:24:52
Ona potrafi też sporo dobrego wnieść do naszego ciała. Żeby też, no nie każdy może sobie pójść na siłkę na przykład, tak? Ale może pójść na spacer. Można ją zrobić też w domu. Położyć się na podłodze i nie musicie mieć fikuśnych setów.
Zosia Mazurek Dudek 00:25:15
Set. Set.
Ania Mazur Gajo 00:25:17
Fikuśnych setów i można to zrobić w starym dreholcu.
Zosia Mazurek Dudek 00:25:24
Stara, błagam, oczywiście, że tak, tylko Ty to musisz chcieć.
Ania Mazur Gajo 00:25:28
Wiem, wiem, ale ja tak sobie myślę siebie jeszcze, jak poszłam na siłownię pierwszy raz.
Zosia Mazurek Dudek 00:25:33
Tak.
Ania Mazur Gajo 00:25:34
Bo trzeba, bo trzeba po prostu, bo po prostu trzeba. To mi było tak wstyd, że ja tam idę na tę siłkę, że ja w ogóle nie wiem, jak to funkcjonuje wszystko, ja nie znam.
Ja nie wiem, jak to się ćwiczy, jak to się używa, no. Jak to się przebiera.
Szłam po tych schodach i ja pamiętam, że miałam łzy w oczach, bo tak mi było niezręcznie, że ja tam idę. Oni wszyscy się znają, zbijają piątki, a ja idę w swoim dresie i stwierdziłam, że nie będę kupowała setu, bo..
Zosia Mazurek Dudek 00:26:15
Zgnije w szafce.
Ania Mazur Gajo 00:26:16
Nie chcę już takich momentów, że kupuję coś i to będzie leżeć tylko dlatego, że to nie jest mi potrzebne. Poszłam w starych leginsach, w swoim podkoszulku bawełnianym. Nie polecam. Widać na nim każdy pot, wszystko. Poszłam tam. Zaczęłam sobie od bieżni, żeby zrobić obczajkę. O co tu w ogóle chodzi? I o! I tyle chcę Wam powiedzieć, że po prostu to było dla mnie niekomfortowe.
Zosia Mazurek Dudek 00:26:43
Ale ja rozumiem, bo ja też czuję takie, już teraz czuję zagubienie. No. I czuję też tę taką społeczność siłowniową, którzy widzą świeżaka, nowa krew, i oni jeszcze bardziej mnie obserwują wtedy. To w Twojej głowie oczywiście. A ja jeszcze bardziej to spierdzielam i widzę wszystkie te kompilacje po prostu z YouTube’a, jak ludzie ćwiczą źle i potem jest beka z nich, i że ja tam dołączę, że ja będę teraz robić właśnie ćwiczenia jakieś zrąbane.
Ania Mazur Gajo 00:27:06
Słuchajcie, ja z bieżni wyleciałam w kosmos. A słuchaj, jeszcze mało tego, wykupiłam sobie na początku treningi, żeby laska pokazała w ogóle, jak to funkcjonuje, bo ja nawet nie wiedziałam, jak tych sprzętów. Poszłam na początku, już nie pamiętam, czy to było drugie spotkanie, jak zeszłam z bieżni, to szłam po ścianie, bo tak mi się kręciło w głowie. A tempo, jakie było ustawione, ja myślałam, że padnę tam. To było tempo geriatryczne i tak nie potrafiłam się skoordynować jakoś na tej bieżni.
00:27:53
Błędnik mi zaczął szaleć, że ja po prostu nie byłam w stanie przejść. Miałam wtedy przerwę w aktywności fizycznej, więc chcę po prostu powiedzieć, że od czegoś trzeba zacząć. Że nie od razu wskakujemy i robimy maraton w Warszawie. Wydaje mi się, maraton, tylko można sobie robić piętnastominutówki z YouTube’em.
Zosia Mazurek Dudek 00:28:26
Dokładnie. Odbiegłyśmy od tematu: ciało zawodzi. Ale to takie poczucie jest uniwersalne. Tego, że ciało zawodzi i tego, że nie potrafisz znaleźć mapy do niego, a tak bardzo byś chciała. I że teoretycznie może odpicowujesz nie te rzeczy, które trzeba, robiąc to wszystko nie na pół gwizdka, tylko naprawdę się starając, a ono dalej zawodzi i dalej nie wychodzi. I czy cokolwiek jeszcze zależy od Ciebie, czy po prostu już pozostaniemy ze sobą do końca życia i ja do końca życia będę myśleć, że Ty jesteś zawodzące i mnie niesatysfakcjonujące, i niepotrafiące spełnić mojego największego marzenia, mimo że naprawdę nie traktuję Cię po macoszemu. Czy to jest uniwersalne uczucie? Czy można coś zrobić?
00:29:14
Czy tak naprawdę to ciało można polubić i być mu wdzięcznym za to, co dla nas robi już teraz? Już teraz? Czy to są na tyle małe rzeczy, że one w życiu nie będą w stanie chociaż na chwilę pokazać jakiegoś mini promyczka, dopóki nie spełnią tego głównego marzenia? I docenię Cię potem, ale najpierw zacznijmy działać na wspólnych torach, bo więcej nie zniosę.
Artykuł #112 Jestem zła na swoje ciało pochodzi z serwisu Akademia płodności.