Show notes
Kolejne muzea przejmowane są przez partyjnych nominatów. Ze stanowiskiem żegna się właśnie wieloletni dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi Jarosław Suchan. A nowy p.o. dyrektora jest bliski kręgom władzy. Wcześniej pracę straciła Hanna Wróblewska, dyrektor warszawskiej Zachęty. Minister kultury nie przedłużył jej kontraktu. O tym jak władza zawłaszcza sobie kulturę Katarzyna Janowska rozmawia ze swoimi gośćmi w podcaście „Awantura o kulturę". Katarzyna Janowska: Co nam grozi? Co dalej ze sztuką? Czy grozi nam artystyczny zaścianek? Jarku, jak się dowiedziałeś, że przestajesz być dyrektorek placówki, której szefowałeś od 2006 roku. Jarosław Suchan: Dyrektorem przestałem być z końcem listopada ubiegłego roku. Od tego czasu byłem pełniącym obowiązki. Mogłem tę funkcję pełnić do roku. O tym, że przestaję być p.o. dyrektora dowiedziałem się dość nieoczekiwanie. Wybierałem się do ministerstwa, by rozmawiać o przyszłości instytucji, okazało się, że przedmiotem tego spotkania nie jest przyszłość tej instytucji. Spotkanie służyło temu, żeby poinformować mnie, że przestaję pełnić funkcję dyrektorską i że pojawia się nowa osoba, na tym stanowisku. (…) Katarzyna Janowska: Znalazłam wypowiedź osoby z kręgów zbliżonych do marszałka województwa łódzkiego, który był przeciwko przedłużeniu ci kontraktu, być może był nawet taką stroną inicjującą i ktoś powiedział, że problematyczna była twoja niechęć do udostępniania przestrzeni muzeum na różne wydarzenia polityczne. Byłeś niechętny polityce w muzeum? Jarosław Suchan: Uważam, że polityka, tak rozumiana, nie powinna mieć miejsca w muzeum. To nie znaczy, że muzeum nie powinno odnosić się do kwestii politycznych na własnych prawach. (…) Hanna Wróblewska: Ja powiem coś niepopularnego, nie mówiłabym, że to jest decyzja wyłącznie polityczna. Obawiam się, że jest jeszcze gorzej, że to jest zbieg prywatnych znajomości i jest to rodzaj prywatyzacji tego stanowiska. Posłużono się oczywiście kwestiami politycznymi, ale za tym może iść szereg prywatnych powiązań i znajomości, które nie mają żadnego odzwierciedlenia w kompetencjach. I powiem przekornie, że w tym przypadku liczę na głosy całego środowiska akademickiego i muzealnego, również tych kolegów i koleżanek, którzy są związani z tak zwaną myślą prawicową i obozem konserwatywnym, bo wiem, że również są oburzeni tym sposobem podejmowania decyzji.