In 1966 verraste Noord-Korea de wereld door Italië te verslaan en de kwartfinale van het WK te bereiken. 44 jaar later, in 2010, keerden ze terug. Een mysterieus elftal, uit een gesloten land, op het grootste podium van het voetbal.Niemand wist wat te verwachten. Noord-Korea speelde nooit oefenwedstrijden, hun spelers speelden nauwelijks in het buitenland, en de pers had geen toegang tot het team. Wat de wereld te zien kreeg, was een ploeg die met discipline en werkethiek probeerde te overleven in een groep met Brazilië, Portugal en Ivoorkust.In hun eerste wedstrijd stonden ze tegenover de vijfvoudig wereldkampioen. En verrassend genoeg hielden ze lang stand. 0-0 bij rust. Maar dan breekt Brazilië door. Maicon en Elano scoren. Toch geeft Noord-Korea niet op. Ji Yun-nam scoort in de 89e minuut. De spelers juichen alsof ze wereldkampioen zijn. Eindstand: 2-1. Een nederlaag, maar een eerbare.De volgende wedstrijd werd live uitgezonden op Noord-Koreaanse televisie – een zeldzaamheid. Wat volgde, was een nationale nachtmerrie. Portugal vernederde Noord-Korea met 7-0. Ronaldo lachte, Simao danste, en Noord-Korea werd genadeloos afgeslacht. De uitzending werd abrupt stopgezet. Dit was niet het heroïsche verhaal dat men thuis mocht zien.De laatste wedstrijd tegen Ivoorkust? Een 3-0 nederlaag. Geen doelpunten, geen glorie. Noord-Korea verliet het WK zonder punten en met een verbrijzelde reputatie.Er gingen geruchten over straffen en vernedering bij terugkeer, over spelers die moesten ‘afrekenen’ met de nederlagen. De waarheid? Die zal altijd gehuld blijven in mysterie. Maar één ding is zeker: waar Noord-Korea in 1966 geschiedenis schreef, werd 2010 een verhaal van gebroken illusies.In de podcast verwijzen Mart en Lars naar: De huilende Jong Tae Se bij het nationale volkslied: https://www.youtube.com/watch?v=kiC9PsGYvDESee omnystudio.com/listener for privacy information.

Ask this episode

“What did the council decide on item 42?” — answered with the speaker and the moment.

Transcript

Related