Een andere maar o zo belangrijke aflevering vandaag. De eerste keer dat ik wat dieper in ga in de podcast op het verlies van mijn vader aan suïcide en hoe mij heeft gevormd. Ik vind niks belangrijkers dan áltijd weer benadrukken dat manifesteren niet alleen maar positief denken is en dat iedereen dan magisch uit zijn depressie komt. Dat kost tijd, helen, trauma’s aankijken en dán breekt er een tijd aan dat je weer hopeloos delulu wíl gaan dromen omdat er niet meer continu een gewicht van verdriet en wantrouwen op je rust wanneer je dit doet. Dus hoe heb ik vol vertrouwen dat het leven weer de moeite waard zou worden verder kunnen gaan na zo’n traumatisch verlies in mijn leven? Klikken maar! Ik hoop dat jullie mij berichtjes sturen wat je van deze aflevering vond! Het blijft voor mij ook altijd spannend het onderwerp suïcide te bespreken in Nederland gezien er nog zo’n taboe op ligt. Maar daarom des te belangrijker dat ik keer op keer licht blijf schijnen hierop! Als je maar onthoud dat als jij door een fase gaat van eenzaamheid of somberheid. Het leven wordt écht weer beter. Trust me. Er is hulp en er zijn áltijd mogelijkheden die je nu nog niet kan zien. Er is liefde om je heen. Ook als je het nu niet zo voelt! Klik maar om te horen hoe ik dit heb gedaan!

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related